برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیعمر انسان بهعنوان سرمایه و فرصت عمل.
امام خمینی
لزوم هدر ندادن عمر و صرف آن در کار خیر
… همراه آدم است تا آخر؛ و مَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّهٍ شَرّاً یَرَهُ[2]؛ هر کس هر مقدار، هر ذرهای که عمل شرّ به جا بیاورد، آن هم در آن عالم میبیند؛ خود او را در آن عالم میبیند. جهنم و بهشت از عمل من و شما موجود میشود؛ عمل ما ابزار کار است برای آنجا. بنا بر این هدر ندهید این عمر را؛ این عمر شریفی که خدای تبارک و تعالی به شما داده است که در اینجا کسب کنید و کارهای خوب بکنید و هدایت کرده شما را برای کارهای خوب، کارهای مفید برای جامعه، کارهای مفید برای خودتان. این برای این است که خدای تبارک و تعالی علم داشته است، مطلع بوده است بر واقعیات که هر کس هر کاری بکند اینجا، همین کار [را] در آنجا خواهد دید. نظیر دواهایی که انسان اینجا میخورد، یا سمهایی که انسان میخورد در اینجا آثارش را میبیند، این هم در آنجا خودِ عمل را …
زودگذری عمر و بهتر بودن صرف آن در خدمت و فدای خدا
عزیزان من کوشش و مجاهده کنید در راه نیل به حق و وصول به مقام عظمت و جلال او. این چند روز عمر بسیار زودگذر است، چه بهتر که صرف خدمت شود و فدای او گردد. از خداوند تعالی توفیق و تایید همه را خواستارم و از خداوند تعالی مسالت مینمایم که دنیا را در نظر همه ما حقیر فرماید و شوق لقای خود را در ما روزافزون نماید. و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.
افسوس بر سپری شدن عمر در بطالت و گناه
افسوس که عمر در بطالت بگذشت با بارِ گنه بدون طاعت بگذشت
نقل سوار شدن غلامش و پیاده رفتن خلیفه بهعنوان نمونهٔ برابری صدر اسلام
… کشور نباشد، مخالف با مصالح مملکت نباشد مضایقه نداریم. ما که نمیخواهیم حکومت بکنیم. ما نظر به این نداریم که اجحاف بکنیم. حکومت بکنیم. اسلام حکومت طرح پیشش نیست. اسلام اخوت است. آن صدر اسلام، آن شخصهای اول هم با آخر آنها مثل هم بودند. یک طور زندگی میکردند. خلیفه ثانی وقتی که در یک سفری رفت برای یکی از کشورهایی که تحت سلطهاش بود، نزدیک آنجا که رسیده بودند نوبت غلامش بود که سوار بشود و خلیفه پیاده افسار را بگیرد. این طور نقل میکنند. وقتی وارد شهر شدند، این طوری وارد شهر شدند. خلیفه افسار شتر را گرفته بود داشت میبرد و آن غلام هم سوار شتر شده بود. اگر یک همچو حکومتی پیدا بشود که در صدر اسلام به واسطه قدرت اسلام و به واسطه قوه اسلام بوده است این مسائل، دیگر کسی آرزوی این را میکند که من از اهل خودم؟ اصلًا دیگر خودی باقی میماند که خودم و اجنبی؟! بومی و اجنبی!؟ اصلًا این مساله طرح میشود در اسلام که یکی …
درخواست توفیق خدمت و جبران قصور گذشته در باقیماندهٔ کوتاه عمر
چند صباحی بیشتر از عمر اینجانب باقی نیست. از خداوند تعالی توفیق خدمت میخواهم؛ و امید است در تحت قباب مطهره ائمه اسلام- علیهم السلام- خداوند تعالی جبران تقصیر و قصور گذشته را بفرماید. اینجانب از پیشامدهای ایران خصوصاً برای دوستانم ناراحت هستم و از خداوند تعالی اصلاح امور را خواستارم. والسلام علیکم و رحمهالله.
