مقابلهٔ مشرکان و ابوسفیان با تحقق اسلام برای حفظ منافعشان
شماها همان سربازهای صدر اسلام هستید. همانها که با مشرکین مقابل بودند، و با آنهایی که میخواستند اسلام تحقق پیدا نکند [و] توطئه میکردند [مقابله میکردند] امثال ابو سفیان و دوستان ابو سفیان. آنها هم میخواستند که پیغمبر اسلام موفق نشود به اینکه اسلام را در جزیره العرب تحقق بدهد. تمام همشان این بود که اسلام تحقق پیدا نکند. برای اینکه، اسلام را با همه منافع خودشان مخالف میدیدند. این طور میدیدند که اگر پیغمبر اسلام غلبه کند، آنها دیگر آن ظلمها را، آن غارتگریها را نمیتوانند بکنند. از این جهت، مجهز شدند و همه قشرها را تجهیز کردند بر ضد رسول خدا، و بحمد الله موفق نشدند. و امروز همان معنی است. همان معنایی که در صدر اسلام بود و مواجهه …
غلبهٔ عدهٔ معدود و بیسلاح مسلمانان بر امپراتوریهای روم و ایران با ایمان
… مردم برای «جمهوری» هیچ وقت جانشان را نمیدهند، مردم برای شکم جانشان را نمیدهند، مردم برای آزادی نمیخواهند خودشان بمیرند که من آزاد بشوم. اینها حرف است. آنی که میتواند مردم را بسیج کند آن اعتقاد به این است که غیر از این عالم یک جای دیگر هست بهتر از اینجا. همان طوری که از صدر اسلام این عقیده مردم را یک جمعیت کمی را برد و تا امپراتوری آن روز که از همه امپراتوریهای عالم [بزرگتر بود] این دو امپراتوری روم و ایران را یک عده معدود عرب با نداشتن هیچ سازوبرگ جنگی هر چند تایشان یک شتر، یک شمشیر، در بعضی جنگها نداشتند چیزی بخورند، روزه میگرفتند، بعضی وقتها یک دانه خرما در یک شبانه روز، در بعضی جاها یک خرما را این دهنش میگذاشت و بعد درمیآورد دهن او میگذاشت و بعد درمیآورد دهن او میگذاشت. یک همچه جمعیتی بر دو امپراتوری به آن بزرگی غلبه کردند. این غلبه برای چی بود؛ این غلبه ایمان بود، و الّا شمشیر آنها در مقابل آن تجهیزاتی که آنها داشتند که چیزی نبود. آن وقت تجهیزات ایران و روم خیلی زیاد بوده، هیچ ربطی به حالا نداشته، تجهیزات عجیب بوده آن وقت. لکن در مقابل آنها این عده با ایمان رفتند جلو، یعنی این عده میگفتند ما اگر بکشیم آنها را بهشت میرویم، اگر کشته هم بشویم بهشت میرویم. این منطق اینها را پیروز کرد. …
تحقق حکومت اصیل اسلام در زمان پیامبر اکرم (ص) و امیرالمؤمنین (ع)
آنچه میزان حکومت و مربوط به اجتماع و سیاست است؛ ارزشهای معنوی است. در صدر اسلام در دو زمان، دو بار حکومت اصیل اسلام مُحقَّق شد. یک زمان رسول الله و دیگر وقتی که در کوفه علی بن ابی طالب- سلام الله علیه- حکومت میکرد. در این دو مورد بود که ارزشهای معنوی حکومت میکرد؛ یعنی یک حکومت عدل برقرار و حاکم ذرّهای از قانون تخلّف نمیکرد. حکومت در این دو زمان، حکومت قانون بوده است. و شاید دیگر هیچ وقت حاکمیت قانون را بدان گونه سراغ نداشته باشد. حکومت که ولیِّ امرش- که حالا به سلطان یا رئیس جمهور تعبیرش میکنند- در مقابل قانون با پایین ترین فردی که در آنجا زندگی میکنند علی السواء باشد. در …
رمز پیروزی مسلمانان اندک بر جمعیتهای مجهز: تفاوت طرز حکومت
جمهوری ما و جمهوری شما هر دو جمهوری اسلامی است. و جمهوری اسلامی باید همان طور که لفظ حکایت میکند، باید محتوا هم از اسلام حکایت بکند. ما باید همه توجه به این داشته باشیم که نکتهای که در صدر اسلام مسلمین را غلبه داد، و آن چیزی که باعث شد که یک جمعیت کمی بر آن جمعیتهای زیاد با تجهیزات زیاد غلبه کرد آن چی هست؟ آن جهتی که موجب پیروزی مسلمین شد در صدر اسلام؛ آنکه طرز حکومت اسلام و حکومت پیغمبر اسلام و خلفایی که حکومت کردهاند، با حکومتهای دیگر تفاوت داشت. بنای این حکومتهای اسلامی بر این نبود که حکومت تمام نظرش به این باشد که فرمانفرمای ملت باشد. حکومت خودش را از ملت میدانست. چنانچه ملت هم خودش را از حکومت میدانستند.
