در حدیث منقول از رسول خداست که قَصَمَ رَجُلانِ [یا صِنْفان] ظَهْری: عالِمٌ مُتَهَتِّکٌ وَ جاهِلٌ مُتَنَسِّکٌ.[1] جاهلی که نداند موازین انسانی اسلامی را، این هر چه هم متنسک باشد، بر خلاف آن طریقهای که طریقه انبیاست، عمل میکند. و عالمی که تقوا نداشته باشد و متهتک باشد، آن هم ضررش بر اسلام بدتر است از هر کس. آن ارزش [برای] علم و تقواست. همه چیز را از متقین قبول میکنند. در لسان قرآن، از «علم» در لسان قرآن بسیار تمجید شده است، لکن در کنارش تقوا. علم تنها فایده ندارد برای انسان، مگر همان روی موازین طبیعت و تقوا هم بدون علم انسان را نمیرساند به کمال.
تأثیر فساد یا صلاح فرد دانشگاهی بر سرنوشت کشور
… علمی آشنا کنند، علمای آنجا هم کوشش کنند که اهل علم آنجا و جوانهای تحصیلکرده و محصل آنجا را با دانشگاه نزدیک کنند، هماهنگ کنند، اگر این دو قشر هماهنگ بشود و اگر صالح بشود این دو قشر دانشمند، کشور ما هیچ نقصی دیگر نمیتواند پیدا بکند. همه مصیبتها برای این است. یک فردی که رفت در دانشگاه و به آن طور فساد بیرون آمد، که امثال اشخاصی که شما میدانید، البته یک کشور را به باد فنا خواهد داد و اگر صالح باشد هم، صلاح در یک کشوری ایجاد خواهد شد. «اذا فَسَدَ العالِمْ فَسَدَ الْعالَم»[3] عالم را عالم فساد میکند، توده مردم فاسد نمیکند.
رنج کشیدن از علمای فاسد دو ابرقدرت
الآن ما از دست علمای این دو ابرقدرت داریم رنج میکشیم. برای اینکه، آنها علمای فاسد، علمای سوء هستند. این رنجی که ما داریم از این کشورهای اسلامی خودمان میبریم، شما میدانید که در فاس[4] چه گذشت؟ و بعد از او اسرائیل چه کرد؟ راجع به فاس خیلی حرف زده شده است. من آنها را دیگر تکرار نمیکنم. راجع به، یک کلمه من صحبت میکنم که آیا این بندی که، بند هفتم که ادعا …