او خیال میکرد حالا هم ملت ما مثل آن وقت است. نمیداند که ملت ما تحول پیدا کرده. یک موجود انسانی به تمام معنا شده. یک موجودی که دفاع میخواهد از خودش بکند. یک موجودی که زیر بار ظلم نمیرود. دستور اسلام این است که نه ظلم بکنید نه زیر بار ظلم بروید. انظلام یعنی زیر بار ظلم رفتن از ظلم کمتر نیست. انظلام به خود ظلم کردن است. به یک ملت ظلم کردن است. ظلم هم از همین قماش است. هر دویش در اسلام ممنوع است. نه شما حق دارید به کسی ظلم کنید، نه حق دارید که از کسی ظلم بکشید. ما دیگر ملتمان این است که نمیخواهند از تو ظلم بکشند. نمیخواهند. روسای جمهوری امریکا که تا حالا به ما ظلم کردند و به وسیله عمالشان همه چیز ما را از بین بردند و بالاتر از همه نیروی انسانی ما را عقب راندند، ما از این به بعد نمیخواهیم این ظلم را بکشیم. ما میخواهیم این آدم بیاید اینجا و محاکمهاش بکنیم. خودش مطرح نیست. خودش یک آدم نیست. آن وقت هم که بود آدم نبود. خودش مطرح نیست. ما میخواهیم چه کنیم یک مفلوکی بیاید اینجا. و عاشق جمالش که مردم نیستند! ما میخواهیم این آدم بیاید اینجا محاکمهاش کنند و پروندههای قطوری که از او هست ارائه بدهند. و این همه معلول و این همه ناقص العضوی که به وسیله او شده است، ما ارائه بدهیم به عالم. آقا وضع ما این است. وضع ملت ما در این سی و چند ساله حکومت، این است. وضعمان این است که جوانهای ما، این پیرزنها را بیاوریم که جوانهایشان را از دست دادند. عکس جوانهاشان را نشان بدهند که اینها آنهایند که در «سینما رکس[2]» مثلًا از بین رفتند.ظلمپذیری
نامهای دیگر: ستمپذیری، کبرپذیری
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
تن دادن به ستم و زور و بیتفاوتی در برابر آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:سخنرانی در جمع پاسداران (توطئههای کارتر)— ۱۳۵۸/۰۹/۲۵
سیر زمانی
از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۳۱۳۵۸۱۳۶۳
فقط سال ۱۳۶۳همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
قطع عذر ملتها در پذیرش ظلم به دست ایران
… اسْمَ رَبِّهِ فَصَلّی[2]. تزکیه، ذکر اسم الله و صلوه، اینها مراتبی است، اگر ما به این رسیده بودیم، نه حال انفعالی پیدا میکردیم برای پذیرش ظلم و نه ظالم بودیم. همه از این است که تزکیه نشدیم. دولتها تزکیه نشدند و نخواهند شد- مگر خدا عنایت کند- و ظالمند. ملتهایی هم که تزکیه نشدهاند، بار ظلم را به دوش میگیرند. عذر ندارند ملتها در مقابل پذیرش ظلم، ایران این عذر را از آنها منقطع کرد.