نقد صلحطلبی خودفروختگان برای تبرئهٔ متجاوز پس از عقبراندن دشمن
و آنچه مایه کمال تاسف است آنکه پس از گذشت دو سال از این تجاوز وحشیانه، اکنون که رزمندگان ما دشمن را به عقب رانده و خواستار تنبیه متجاوز و دریافت خسارت شدهاند، فریاد صلح طلبی این خودفروختگان مزدور از هر سو بلند شده و در صدد تبرئه متجاوز و پایمال کردن خون هزاران انسان مسلمان گردیدهاند که در راه دفاع از اسلام ومیهن اسلامی خود جان باختهاند. ما بارها اعلام کردهایم که خواهان پایان جنگ و طالب صلحی هستیم که متجاوز را تنبیه و خسارات جنگ را بپردازند و این همه انسان بیگناه را که از خانه و زندگی خود آواره کردهاند به شهر و دیار خود بازگردانند.
پرسش از صدق ادعای صلحطلبی ابرقدرتها در مقایسه با انبیا
آنها بیشتر ادعا میکنند که ما میخواهیم صلح در جهان باشد. انبیا هم این دعوت را میکردند، لکن کدام درست گفتند؟ کدام صادقاند؟ انبیا هم صلح را در جهان میخواستند و مردم را دعوت به صلح میکردند، اینها هم ادعا میکنند که ما صلح طلبیم.
رد صلح ادعایی صدام و آمادگی مشروط به نشستن متجاوز سر جایش
صدام در طول این مدت مرتب میگفت: «صلح» و صلح او عبارت از این بود که خوزستان به او داده شود. ما الآن هم صلح را میخواهیم، به شرط اینکه آدم متجاوز سر جایش بنشیند. ملت ما ایستاده و در صحنه است تا به خواستههای مشروع خود دست یابد؛ زیرا عراقیها به کشور ما آمدهاند و هر کجا را که گرفتهاند با بمب خراب کردهاند، به طوری که الآن بسیاری از شهرها و دهات غرب و جنوب به تل خاکی تبدیل گردیده است. حرف ما این است که متجاوز باید …
آمادگی برای صلح بهشرط باقی نماندن جانی بر جنایتش
… و تعدی به ایران میکنند، ما دفاع نکنیم؟! ما آنها را بگذاریم سر جای خودشان هر غلطی میخواهند بکنند؟! خوب، ما [باید] دفاع بکنیم؛ همان طوری که از خرمشهر و جاهای دیگر بیرونشان کردند، اینها را هم عقب خواهند نشاند تا اینکه آن کاری را که ما میخواهیم، انجام بگیرد. اگر هم یک اشخاصی هستند، دولتهایی هستند که میخواهند این کار را بدون اینکه قوه قهریه در کار باشد، انجام بدهند، ما هم حاضریم. ما همیشه صلح طلب هستیم، لکن نه صلحی که جانی را سر جنایت خودش باقی بگذاریم. همچو صلحی صلح نیست. ما صلحی میکنیم که با قدرت و قوّت، دفاع از کشور خودمان، دفاع از اسلام بکنیم.
به راه افتادن همهٔ جنگها به دست مدعیان صلح جهانی
آن که میگوید ما برای صلح قیام کردیم و میخواهیم صلح در دنیا باشد، همه جنگها را اینها راه میاندازند. خوب، همین جنگی که ما الآن مبتلا به آن هستیم و کشور عراق هم مبتلا به آن هست، همین را آنها راه انداختند، لکن آقایان این جنگها را راه انداختهاند که صلح در دنیا پیدا بشود! همه جا جنگ راه میاندازند که صلح پیدا بشود! شما اگر ملاحظه کنید، اینکه عرض کردم که الفاظ معنای خودش را از دست داده، یکیاش هم قضیه نطقی است که چند روز پیش از این، مصاحبهای که صدام کرده است در حضور عده زیادی از فرماندهان و اشخاصی که درجه دارند و افسرند. این صحبتها را باید ببینید، نمیشود نقل کرد. که او …
نفی کشورگشایی و خواست صلح و آرامش برای دنیا
… این گروههای مخالف، یا این قدرتهای مخالف چه دردی دارند. ما میدانیم که آنها دردشان به این چیزها دوا نمیشود و دیگر هم مایوس ان شاء الله، باید بشوند. و ما ان شاء الله، امیدواریم که در همه ابعاد این جمهوری، پیروز باشیم و جنگمان هم ان شاء الله، زودتر تمام بشود. و شما و همه میدانند که ما اهل جنگ نیستیم که بخواهیم برویم یک کشوری را بگیریم یا کشورگشایی بکنیم. ما دنبال این هستیم که دنیا در صلح و آرامش باشد.
