یک چیزی در قرآن هست که ما را به فکر میاندازد. قرآن به ما میگوید نگاه کنید، از گذشتۀ تاریخ درس بگیرید.[1] حالا ممکن است بعضیها بنشینند فلسفهبافی بکنند که گذشته، برای امروز نمیتواند سرمشق باشد. از این حرفها میزنند؛ کاری به کار آنها نداریم. قرآن، صادق مصدَّق[2]، ما را به عبرتگرفتن از تاریخ دعوت میکند. عبرتگرفتن از تاریخ، یعنی همین نگرانیای که من الان عرض کردم. چون در تاریخ چیزی هست که اگر بخواهیم از آن عبرت بگیریم، باید دغدغه داشته باشیم. این دغدغه، مربوط به آینده است. این دغدغه برای چیست؟ مگر چه اتفاقی افتاده است؟عبرت از تاریخ
نامهای دیگر: عبرتآموزی از تاریخ، عبرتگیری از تاریخ، عبرتهای تاریخ
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
درس گرفتن از رویدادها و تجربههای گذشتگان برای امروز و آینده.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم— ۱۳۶۸/۰۴/۰۳
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴۱۳۶۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۶۸همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۲ پاراگراف)
لزوم درس گرفتن همه از گذشته
… ... کشور ما در گذشتههاى نزدیک باشد. خدا را شکر که علیرغم خواست حکّام پست و پلید و خائن و پشتیبانان زورگو و مقتدر خارجى آنان، حقایق افشا شد و ترفند و فریب تبلیغات آنان شناخته شد و ملّت انقلابى و بزرگ مسلمان ما در راهى درست به سمت هدفى والا به حرکت درآمد. از گذشته باید همه درس بگیریم. خدا را و هدف والا را و نشانههاى راه راست را و همّت و شخصیّت انسانى را و قضاوت آینده را لحظهاى از یاد نبریم و متوکّلاًعلیالله، راه خدا را ادامه دهیم. خداوند شما را بهخاطر زحماتتان پاداش دهد.بدبینی به امتهایی که راه پیامبر و امام خود را نیمهکاره گذاشتند
… وابستهی به هر گروه اجتماعیاى -از کارگران، تا کارمندان، تا کسبه، تا کشاورزان، تا روحانیّون، تا دانشگاهیان، تا مسئولین، تا افراد معمولى؛ همه- دو وظیفهی سنگین بر دوش ما است؛ این دو وظیفه را باید ما به بهترین وجهى انجام بدهیم؛ وَالّا راه را ادامه ندادهایم. بدترین خصلت براى امّت یک امام این است که بعد از او راه او را ادامه ندهند. ببینید در تاریخ، ما چقدر نسبت به امّتهایى که راه امامشان و رهبرشان و پیغمبرشان را نیمهکاره گذاشتند -از امم سابقه، آنهایى که در قرآن یاد آنها هست- بدبینیم. بهترین صفت براى هر امّتى این است که راه امامش را ادامه بدهد؛ همچنان که شما تا امروز اثبات کردهاید که دارید ادامه میدهید. راه امام اگر بخواهد ادامه پیدا بکند -که باید بکند و به فضل و توفیق الهى ادامه پیدا خواهد کرد- دو رکن دارد، دو وظیفهی عمده است؛ این دو …