امید به سپرده شدن امور اصلی کشور به دست فرزندان شهدا
بسیار خوشحال شدم از دیدار شما عزیزان و بازماندگان شهداى مکرّم ما؛ و خدا را شکرگزارم که امروز را دیدیم که شما فرزندان شهدا بحمدالله مدارج علم را و ترقّى را پیمودهاید و در مقاطع مختلف فارغالتّحصیل شدهاید و امیدوارم آن روزى را هم جامعهى ما و کشور ما ببیند که شما عزیزان که عطر شهادت از شما به مشام میرسد و یادگار شهداى عزیز ما هستید ــ چه خواهران و چه برادران ــ مجارى عمدهى امور را در کشور به دست بگیرید؛ امید ما این است.
دائمی نبودن ارزش تحمل فقدان پدر و لزوم حفظ آن با تقوا
… اوّلِ قرآن ــ همین آیاتى که ایشان خواندند ــ صحبت تقوا است: هُدًی لِلمُتَّقین.[3] خانوادهى شهدا هم همانجور هستند. شما عزیزان، عزیزید در دنیا و آخرت، به خاطر اینکه در راه خدا تحمّل یک مشکل بزرگى را کردید و آن، مثلاً فقدان پدر است. این خیلى چیز مهمّى است؛ امّا باید این را حفظ کنید. این ارزش، دائمى و لایزال نیست؛ بسته به این است که خودتان آن را نگه دارید و حفظ کنید؛ و حفظ آن به این است که تقوا را رعایت کنید. راه آن پدران و آن شهیدان را هرجا هستید حفظ کنید؛ چه در دانشگاه، چه در محیط کار. انشاءالله مقامات عالیهى علمى را طى میکنید، محقّق میشوید، دانشمند میشوید، استاد میشوید، دکتر میشوید، کارهاى فنّى میکنید، کارخانهها اداره میکنید، بخشهاى دولتى و ملّى را اداره …
افتخار خدمت به فرزندان شهدا و هدف بزرگ تربیت اسلامی و علمی آنان
یک مطلب در باب فرزندان شهداى عالىقدرمان عرض کنم. اوّلاً مربّیان و مسئولان امور خانوادههاى شهدا و بالخصوص فرزندان شهدا باید مفتخر باشند، خوشحال باشند که افتخار خدمت به فرزندان شهید به آنها سپرده شده است؛ این کار را با خستگى و ملالت انجام ندهند؛ با شوق و اشتیاق و انگیزهى درونى به این کار بپردازند. تربیت فرزندان شهدا و رساندن آنها به نقطهى مطلوب در تربیت اسلامى و علمى، یک هدف بزرگ است؛ این هدف را با همّت بلند و با ایمان وافر و با شوق میتوان انجام داد؛ هیچ کس نباید با اجبار و به عنوان از سر باز کردن، به این مطلب مهم بپردازد؛ که البتّه هم نمیپردازد. من همین جا به مدیران این مدارس و معلّمان محترم آن و مسئولان فرهنگى بعد از تشکّر از زحماتشان …
لزوم ادامهٔ راه پدران شهید
به خود شما بچّههاى عزیز و نور چشمان هم عرض میکنم که پدران شما در راه خدا به شهادت رسیدند. پدران شما براى عظمت و عزّت این کشور جهاد کردند و از مرگ استقبال کردند. پدران شما البتّه امروز سرافرازند؛ در محضر خدا هستند و انشاءالله متنعّم به نعمتهاى الهىاند و به آنها خوش میگذرد، امّا شما جوانان و نوجوانان و پسرها و دخترها باید هدفتان ادامهى راه پدران باشد. آنها شهید شدند در این راه؛ انشاءالله شما زنده بمانید و تلاش کنید و عمرى را با عزّت در این راه بگذرانید. اسلام به شما نیاز دارد؛ شما فرزند اسلامید؛ سرباز اسلام باید باشید و در راه اسلام باید جهاد کنید.
سزاوارتر بودن فرزندان شهدا به ادامهٔ راه پدران
… هر قسمتى ــ در هر سطحى و هرجا ــ از این کشور هستند، باید بشدّت پرهیز کنند از اینکه کارى بشود برخلاف جهتگیرى انقلابى و اسلامىاى که شهداى ما در آن جهت حرکت کردند. دانشگاه هم بایستى در این جهت باشد؛ مراکز ادارهى کشور در سطوح مختلف هم بایستى در این جهت باشند. و شما که فرزندان شهدا هستید و پدران شما در این راه، جان خودشان را دادند، احق و اولىٰ هستید به اینکه این راه را ادامه بدهید و در این جهت حرکت بکنید.
تحویل گرفتن کشور و ادامهٔ راه امام و پدران شهید با استواری
این انقلاب مال شماها است، مال جوانها است، مال مردم مؤمن و حزباللهى است، مال خانوادهى شهدا است، مال فرزندان شهدا است؛ انقلابِ شما است؛ باید اداره کنید. و شما هستید که باید تحویل بگیرید این کشور را و این انقلاب را انشاءالله، و ادامهى این راهى را که امام بزرگوارمان شروع کردند و پدران شما جادّههایش را کوبیدند، انشاءالله شما باید با استوارى بروید.