رد صلح به معنای واگذاری سرزمین اشغالی به متجاوز
… کنند از محلشان، کردهاند، اگر نه، آنها بردهاند و از بین بردهاند و آن همه خرابی کردهاند و خرابیهایی که در هیچ جا متعارف نیست. مغول هم که به ایران حمله کرده، این طور نبوده است که وقتی یک شهری را میگیرد تا آخر خرابش کند. شهرهای ما را این طور کردهاند اینها. خوب ما میگوییم که شما وارد شدید به [کشور] ما و این همه جرم کردید، حالا میگویید که بیایید با هم صلح کنیم. صلح کنیم؛ یعنی، خوزستان مال شما؛ یعنی، آن قدری که شما گرفتید مال شما. نه، هیچ وقت، هیچ کس نمیپذیرد. ما میگوییم شما بدون قید و شرط، باید بیرون بروید. اگر هم بیرون نروید، بیرونتان میکنیم. بهتر هم برای خودتان همین است که بیخود این جوانهای بیچاره را به زور نیاورید و به کشتن بدهید. خودتان بروید بیرون. این یک مسئلهای است که همه عقلای دنیا میپسندند از ما که …
چشمپوشی از جنایت، تشویق ظالم به تکرار تعدی
… قضیه خیلی زیاد نیست، عمده ارزش معنوی است و ارزش سیاسی مساله. اگر بنا باشد که یک کسی بیاید، هر چه جرم دارد بکند و هر چه دستش میرسد جنایت وارد کند و بعد بگوید که خوب، حالا دیگر صلح میکنیم، من میروم بیرون؛ بسیار خوب، صلح میکنیم! خوب، این جنایتی که کردی چرا؟ اگر ما این مطلب را اغماض کنیم، نه از باب این است که یک مساله- مثلًا- مادی را اغماض کردهایم، یک مساله معنوی را ما اغماض کردهایم؛ یعنی، یک ستمگر و یک گروه ظالم را ما تشویق کردهایم به اینکه باز [ظلم] بکنید. فردا هم باز دوباره برگردند و همین بساط را در آورند، بعد هم بگویند که آقا، بسیار خوب، باز صلح میکنیم! هی خلاف کنند و هی بگویند صلح میکنیم! این باید جلویش گرفته بشود. در دنیا باید این طور تعدیاتی که واقع میشود جلویش گرفته بشود. یکی از مواردی که باید، جهتی که باید به او جلوگیری بشود این است که همه خسارتهایی که وارد شده باید بدهید. الآن میگویید که ما- دروغی هم میگویند البته- که ما بیرون میرویم …
رد مشروط کردن خروج عراق به چشمپوشی از جنایات
… رفتن تمام این ارتشیهای عراق و این جنگندههای عراق از کشور ما بدون قید و شرط [است؛] هیچ قید و شرطی در کار نیست، حالا که میگویند ما بیرون میرویم. اینها میگویند: بیایند، ما بیرون میرویم که شما بیایید رد بشوید، لکن به شرط اینکه صلح باشد، تمام بشود مساله؛ یعنی، به شرط اینکه ما هر چه ضرر به شما زدیم، هر چه جنایت کردیم هیچ! این مضحک است واقعاً. یک جمعیتی میخواهند بیایند کمک کنند شما را، شما میگویید: حالا که میخواهید کمک بکنید، پس دست بردارید از این ادعاهایی که دارید، شما مجرم را دیگر لازم نیست بشناسید، بیایید صلح بکنیم با هم، لازم نیست که این همه جریمهها که وارد شده است به شما، تلافی بشود! این معنای آتش بس نیست، این معنای صلح نیست. ما همان مطلبی که از اول گفتیم، همه دولتمردان ما همان مطلب را میگویند. باید بیقید و شرط، اینها بیرون بروند، نروند، بیرونشان میکنیم بیقید و شرط. و اگر زیادتر بمانند برای خودشان ضرر زیادتر دارد. هر چه بمانند ضررش برای آنها زیاد است و باید تمام [ضرر] هایی که …
رد صلح بیقیدوشرط بهعنوان تشویق جانی به جنایت
