رفتن به محتوای اصلی
بازگشت به نمایهٔ «طبیعت»

مقایسهٔ دیدگاه رهبران دربارهٔ «طبیعت»

برجسته‌ترین پاراگراف‌های هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.

تهیه‌شده با هوش مصنوعیجهان طبیعی و رابطهٔ انسان با آن و بهره‌گیری از آن.

امام خمینی

پذیرش طبیعت از سوی انبیا و مهار آن در تحت الهیت

… آنها می‌خواهند این عالم را الهی کنند؛ یعنی به هر چه نگاه می‌کنند آثار الهیّت در آن ملاحظه کنند. سایر قشرها، چه فلاسفه باشند و چه سایر دانشمندان باشند، خصوصاً دانشمندان طبیعی، اینها تمام نظرشان به این است که‌ آثار طبیعت را کشف کنند، و استفاده از طبیعت بکنند. انبیا طبیعت را قبول دارند؛ لکن طبیعت را مهار می‌کنند به طوری که در تحت الهیّت مهار بشود؛ در تحت عالم بالاتر باشد. همان استفاده‌ای را که ماها که اطلاع از آن واقعیات نداریم- از این عالم طبیعت می‌کنیم. آن آدمی که از ما عدای طبیعت هم اطلاع دارد همین استفاده را می‌کند؛ با فرق اینکه، این که استفاده می‌کند نظرش به همین طبیعت است و او که استفاده می‌کند طبیعت را، آثار آن عالم …

امام شهید سید علی خامنه‌ای

قرار گرفتن جهان مادی در خدمت انسان امانت‌دار و آبادکننده

- خداوند جهان مادی را در خدمت انسان که امانتدار و آبادکننده آن است، قرار داده که در صورت بهره‌برداری کارآمد و عادلانه، تأمین‌کننده نیازهای او است.

لزوم تصحیح رابطه با جهان زیبا و موزون آفریدهٔ خدا و ویران نکردن آن

خداوند، جهان هستی و همه‌ی پدیده‌ها را زیبا، متقن و موزون آفریده و ما باید رابطه‌ی خود را با آنها تصحیح کنیم و با تصرفات نادرست خود آنرا ویران و آلوده و جامعه را با بلا و مصیبت مواجه نسازیم .

همراهی سیر تعالی انسان با بهره‌گیری از عالم ماده و شکوفایی آن

… و اندازه‌ای ندارد؛ تا آن‌جایی میرود که در عالم وجود، سقفی بالاتر از آن نیست؛ یعنی میتواند از فرشتگان و از موجودات عالی و از همه اینها بالاتر برود. اگر بشر بخواهد این سیر را داشته باشد، جز با استفاده از امکانات عالم ماده ممکن نیست. این هم جزو مسلّمات است؛ لذا میگوید «خلق لکم ما فیالأرض جمیعا».[7] بنابراین سیر تعالی و تکاملی انسان در خلأ نیست؛ با استفاده از استعدادهای ماده است؛ بنابراین با هم سیر میکنند؛ یعنی شکوفایی انسان، همراه با شکوفایی عالمِ ماده و عالمِ طبیعت است؛ این در شکوفایی او اثر میگذارد، او در شکوفایی این اثر میگذارد و پیشرفتهای شگفت‌آور را به وجود میآورد.

محکومیت بی‌اعتنایی به طبیعت همانند تصرف ظالمانه و فسادانگیز در آن

… الهی دنیا را پرورشگاه آدمی و محلّ امتحان او می‌دانند و منحصراً راه تعالی معنوی بشر را در بنای دنیایی سالم و به دور از عوارض طغیانها و خودخواهیها و تنگ‌نظریهای قدرت‌طلبان و ضعف و جهالت و انفعال کوته‌نظران، دانسته‌اند و برای ایجاد چنین دنیایی مجاهدت کرده‌اند. رها کردن و بی‌اعتنایی به طبیعت و نیروها و قوانینی که در آن برای تعالی انسان ودیعه نهاده شده است، همانند تصرّف ظالمانه و فساد انگیز در آن محکوم و مردود است.