در دعای قنوت نماز عید فطر می خوانیم که: «اسألک بحقّ هذا الیوم الّذی جعلته للمسلمین عیدا»؛ این روز را خدای متعال عید مسلمانان قرار داده است؛ یعنی روزی که برای مسلمانان همواره خاطره انگیز است: اجتماع مردم، آشنایی مردم با یکدیگر و نو کردن روز و روزگار و روش زندگی. در دنباله ی این جمله می خوانیم که: «ولمحمّد (صلی اللَّه علیه وآله) ذخراً و شرفاً و کرامتاً و مزیدا»؛ برای پیغمبر ذخیره، شرف، کرامت و مزید است؛ مایه ی افزایش و گسترش میراث معنوی پیغمبر است. ما امت اسلامی چه زمانی می توانیم این روز را به معنای حقیقی خود برای خودمان عید قرار بدهیم و برای پیامبر مکرّممان مایه ی شرف و سربلندی بسازیم؟ آن وقتی که به اشاره ی دست پیغمبر توجه کنیم و بر طبق آن حرکت کنیم.عید فطر
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
عید پایان ماه رمضان و نماز و خطبههای آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم در روز سیام ماه مبارک رمضان ۱۴۱۰ ه.ق— ۱۳۶۹/۰۲/۰۶
سیر زمانی
از ۱۳۶۹ تا ۱۴۰۴۱۳۶۹۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
البته گفته شده است در عید فطر به یکدیگر تحیت بگویید؛ لباسهای تازهی خود را بپوشید؛ آن روز را روز عید و شادمانی بدانید؛ اما جوهر این عید عبارت است از توجه به معنویت و طلب مغفرت و درخواست رحمت پروردگار.شاهدها (۲ پاراگراف)
روز ذخیره، شرف و کرامت پیامبر اکرم (ص) و گسترش دعوت او
عید سعید بزرگ اسلامى فطر را به همهى مسلمین عالم، مخصوصاً آن مسلمانانى که در راه حاکمیّت اسلام و معنا بخشیدن به این روزها مجاهدت میکنند، مخصوصاً به شما ملّت بزرگ ایران و جمعیّت عظیم نمازگزاران فطر تبریک عرض میکنم. روز عید فطر همان روز بزرگ و عظیمى است که شما در نماز عید فطر خدا را به آن روز قسم میدهید: اَسئَلُکَ بِحَقِّ هٰذَا الیَوم؛ آن روزى که براى مسلمانها عید است و براى پیغمبر ذخیره است: ذُخراً وَ شَرَفاً وَ کَرامَتاً وَ مَزیدا.[2] در طول تاریخ، امروز ذخیرهى پیغمبر خدا است؛ مایهى شرف و کرامت او است؛ مایهى افزایش نام و گسترش دعوت او است.دوران امر بین وجوب و حرمت روزه در روز عید فطر
ثانیاً اعمال واجبی وجود دارد مثل ایّام حج، روز عرفه، روز قربان و واجبات متعدّدی که در این ایّام هست، یا همین روزهی ماه رمضان، که خب، اینها متوقّف بر این است که شما ماه را بشناسید. امّا مسئلهی ماه شوّال، از این جهت بیش از ماههای دیگر اهمّیّت دارد که اینجا امر، دایر بین وجوب و حرمت است؛ یعنی اگر شما دیشب هلال را دیده بودید، روزهی امروز حرام بود؛ حالا که ندیدید، روزهی امروز واجب است. پس دَوَران امر بین وجوب و حرمت است در روز عید فطر؛ پس استهلال ــ یعنی در جستجوی هلال برآمدن و تلاش کردن برای دیدن ماه شب اوّل ــ واجب است؛ مگر اینکه شما بدانید دیگرانی هستند که میبینند.