ما آن چیزهایی که از اول گفتهایم تا حالا سرش هستیم. یک قدم این طرف و آن طرف نیست در کار. نمیخواهیم که تحمیل کنیم. یک چیز غیر عقلی و غیر عقلایی بگوییم و نمیخواهیم از آن چیزی که هر عقلی میپذیرد عقب بنشینیم؛ آن هم به واسطه آن بُعد معنوی که دارد، به واسطه اینکه آدم جانی را نباید در جنایتش تشویق کرد. ما اگر صلح بکنیم، معنایش تشویق کردن این جانی است به جنایتش. ما صلح میخواهیم، خیلی هم میخواهیم، اما صلح بیقید و شرط. معنایش این است که شما همین جا که هستید باشید یا خیر، بروید بیرون، لکن دیگر باقیاش هر چه هست، شده است دیگر؛ هر چی میخواهد بشود شده است؟ نخیر، این به حیثیت اسلام ضرر میزند این طور اغماض و حق ندارد کسی این طور اغماض کند. البته راه دادن برای رفتن به سوریه برای …
آمادگی برای صلح همزمان با خروج و رسیدگی بینالمللی
دنیا باید این را بداند که ما حاضریم صلح کنیم، حاضریم پیش برویم در آنجا، لکن در عرض اینکه اینها دارند کنار میروند و یکی از شرایط را میگویند. ما خودمان میپذیریم در عرض این دو گروه بیایند. در همین پانزده روزی که اینها بنا دارند، فرض کنید که دروغ نمیگویند، میخواهند بروند، در عرض این، بیاید یک گروه مورد توجه همه، بین المللی، بیاید رسیدگی کند به این جرمهایی که اینها کردهاند، به این خسارتهایی که به شهرهای ما وارد شده، به روستاهای ما وارد شده. البته یک خسارتهایی به ما وارد شده است که قابل جبران نیست و آن جوانهای ماست. این دیگر قابل جبران نیست. اینها آن طرف باید در آن پیشگاه خدا باید اینها رسیدگی بشود. در عرض اینکه شما میگویید ما کنار میرویم و بیایید ما دیگر راه میدهیم به شما، در عرض اینکه شما …
خروج عراق تنها یکی از خواستهها و رد پایان یافتن قضیه با آن
راجع به مسائلی که از اول گفتیم، همان مسائل هست. حالا ما قبول میکنیم از شما که بیایید بروید بیرون، قبول، بسم الله، تشریف ببرند. اما نه اینکه [با] رفتن بیرون، تمام شد قضیه. این یکی از چیزهایی است که ما میخواستیم. دو تای دیگرش مانده است که بُعد معنوی آن در نظر ماست، بُعد سیاسی آن در نظر ماست، نه بُعد مادی آن تا اینکه بگویید که غمض عین کنید، طلبی دارید از ما نگیرید. مگر ما میتوانیم که صرف نظر کنیم از یک چیزی که جانی را به جنایت خودش تشویق میکند؟ ما باید جانی را در دنیا رسوا کنیم و جرمی که کرده است از او بگیریم تا این امور لا اقل، محدود بشود؛ اگر از بین نمیرود؛ لا اقل، محدود بشود. این طور نشود که هر کسی افسارگسیخته …
صلح ظاهری دولتها با باطن جنگ و فرصتطلبی برای غارت
آن صلحی که ما میخواهیم، امثال صدام یا حسین[1] یا حسن[2] کجایی نمیتوانند بفهمند چی است. آنها صلحها را مثل صلحهایی میدانند که در زمانهای سابق، دولتها با هم صلح میکردند؛ در عین حالی که صلح میکردند، باطنشان در جنگ بود که چه وقت فرصت پیدا بکنند و بچاپند همه را. آنهایی که در نظرشان است، در جنگ عمومی دوم، بعد از آنکه یک دسته بر دسته دیگر با هم چیره شدند و شوروی و انگلستان هم با هم بودند در آن وقت، چرچیل[3] اعتقادش این بود که حالایی که ما طرف را شکست دادیم، حمله کنیم به اینهایی که همراه ما بودند، به شوروی حمله کنیم. …
ادعای فراوان صلحطلبی بهویژه از سوی ابرقدرتها
… ندارند. نه آنهایی که مسیحی هستند، مسیحی هستند و به تعلیمات حضرت مسیح- سلام الله علیه- عمل میکنند و تربیت شدند، و نه آنهایی که یهودی هستند به تربیتهای حضرت موسی- سلام الله علیه- تربیت شدند، و نه آنهایی که مسلمان هستند به تربیتهای معنوی اسلام تربیت شدند. ادعا زیاد است، ادعای اینکه صلح طلب هستیم، ادعای اینکه ما میخواهیم در عالم صلح برقرار بشود زیاد است. از ابرقدرتها هم بیشتر از جاهای دیگر است.