غلبهٔ مسلمانان اندک و بیساز و برگ بر امپراتوری روم و ایران با ایمان
… صُفّه» به ایشان میگفتند. در جنگها وقتی که اینها میرفتند، هر چند نفرشان یک دانه شمشیر. آن هم چه شمشیری! یک شمشیری که مناسب آن وقت بود، با لیف خرما آن را آویزان کرده بودند به خودشان. هر چند نفرشان هم یک اسب و یک شتر داشتند- لکن حق بودند، و حق پیروز است. همین عدّه معدودِ کم بر امپراتوری روم و ایران، که آن وقت تمام عالم تقریباً معموره،[2] تحت نفوذ این دو امپراتوری بود، غلبه کردند، شکستشان دادند. عدّه معدود، کم، لکن حق بودند و ایمان داشتند، با ایمان پیش بردند.
شکست پیشقراول شصتهزارنفری روم به دست شصت مؤمن و غلبه بر روم و ایران
… که همان پیشقراولشان باشد، دو مقابل ما هستند، ما باید یک کاری بکنیم که اینها را بترسانیم. سی نفر همراه من بیاید ما میرویم با آنها جنگ میکنیم. با این شصت هزار تا جنگ میکنیم! به او گفتند آخر نمیشود. بالاخره، چَک و چَک کردند تا قبول کرد که شصت نفر باشند. شصت تا یک نفری شبیخون زدند به آنها شکستشان دادند! شصت هزار جمعیت را شصت نفر مومن، شصت نفر که برای خدا داشت کار میکرد، این طلیعه را شکست دادند. اسباب این شد که این سی هزار جمعیت بر روم غلبه کرد؛ بر ایران هم که غلبه کرد. در صورتی که آنها همه چیز داشتند. آنها یراقهای اسبهایشان هم، از قراری که گفتند، طلا بوده است! لکن ایمان نداشتند؛ میانشان تهی بود؛ هر چه بود یک صورت بود؛ هر چه بود یک سازوبرگ بود؛ اما میان تهی بود. این روحیه در آنها نبود که ما اگر بکُشیم هم بهشت میرویم؛ اگر …
فتح دنیای متمدن آن روز با روحیهٔ شهادتطلبی و بیابزاری
… من گفتم آخر شما؟! نه [مشکل] کردستان حل میشود، لازم نیست شما تشریف ببرید. یکی گرفته بود جلوی من، تا آنجا آمد یکیشان دنبال من، که شما دعا کنید من شهید بشوم. گفتم من دعا میکنم که شما ثواب شهید را ببرید و خدمت کنید. اینها یک تحولاتی است که پیدا شده است. صدر اسلام با یک همچو روحیهای که شهادت را میخواستند. آن طور پیشرفت کردند در نیم قرن تقریباً معموره دنیا را، دنیای متمدن آن وقت را، فتح کردند. و الّا عددشان، یک عدهای بودند حجازی و نه فنون جنگی به آن معنای مدرنش را که روم و ایران میدانستند، میدانستند؛ نه ابزارش را داشتند. ابزار که هیچ نداشتند؛ یعنی هر چند نفرشان یک شتر؛ هر چند نفرشان یک شمشیر، یک بندی از لیف خرما درست کرده بودند، شمشیر را با آن بند بسته بودند اینجا! لکن روح، روح الهی بزرگ بود. آن روحی بود که وقتی نیزه را- آن در یک جنگی بود- آن مخالف گذاشت به شکم آن و فشار داد؛ …
اتفاق بر اسلام، سیرهٔ پیامبر و اصحاب و منشأ قدرت و شجاعت فوق طبیعی
