یک نکتهى لازم را هم به عزیزانى که در دانشگاه تربیت مدرّس مشغول درسخواندن یا درسگفتن یا خدمتند عرض میکنم. دانشگاه، نقطهى اساسى هر جامعه و کشورى است؛ اگر دانشگاه اصلاح بشود، آیندهى آن جامعه اصلاح خواهد شد؛ اگر دانشگاه فاسد بشود، سرنوشت آن جامعه فساد است؛ حالا این فسادى که در دانشگاه فرض میکنیم، چه فساد اخلاقى باشد، چه فساد علمى. معناى فساد علمى این است که در دانشگاه، نه معلّمْ دلسوزى کند براى درس دادن و یاد دادن، نه متعلّم و دانشجو دلسوزى کند براى یاد گرفتن. نتیجه، بىسواد بار آمدن، بد فهمیدن و نفهمیدن و عدم رشد استعدادها است. معناى فساد اخلاقى این است که آن که درس میخواند یا نمیخواند، از لحاظ اخلاقى، شرافت لازم، شرف و غیرت و انگیزه و ایمان لازم را در خود پرورش ندهد. نتیجهى این هم با شقّ اوّل یکى است؛ شاید هم گاهى بدتر. آن عالِمى که شریف نباشد، حمیّت و غیرت دفاع از کشور و ملّت و آرمانها و ارزشهاى ملّى و دینى خود را نداشته باشد، آن عالِمى که دشمن را بر خودى ترجیح بدهد، خود را در اختیار دشمن ملّت قرار بدهد، از هر جاهلى بدتر است؛ همان دزدى است که با چراغ به دزدى میرود و بیشتر صدمه میزند. پس اصلاح دانشگاه در درجهى اوّلِ اهمّیّت است.فساد اخلاقی
نامهای دیگر: فساد اجتماعی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
رواج فحشا و بیبندوباری و آثار آن بر جوانان و جامعه.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:خطبههای نماز جمعه در مسجد آل الرسول(ص) ایرانشهر— ۱۳۵۷/۰۲/۲۲
سیر زمانی
از ۱۳۵۷ تا ۱۴۰۴۱۳۵۷۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
رد انتساب رواج فساد به علم و فرهنگی محض بودن این جریان
اشتباه اینجا است که یک عدّهاى خیال میکنند، آن چیزى که موجب این میشود که شهوات رواج پیدا کند، علم و دانش است؛ نه، علم و دانش آن جریان دوّم بود؛ جریان اوّل، جریان فرهنگى محض بود؛ باز کردن راه فساد فکرى و عملى و جنسى و ابتذال زندگى بر روى مردم، آن کار اوّل بود که انجام دادند. لذا اوّلین کسانى که با این حملهى غربىها در ایران و همینطور در کشورهاى دیگر، فاسد شدند، باسوادها نبودند، بسیارى از بىسوادها [بودند]؛ همین حالا هم همینجور است. اکثر و اغلب این کسانى که در دوران رژیم گذشته و رژیم ستمشاهى غرق در فساد بودند، بىسوادهاى جامعه …