بردن داراییهای کشور و چپاول بانکها به دست سران رژیم سابق
… از سابق بوده [...] از حالا که این مسائل نیست. مساله نداشتن برق و نداشتن آب و نداشتن راه و نداشتن بهداری و نداشتن همه چیز، اینها از اموری است که در رژیم سابق بوده است؛ و حالا از رژیم سابق ارث رسیده. حالا چند ماه است که الآن انقلاب هست و [در] انقلاب ما هستیم. الآن پنج ماه است، چهار ماه و نیم است، که اینها رفتهاند، این دزدها رفتهاند، و هر چه هم ایران داشته برداشتهاند و رفتهاند. هر چه میتوانستند حمل کردهاند؛ و هر چه را هم نمیتوانستند قرض کردهاند از بانکها و بانکها را چاپیدهاند و رفتهاند. و الآن هم مانده است گردن دولت که باید مال بانکها را بدهد. ما حالا قریب پنج ماه است که از دست این چپاولگرها نجات پیدا کردهایم و یک مملکتی به دست دولت آمده است، به دست ملت آمده است، که هیچ چیز ندارد. اقتصادش ورشکسته است. فرهنگش عقب مانده است. مناطق ایران از مرکز گرفته تا آخر، الا بعض مراکز، باقیش مردم از همه آثار …
هدف بیگانگان از اخلال: بازگشت و غارت دوبارهٔ نفت، معادن و جنگلها
… نکنند!- این پول که از جیب تو نیست!، این پول از همانی است که از امریکا آمده یا از شوروی آمده است. این پول از آنهاست که به جیب تو کردند؛ که به جیب اینها میکنی! تو که پول نداری. تو برای پول داری میدوی! تو که پول نداری؛ اگر پول داشتی که این کارها را نمیکردی. این پولی است که آنها میدهند، که شما نگذارید این کارخانهها کار بکنند، نگذارید این مسکینها خانه پیدا بکنند؛ تا صدا بلند بشود؛ تا انقلاب بشود؛ تا ما دوباره بیاییم و همه نفتهای شما را ببریم و همه جواهراتتان را ببریم و همه معادن زیرزمینیتان را ببریم و جنگلهایتان را ببریم و مراتعتان را ببریم، و همه چیزتان را ببریم.
مانعشدن دستهای غارتگر از ادارهٔ درست کشور غنی
کشور ما همه چیز دارد؛ کشور ما یک کشور غنیای است که مخازن زیرزمینی بسیار دارد؛ بیشتر از آن مقداری که احتیاج است،[1] دارد. یک کشور غنیای است لکن دستهایی که میخواستند این ثروت ما را ببرند، اینها نمیگذارند که ایران به آن طوری که باید و شاید اداره بشود؛ و در هر چندی یک ماموری میگمارند برای اینکه مردم را یا غافل کنند یا به عقب برانند. چنانچه در این پنجاه و چند سال ما خودمان شاهد بودیم که رضا خان آمد و همه مآثر[2] ما را از بین برد، تمام قشرهایی که میتوانستند خدمت بکنند به این مملکت سرکوب کرد؛ و بعد از او هم این خَلفش[3]- که بخوبی خلف اوست، یعنی همان طور که او خائن و جنایتکار بود این هم …
منحرف کردن توجه مردم برای دادن مخازن کشور به بیگانه بیاعتراض
… بود- و مجلاتی که باید تربیت کند نسل جوان را، مبدّل شده بود به آن تربیتی که همه ملاحظه کردید که مجلات ما چه وضع افتضاحآمیزی داشت. همه برای این بود که جوانها را از مسیری که دارند و مسیر انسانی که باید اینها بروند منحرف کنند به یک مسیر دیگری، و استفاده کنند. استفاده همچو بکنند که تمام مصالح یک کشور را از بین ببرند، همه چیز را به تباهی بکشند، همه مخازن ما را به اجنبی بدهند؛ و کسی نباشد که «چرا» بگوید؛ برای اینکه توجه مردم را از آن چیزی که مربوط به زندگیشان است منحرف کردند. وقتی جوانها- که اساس یک مملکت هستند، پایه یک مملکت هستند- همه جوانها بروند طرف فحشا، طرف مواد مخدّره، متوجه بشوند به این مجلات و به این اوضاع و به آن وضع رادیو و تلویزیون و به آن مسائلی که بود، دیگر از برای جوان نه وقتی میماند که فکر کند در این امور؛ و نه …