و اگر مسلمین بخواهند این عزت و عظمتی را که در صدر اسلام بین پیغمبر اکرم و اصحاب بود و سایر اقشار مسلمین، آن سیره را متابعت کنند تا اینکه عظمت خودشان را بیابند، آن سیره همان اتفاق بر اسلام [است] که قدرت ما فوق طبیعت میآورد، و شجاعت ما فوق الطبیعه. آنچه که ملت ما، با اینکه در حال ضعف و تشتت بود دریافت، همین مطلبی بود که در صدر اسلام مسلمین دریافته بودند؛ اتکا به ایمان و اسلام و وحدت کلمه. جوانهای ما در حال انقلاب و حالا هم باز تقاضا میکنند که ما دعا کنیم تا آنها شهید بشوند. این تحول بزرگی که به اراده …
پیروزی عدهای اندک با ایمان و خدمتگزار بر امپراتوریهای ایران و روم
… تعیین میشد، یا فرض کنید که فرماندار تعیین میشد. این وضعها در اسلام نیست؛ هیچ این بساط در اسلام نیست. آن هم که در صدر اول است و بالاتر از همه به حسب نظامش هست با سایرین در یک طبقه نشستهاند؛ با هم دوستاند، رفیقاند، صحبت میکنند و تفاهم دارند با هم. و لهذا یک لشکر و یک ارتش، آن وقتی که اسمش را هم نمیشد ارتش بگذارید- یک عده عرب بودند که اینها چند تاشان یک شمشیر داشتند، چند تاشان یک اسب داشتند- اینها غلبه کردند بر این دو امپراتوری بزرگ که امپراتوری روم بود و ایران- که بزرگترین امپراتوریهای آن وقت اینها بودند. این یک مشتی عرب از باب اینکه قوی بودند؛ ایمان داشتند و از ملت بودند و این طور نبود که بخواهند برای استفاده یک کاری بکنند، اینها میخواستند خدمت بکنند، اینها در مقابل آنها ایستادند. و از آن طرف با اینکه عدد زیاد بود و تجهیزات زیاد بود،- و عرض بکنم که- اسبها کذا و زین اسبها طلا و اینها، لکن روحیه نداشتند، اینها را در یکی از جنگها میبستندشان! در «ذو السلاسل» میبستند اینها را که مبادا فرار کنند! با زنجیر میآوردند که جنگ بکنند. عربها …
رمز پیروزی مسلمانان اندک بر روم و ایران: ایمان، تعهد و شهادتطلبی
… هیچ سازوبرگ جنگی نداشتند، قریب نیم قرن گذشت و معموره[2] را فتح کردند، و چه شد که مسلمین بعدها با اینکه جمعیتهایشان خیلی زیاد و سازوبرگ جنگی هم دارند و از حیث ذخایر هم غنی هستند و مع ذلک همه چیزشان را از دست دادهاند. این چه شد که آنها آن طور، و ما این طور؟ علت این است که در صدر اسلام افرادی که با رسول اکرم- صلی الله علیه و آله و سلم- بیعت کردهاند و افراد کمی بودهاند، لکن متعهد به مسلک خودشان و معتقد به اسلام و برای آنها مطرح نبود اینکه زندگی بکنند، و لو با هر ذلت و زحمت، اینها شهادت را برای خودشان سعادت میدانستند، و این روحیه که در آنها بود آنها را غلبه داد بر روم و ایران، دو امپراتوری بسیار بزرگ- که آن دو امپراتوری روم و ایران هر دو قویتر از حالای این دو معموره است. و بعدها مسلمین کم کم آن قدرت ایمان را از دست دادند، و وارد شدند در شئون دنیا و دلبستگی به همین مادیات. و آنهایی هم که مینشستند و صحبت میکردند، و حالا هم که ما اجتماع میکنیم و صحبت میکنیم، بحثهای عددی است؛ یک بحثهایی نیست که سازنده باشد. در این ممالک …
