… و فاجعه میدانند، چرا صحبتی در کار نیست؟ اگر علاقه به کیان اسلام، علاقه به قرآن کریم، علاقه به حرمین شریفین دارند، چرا امروز که دارد این معالم دینی زیر پا گذاشته میشود و تهدید میکند اسلام و قرآن و حرمین شریفین را، صحبتی نمیکنند؟ چرا باز کمک میکنند؟ چه شده است اینها را که در حضور آنها این مصایب واقع میشود و در محضر همه این طور جنایتها واقع میشود و علاوه بر اینکه سکوت کردهاند تایید میکنند، باز هم قرارداد کمپ دیوید[1] را میخواهند تایید کنند، باز هم طرح فهد[2] را میخواهند تایید کنند، باز هم اسرائیل را میخواهند بشناسند؟ این فاجعهها را باید ما با کی در میان بگذاریم؟ با دولتهایی که چشم و گوششان را بستهاند و بدون اراده تسلیم امریکا شدهاند؟ با ملتهای مظلومی که تحت فشار این دولتها دارند جان میدهند؟
طرحی ننگآور برای ملت عرب و برای اسلام
صدام خائن امروز بهتر فهمیده است که از این دامی که برای او گستردهاند نجات نخواهد یافت و او و حزب کافر بعث عراق جز سرنگونی و هلاکت سرنوشتی ندارند. و از این رو با آن همه رجزخوانی و ادعای پوچ سرداری قادسیه و کوبیدن طبل میان تهی انقلابی بودن و با اسرائیل دشمنی آشتی ناپذیر داشتن، امروز به دامان حکومت سرسپرده امریکا، یار و همقطار اسرائیل، پناه برده و دست ذلت و دریوزگی به جانب دشمنان عرب و اسلام دراز کرده است، که نخست او را از این مهلکه مرگبار- که خود برای خود تهیه دیده- نجات دهند، و سپس اذهان را از دشمن بزرگ اسلام و غاصب سرزمینهای آنان منصرف و قرارداد ننگین کمپ دیوید را با برگرداندن حسنی مبارک به جامعه عرب به کرسی نشاند، یا «طرح فهد»[2] را که برای ملت عرب و بالاتر برای اسلام ننگآور است اجرا کند.