خالی کردن بانکها و بردن جواهرات بهدست رضاشاه و محمدرضا
… تشویقشان میکردند. به همه این مسائل انحرافی تشویق میشدند. اینها برای این بود که جوانها را با هر ترتیبی که شده، با هر جوری که شده از مسیر زندگی خارج کنند، تا اینکه یک ملتی فقیر باشد و نفهمد الآن چیست. یک مملکت فقیر الآن ما داریم؛ و ملت نمیدانست چی هست. حالا که اینها رفتند، چشم باز شده است میبینند تمام بانکها را خالی کردهاند و [قرض] کردند و بردند تمام جواهرات را اینها تمام؛ یعنی بسیاری از جواهرات ما را رضا شاه برد که به انگلیسها رسید؛ و بسیاریش هم ایشان برده، که نمیدانم به که خواهد رسید. بانکهای خارج پر است از این ارزهای اینها و پولهای اینها. و جوانهای ما توجه به این مسائل نداشتند، برای اینکه توجهشان را منصرف کرده بودند به یک جای دیگر. یک روح جوان تازه رسی که الآن وقت شهواتش هست، اگر مسائل شَهَوی برای او به آن طور رایج بشود و مسائل جدّی به آن طور مَغفولٌ عنه[3] بماند، بالاخره این جوان آن طور بار …
خالی ماندن خزانهٔ کشور پس از غارت و قرضگیری از بانکها
… خوردهاند و بردهاند هم آن پدر برد جواهرات ایران را و مخازن ایران را، منتها گیر انگلیسها از قراری که گفتهاند، افتاد؛ و هم این پسر برد. دار و دسته اینها همه بانکهای خارج را پر کردند از اموال و هر چه هم آنجاها نتوانستند، از اینجا توانستند حمل کردند و بردند. هر چه هم امکان داشته است- از قراری که مطلعین میگویند- از بانکها قرض کردهاند و بردهاند. مانده یک مملکتی که ندارد- به طوری که بتواند [...] الآن- همچو نیست که یک خزینه پری باشد و گذاشته باشند و نخواهند عمل بکنند. یک خزینه خالی است نسبت ... به یک مملکتی. شما باید حساب بکنید. بنا بر این یک مقدار باید مهلت داد. و همه اشکالاتی که شما میگویید اشکالات صحیح است.
بردن جواهرات و انتقال پولهای ایران به بانکهای خارجی توسط پدر و پسر
… که برای ایران هیچ مَفْخَری نگذارند. مفاخر ما ایلات و عشایر ما بودند، آنها را سرکوب کردند. مفاخر ما دانشگاههای دینی و فرهنگی بود، آنها را سرکوب کردند. مفاخر ما ارتش ما بود، آنها را به واسطه مستشاران در بند کشیدند. تمام فرهنگ ما را و اقتصاد ما را از بین بردند. حالا هم که فرار کردند، جواهرات ما را مقداری پدر برد و مقدار زیادی پسر؛ و پولهای ایران را در بانکهای خارجی متمرکز کردهاند و الآن قرضهای زیادی از ایران در ممالک خارجی به اسم اینها ثبت است. ولی بحمد الله ملت ما در یک زمانی بپاخاست و با خواست خدای تبارک و تعالی دست آنها را از ذخایر ما کوتاه کرد. به خواست خدای تبارک و تعالی دست اجانب از این مملکت کوتاه شد.