یک چیزی در قرآن هست که ما را به فکر میاندازد. قرآن به ما میگوید نگاه کنید، از گذشتۀ تاریخ درس بگیرید.[1] حالا ممکن است بعضیها بنشینند فلسفهبافی بکنند که گذشته، برای امروز نمیتواند سرمشق باشد. از این حرفها میزنند؛ کاری به کار آنها نداریم. قرآن، صادق مصدَّق[2]، ما را به عبرتگرفتن از تاریخ دعوت میکند. عبرتگرفتن از تاریخ، یعنی همین نگرانیای که من الان عرض کردم. چون در تاریخ چیزی هست که اگر بخواهیم از آن عبرت بگیریم، باید دغدغه داشته باشیم. این دغدغه، مربوط به آینده است. این دغدغه برای چیست؟ مگر چه اتفاقی افتاده است؟عبرت از تاریخ
نامهای دیگر: عبرتآموزی از تاریخ، عبرتگیری از تاریخ، عبرتهای تاریخ
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
درس گرفتن از رویدادها و تجربههای گذشتگان برای امروز و آینده.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم— ۱۳۶۸/۰۴/۰۳
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴۱۳۶۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۴۰۴همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
لزوم درس گرفتن از حقایق تاریخی دوران نهضت
خب، اینها حقایق تاریخی است؛ این مطالبی که عرض کردم تحلیل نیست، اینها واقعیّتهایی است که هر کسی مسائل کشور را در آن دوره ــ که اغلب شما جوانها آن دوره را ندیدهاید ــ مطالعه کند برایش روشن میشود؛ اینها حقایق تاریخی است. خب، حالا از این حقایق تاریخی باید ما درس بگیریم. حقایق تاریخی قصّه که نیست ــ از قصّه هم باید درس گرفت ــ [امّا] باید درس بگیریم. این درس را من در چند جمله عرض میکنم: