هدر رفتن سیب باغهای ارومیه و احیای این ثروت با کارخانهٔ افشرهسازی
… روستاها، بنده به دولتهای مختلف -این دولت، دولت قبل، دولت قبل او، دولت قبل او- مکرّر سفارش کردهام. راههای روشنی هم دارد؛ حالا چند موردش را این جوان بیان کردند؛ [یکی] صنایع مناسب با روستا که اگر راه بیفتد [کارساز است]. صنایع کوچکی هست که متناسب با روستا است؛ فرض کنید باغهای ارومیّه مثلاً درختهای سیب دارد، سیبهای اینها میافتد و میریزد روی زمین -بنده دیدم این را- و کود میشود. قیمتش آنقدر ارزان است که برای صاحب باغ نمیارزد که پول بدهد این را جمع کنند بفرستند یک جایی! [یعنی] قیمت ندارد؛ درحالیکه اگر فرض کنید کارخانهی افشرهسازی یا کمپوتسازی یا فلان، همانجا تشکیل بشود، همهی این ثروت زنده میشود. راهها اینجوری است؛ یعنی هیچ راه پیچیدهی دشواری وجود ندارد؛ خیلی راههای آسانی است، با سرمایهگذاریهای کوچک. گاهی به ما میگویند آقا! اگر یک شغل بخواهیم درست بکنیم، صد میلیون لازم دارد؛ این شغلهایی که من میگویم، صد میلیون که هیچ، گاهی ده پانزده میلیون هم …