… عادت کردهاند دست روی منافع ملتها بگذارند و بگویند این مال من. هرجا ملتها و رهبران آنها کوتاه آمدهاند، آنها جریتر شدهاند. انگلیسها شبهقارهی هند را در قرن نوزدهم گرفتند، ثروت شبهقاره را مثل خونی نوشیدند، خودشان را قوی کردند و هند را ضعیف. اینطوری است. وقتی یک ملتی در مقابل طمعورزی دشمنان قوی پنجه عقبنشینی میکند، میدان را برای آنها باز میکند. او در یک چنین وضعیتی، اینطور نیست که حالا بگوید، به اینها رحم کنیم، ملاحظه کنیم، اینها عقبنشینی کردند؛ نخیر، تا این ملت عقبنشینی کند، آن جلو میآید و بدون مانع، پنجههای خود را در گوشت و پوست این ملت فرو میکند و تا جایی که زورش برسد، از او میکَند؛ او را ضعیف میکند و خودش را قوی میکند.