دربارهی عمر فکر کنیم. عمر سرمایهی اصلی هر انسانی است. همهی خیرات به وسیلهی عمر - همین ساعات زودگذر - به دست میآید؛ این سرمایه است که میتواند سعادت ابدی و بهشت جاودان را برای انسان تدارک ببیند. دربارهی این عمر فکر کنیم. گذر عمر را ببینیم. ناپایداری ساعات زندگی و روزها و شبهای اوقات عمر را احساس کنیم. به این گذر زمان توجه کنیم؛ «عمر، برف است و آفتاب تموز». لحظه به لحظه از این سرمایه دارد کاسته میشود؛ و این در حالی است که این سرمایه، همه چیز ماست …
عمر سرمایهٔ انسان که لحظه به لحظه از دست میرود
اینی که فرمودند: «انّ الانسان لفی خسر»، خسر یعنی همین؛ یعنی سرمایهسوز شدن، از دست رفتن سرمایه. همهی ما هر لحظه در حال از دست دادن سرمایه هستیم. سرمایه چیست؟ عمر ماست. لحظه به لحظه من و شما داریم این سرمایه را از دست میدهیم. امروز ما نسبت به دیروز بخش دیگری از سرمایه را باز از دست دادهایم. در این عمر چند ده ساله مثلاً، لحظه به لحظه در حال سوختنِ این شمع است؛ در حال نابود شدنِ این سرمایه است. خوب، در مقابل او چه به دست میآوریم؟ این مهم است. «الّا الّذین ءامنوا و عملوا الصّالحات و …
فرصت عمر نعمتی که مسئولیت و بازخواست الهی را سنگینتر میکند
البته فرصت الهی و مهلتی که خداوند متعال در دنیا به ما بندگان عنایت میکند اگرچه یک نعمت بزرگ است، اما به همین نسبت مسؤولیت انسان را سنگینتر و بازخواست الهی را بیشتر میکند. هر سالی که از عمر ما میگذرد و هر روزی که در این زندگی و در این دنیا بیشتر میمانیم، به همین نسبت بار مسؤولیت ما در مقابل پروردگار سنگینتر میشود. البته این نعمت است، اما مثل همهی نعمتهای دیگر همراه با مسؤولیت است.
قدر دانستن لحظههای عمر و صرف آن در نیکوکاری و تقرب به خدا
لحظه لحظه عمر را قدر بدانید. از ساعات عمرتان برای نیکوکاری استفاده کنید. خود را به خدا نزدیک کنید. اوقات خود را به تلاش در راه خدا و مجاهدت برای او مستغرق کنید. ساعات زندگی، سالهای زندگی، به سرعت برق میگذرد؛ در عرصه قیامت این لحظات را به یاد خواهید آورد. خوشا به حال نیکوکاران و بدا به حال زیانکاران.
درخواست عمر تنها تا وقتی در طاعت خدا صرف شود
«اللّهُمَّ عَمِّرني ما كانَ عُمُري بِذلَةً في طاعَتِكَ» خدایا به من عمر بده، زندگی بده، اما بهطورمطلق نمیخواهم، عمر دراز و صد سال و صدوبیست سالِ بیهوده نمیخواهم، «ما كانَ عُمُري بِذلَةً في طاعَتِكَ» تا وقتی عمرِ من، بیدریغ در راه طاعت توست و در راه بندگی تو، به من عمر بده. آن عمرِ درازی که بندگیِ تو را طولانیتر بکند، آن را میخواهم. عمرِ درازی که مصروفِ کار بشود، مصروفِ عمل بشود، آن را میخواهم. عمرِ درازِ بیخودی و اَلَکی نمیخواهم. «اللّهُمَّ عَمِّرني ما كانَ عُمُري بِذلَةً في طاعَتِكَ، فَاِذا كانَ عُمُري مَرتَعاً لِلشَّيطانِ فَاقبِضني اِلَيکَ» خدایا هروقتیکه دیدی عمر من چراگاه شیطان است ـ شیطان؛ درست توجه کنید، معنای شیطان را در ذهنتان خوب بیاورید، آن معنایی که برای شیطان ما گفتیم و …