سعادت ملتها در گرو صلاحیت حاکمان و فساد کشور با حاکمان فاسد
بدبختی و خوشبختی ملتها بسته به اموری است که یکی از مهمات آن صلاحیت داشتن هیات حاکمه است. اگر چنانچه هیات حاکمه، کسانی که مقدرات یک کشور در دست آنهاست، اینها فاسد باشند، مملکت را به فساد میکشند؛ همه بُعدهای مملکت را رو به نیستی و فساد میبرند. شما ملاحظه میفرمایید که در این پنجاه سالی که ما بودیم و دیدیم که آنکه در راس واقع شده بوده است و لو به غیر حق، فاسد بوده است و دنبال او مجالسی که در ایران بوده است اکثراً افراد غیر صالح در آن بودند؛ در اوایل امر، خوب عدهای هم صالح بودند لکن در اقلیت بودند؛ …
تأثیر صلاحیت حاکمان و فرماندهان ارتش بر صلاح عموم جامعه
صلاحیت یک هیات حاکمه و یک اشخاصی که کارهای حساس در دستشان هست، این موجب یک صلاحیتی در عموم میشود. و اگر هیات حاکمه، و همین طور آنهایی که مقدرات مملکت دستشان است، آنهایی که ارتش را اداره میکنند و از روسای ارتش هستند، اگر اینها مردم صلاحیتداری بودند روزگار ما به اینجا نمیرسید؛ و من هم حالا اینجا ننشسته بودم برای شما صحبت کنم؛ شما هم حالا اینجا وقتتان را صرف این کارها نمیکردید. اینکه من دست از کار خودم برداشتم- که طلبگی بود- و آمدم اینجا، برای این است که ما یک حکومت صالح نداشتیم و یک قدرت صالحه در کار نبود؛ و مملکت را کشاندند رو به …
اصلاح کل کشور با رئیسی صالح، مسلمان و مستقل از بیگانگان
… صالحی باشد، گوش به حرف شاهی که بخواهد بر خلاف مصالح عمل بکند نمیدهد. اگر آدمِ فاسد باشد یک هیات دولت فاسد درست میکند، یک مجلس فاسد درست میکند. دنبال او فرهنگ فاسد، نظام فاسد، اقتصاد فاسد بد- همه اینها دنبال بدی آن مرد است- از آنجا شروع میشود همه اینها. اگر آن مرد، آن کسی که در آن نقطه بالا به خیال خودش واقع شده، یک آدم صلاحیتداری باشد، یک آدمی باشد که به فکر ملت باشد، یک آدمی باشد که بستگی به غیر را عار بداند برای خودش، یک نفر مُسْلمی باشد که- مسلمانی باشد که- تحت فرمان خدا باشد، که نباید زیر بار اجانب برود، نباید فرمانبردار اجانب باشد؛ اگر یک همچو آدمی رئیس یک مملکت بشود، تمام مملکت را همان اصلاح میکند. تمام مملکت ما که به فساد کشیده شده، برای اینکه آنکه نخست وزیر را به حَسَب قانونشان- فرض کنید- باید تعیین بکند یک آدم فاسدی است؛ یک کسی که به فکر خودش و دنبال فکر خودش باشد تعیین میکند. آن نمیتواند یک آدم صالح را در راس قرار بدهد برای اینکه مخالف با آن چیزی …
گزینش مأموران بد به دست حاکم بد برای منافع خود و بیگانگان
… صالح باشد او. اگر به انتخاب مردم باشد مردمْ آدمِ خوب میخواهند، مردمْ آدمِ صالح میخواهند. اگر مردم آزاد باشند خودشان یک شخصی که بدانند که مرد صالح خوبی است تعیین میکنند. آنها دیگر نمیروند دنبال بدها. آنکه دنبال بد میرود آنی است که بد است؛ بد دنبال بد! یعنی آن کسی که چیزهای خودش، استفادههای خودش بسته به این است که مامور بد داشته باشد، اگر مامور خوب داشته باشد ممکن نیست که بتواند کارهایش را اجرا بکند. اجرای دستورهایی که مطابق با میل خودش است، برای استفادههای خودش یا استفادههای اجانب، نمیشود الّا به مامورهای بد؛ انتخاب میکند بدها را. غیر صالحها را سرِ کار میگذارند. مجلس را انتخاب کردند، اشخاصی را گذاشتند غیر صالح؛ قهراً مجلس غیر صالح به دولت غیر صالح رای خواهند داد. مجلسی که برای مملکت و مصلحت مملکت ما نیست، دولتی [را] که برای مصلحت ما نیست پیش میآورد. نمیشود ... محال است غیر از این.
به سلامت رسیدن کشور با حاکم صالح در برابر تباهی ملت با حاکم فاسد
… البته لا بد صالح است. ما میگوییم اشخاص صالح همان است. ما میگوییم کسی که میخواهد یک مملکتی را اداره بکند، کسی که ما میخواهیم مقدراتمان را دستش بدهیم باید آدمی باشد که مردم انتخاب کنند و با انتخاب مردم پیش بیاید. قهراً وقتی با انتخاب مردم پیش آمد صالح است. دنبال او همین طوری که الآن ملاحظه میکنید که یک بز کچل یک ملت را کچل کرده [خنده حضار] یک آدم صالح، یک انسان، یک مملکت را به سلامت میکِشد. دانشگاهمان دانشگاه صحیح میشود نه دانشگاهی که بعد از پنجاه سال، بعد از چند سال حالا میخواهد یک- فرض کنید که- لوزهای را عمل بکند، باید از خارج بیاورد یک کسی را عمل کند. آقا این ننگ است برای ما که ما پنجاه سال یا کمتر دانشگاه داریم و این دانشگاه تا حالا …