ممکن نبودن صلح با اشرار پیش از حصول شرایط
… شهرهای دیگر را بمباران میکنند. مادامی که وضع این طوری است و مادامی که آنها به شرایطی که قرار داده شده است و شرایط، همه شرایط عقلایی است؛ شرایطی است که همه عقلای عالم این شرایط را میپسندند و ما هیچ زورگویی نداریم و نمیخواهیم تحمیل بکنیم، ما با شرایطمان؛ شرایطی که از اول گفته شده است و تا حالا هم همان شرایط هست، در آن شرایط پایبند هستیم و مادامی که این شرایط حاصل نشده است ما در حال جنگ هستیم و ما با کسانی که اشرار هستند نمیتوانیم صلح کنیم.
صلح و آرامش دنیا بهعنوان مقصد اسلام از آغاز
اسلام از اول دارای یک همچو مقصدی بوده و خصوصاً در بین مومنین، در بین مسلمین، اخوّت را سفارش فرموده است، بلکه ایجاد- تشریع- فرموده است.
راه عبور بهعنوان شرط صلح از سر ناامیدی از عراق
… دولت، صلح باشند و متصالح باشند که وارد بشوند و از آنجا بروند سراغ نجات ما. این غیر از این است که صُمٌّ بُکْمٌ عمْیٌ فَهُمْ لا یَعْقِلوُنَ؟ مگر دولت ایران آن وقتی که شما به خیال خودتان قدرت داشتید، غیر از این حرفی میزند که حالا میگوید؟ این همان را میگوید. دو تا مطلب دیگری که بزرگان این کشور عنوان کردند و شرط قرار دادند، این از باب این است که از شما مایوس هستند. میگویند: شرط صلح، شرط صلح این باشد که راه بدهید تا برویم. آن شرطی را که شما باید با ما بکنید، بگویید ما به شرطی صلح میکنیم که شما بیایید از اینجا بروید. این، غیر از این است که تعقل ندارند و چشم و گوش آنها را هواهای نفسانی بسته است؟
غیرعقلایی بودن مشروط کردن راه عبور به صلح با مجرم
… همچو حزبی و در آنجا مبتلا هستیم به یک همچو رژیم فاسد؛ رژیم اسرائیل، ما در هر جبهه حاضریم به اینکه جنگ بکنیم. اینجا که از خودمان است و جنگ میکنیم، آنجا هم از خود ما است. ما حاضریم، لکن راه دادن به ما برای رفتن، باید یک چیزی ما به شما بدهیم که شما راه بدهید! باید ما مجرم را دیگر کار نداشته باشیم! باید بنشینیم صلح کنیم دیگر با هم، دست به گردن هم بیندازیم که این همه آمدی جرم کردی! برای اینکه حالا میخواهی به من همراهی کنی، بیا یک چیزی هم به ما بده تا همراهی کنیم! نه، این مساله غیر عقلایی است و هرگز نخواهد شد. مساله راه دادن یک چیزی است که شما باید التماس کنید که ما بیاییم برویم سراغ آن کار را بکنیم. ما داوطلب هستیم، شما باید از ما خواهش کنید که آقا بیایید با ما کمک کنید تا ما برویم جلوی این را بگیریم، اگر راست میگویید که با اسرائیل مخالفید و اگر مساله این نیست و …