… اللَّه ذکرا کثیرا» است؛ یعنی این ذکر کثیری که از شما خواسته شده است، به این خاطر است که خدائی را یاد کنید که این خدا همان کسی است که «یصلّی علیکم»؛ بر شما درود میفرستد، صلوات میفرستد. خدای متعال صلوات را به شما میفرستد. «هو الّذی یصلّی علیکم و ملائکته»؛ نه فقط خدای متعال، ملائکهی الهی هم بر شما مؤمنین درود و صلوات میفرستند؛ که صلوات از طرف پروردگار، رحمت اوست؛ صلوات از ملائکه، استغفاری است که برای مؤمنین میکنند؛ «و یستغفرون للّذین امنوا»، که در آیات قرآن هست.
نزول فرشتگان در شب قدر و لزوم نزدیک شدن به خلق و خوی فرشتهگون
امروز - بیست ویکم ماه رمضان - بنابر احتمال فراوان، هم روز قدر است، هم روز شهادت امیرالمؤمنین (علیه الصّلاةوالسّلام) است. دیشب یکی از سه شب ممتاز در دوران سال بود؛ شبهایی که محتمل است شب قدر باشند. تنزل ملائکه ی الهی و تنزل روح در مثل دیشب یا یکی از دو شب دیگر اتفاق افتاده است یا می افتد. خوشابه حال کسانی که با فرود فرشتگان الهی توانستند روح خود را فرشته گون کنند. حضور ملائکه ی الهی در روی زمین و در میان ما مردم - که فرمود: «تنزّل الملائکة والرّوح فیها باذن ربّهم من کلّ امر» - باید بتواند ما را به نزدیک شدنِ به خلق و خوی فرشته گون کمک کند. یقیناً در میان بندگان خدا کسانی بوده اند که دیشب را شب خوبی گذرانده اند و چشم حقیقت بین و روح حقیقت یاب آنها حقایق شب قدر را ادراک کرده است. شاید کسانی فرشته ها را به چشم دیده باشند. شما مردم عزیز هم در همه جا شب نوزدهم و شب بیست ویکم و ان شاءالله شب بیست …
سلام و تهنیت فرشتگان به فاطمه (س) در محراب عبادت
… اَلفَ مَلَکٍ وَ خَلفَها سَبعونَ اَلفَ مَلَکٍ تَقُودُ مُؤْمِنات ِ اُمَّتی اِلَی الجَنَّةِ»[20]. یعنی در روز قیامت، امیرالمؤمنین مؤمنین را به بهشت رهبری میکند، مردان مؤمن را بهسوی بهشت هدایت میکند و فاطمۀ زهرا زنان مؤمن را به بهشت الهی راهنمایی میکند. عِدل امیرالمؤمنین، همپایه و همسنگ امیرالمؤمنین آن کسی است که وقتی در محراب عبادت میایستاد، هزاران فرشتۀ مقرب خدا، به او خطاب میکردند، به او سلام میکردند، به او تهنیت[21] میگفتند و همان سخنی را میگفتند که فرشتگان به مریم اطهر، قبلاً گفته بودند؛ عرض میکردند: «یا فاطِمَةُ اِنَّ اللهَ اصطَفاکِ وَ طَهَّرَکِ وَ اصطَفاکِ عَلیَٰ نِساءِ العالَمینَ»[22]. این، مقام معنوی فاطمۀ زهراست.
تعجب فرشتگان از خرابی حال ظالمان به نفس هنگام مرگ
… وقتی میبیند این آدم اینقدر وضعش خراب است؛ مثل آن آدمی که آمده، آن طبیبی، یا آن جراحی که آمده مثلاً یک بیماری را جراحی کند، میبیند خیلی اوضاعش خراب است، خیلی وضع این بیمار تأسفآور و یأسآور است، میگوید: مگر تو کجا زندگی میکردی؟ چرا این جوریست وضعت؟ من این چنین استیناس[16] میکنم که ملائکه از خرابی حال این بیچاره، از بدی روحش، از بدبختی و عذابی که در انتظار اوست، تعجب میکنند، به او میگویند: مگر تو کجا زندگی میکردی بیچاره؟ شما کجا بودید که اینقدر به خودتان ظلم کردید، دارید از دنیا میروید، ظالم بر نفس دارید از دنیا میروید؟ ﴿قالوا فيمَ كُنتُم﴾ کجا بودید؟ چگونه بودید شما؟