درمان نداشتن عاشق جز وصل دوست
عاشقم عاشق و جُز وصل تو درمانش نیست کیست زین آتش افروخته در جانش نیستنامهای دیگر: عشق به خدا
محبت انسان به خدا و جلوههای او و اثر آن بر عمل.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:نامه اخلاقی و عرفانی به آقای سید احمد خمینی (پندها و نصایح)— ۱۳۶۱/۰۲/۰۸
فقط سال ۱۳۶۵همهٔ سالها
عاشقم عاشق و جُز وصل تو درمانش نیست کیست زین آتش افروخته در جانش نیست… نثری بگوید و ادعا کند که ما دارای چه معارفی هستیم، این آسان است، دعوی هم خیلی کردهاند. اما واقعیت مطلب چطوری است؟ آنی که به حسب واقع هست و ما بخواهیم وجداناً آن را بیابیم، وقتی درست در حال خودمان دقت بکنیم نمیتوانیم پیدا کنیم یک شباهتی ما بین خودمان و او. آن عشقی که مولا به خدای تبارک و تعالی داشته است که در دعای کمیل عرض میکند که «من فرضاً جهنم را بتوانم تحمل کنم ولی چطور فراق تو را تحمل کنم»، این را میشود یک کسی شعر بگوید؛ یکی کسی نثر بگوید، یکی خطابه بخواند و بگوید چه. اما واقعیت این طور است؟ ماها این طور هستیم؟ امثال ماها این بودند که اصلش پیششان فراق از حق تعالی مطرح بوده است؟ فراق به قدری که به آتش جهنم، آتش جهنم غیر از این آتشهاست؛ آتش جهنم قلب را هم میسوزاند؛ یعنی، قلب …جُز تو در محفل دلسوختگان ذکری نیست این حدیثی است که آغازش و پایانش نیستراز دل را نتوان پیش کسی باز نمود جُز بر دوست که خود حاضر و پنهانش نیست