تجهیز مسلمانان با قرآن و شکست دو امپراتوری بزرگ
… است که در آن جنگها هست، تحرکها هست، بر ضد این اشخاصی که میخواهند مستضعفین را از بین ببرند، این قرآن را نگذاشتند حتی ما خودمان درست مطالعه کنیم. همچو تبلیغات کردند که ما دیگر از قرآن آن استفاده را نگذاشتند بکنیم که خودمان ببینیم چه نوشته قرآن، چی بوده است. در صدر اسلام همین قرآن بود که مردم را تجهیز کرد، و دو امپراتوری بزرگ[5] را با یک عده معدود عربی که اسلحه نداشتند هر چند تایشان یک شتر داشتند. هر چند تایشان یک شمشیر. آن هم آن شمشیرهای آن وقت. در مقابل یک قدرتهایی که در آن وقت روم داشت؛ و آن قدرتهایی که در آن وقت ایران داشت که در جنگی که در بین ایران و بین لشکر اسلام واقع شد، آن کتیبهشان، که عبارت از پیشقراولها بود، شصت هزار نفر بود از آنها؛ و …
غلبهٔ مسلمانان کمسلاح بر امپراتوری ایران و روم به نیروی ایمان
… گفت همه دهات این طور شده است؛ و یکی را اسم برد که من به یکی از دهات آنجا رفتم. یک قلعهای است در بیابان در نزدیک کوه. [گفت] دیدم اینها هم همان معنا را میگویند. من در همان جا اعتقادم این شد که یک دست غیبی در کار است. و الّا کارهای بشری یک شعاع خاصی دارد. این همان عقیده و ایمان است که در صدر اسلام هم بوده است. در آن وقت مسلمانان ده تا پانزده نفرشان یک شتر داشتند؛ لشکرهای رسول الله و لشکر مسلمین هر چند نفرشان یک شمشیر داشتند؛ آن هم یک شمشیر کهنه اما با این حال بر امپراتوری ایران و روم غلبه کردند. عده پیشقراول روم شصت هزار نفر و دنبال آن هفتصد [یا] هشتصد و سی هزار نفر بودند. یکی از سرداران اسلام گفت که سی نفر با من بیایند تا با این شصت هزار نفر مقابله نمایم! ولی- بر حَسَب تاریخ- بنا بر این شد که شصت نفر باشند که یک نفر مقابل هزار نفر برود! و بعد هم …
اعتماد مردم به عدالت استانداران و فرماندهانی که امام جماعت نیز بودند
در هر صورت، عمده این است که همه ماها بدانیم که مسئول هستیم پیش خدای تبارک و تعالی. و همه بدانیم که عقل هم اقتضا میکند به همان طوری که اسلام دستور داده با مردم رفتار بشود. حکومتها همان طور رفتار بکنند. وقتی که در صدر اسلام مامورین را میفرستادند، همان که سردار بود، همان که استاندار بود، امام جماعت هم بود؛ یعنی این قدر مورد اعتماد مردم بود و مردم او را به عدالت میشناختند که به او اقتدا میکردند و با او نماز میخواندند. و همان هم جنگ میرفت و مردم هم به او اعتنا میکردند. اگر یک همچو چیزی بشود و ما بتوانیم که یک دستگاه دولتیای که دولت اسلامی باشد، با مردم باشد. شما الآن الحمد للَّه تا یک حدودی پیش رفته است این.
آرزوی پیاده کردن اسلام چنانکه در صدر اسلام و زمان پیامبر بود
… جمهوریت اسلامی؛ لکن ما محتوای جمهوری اسلامی را میخواهیم. زحمت ما، آنکه ملت ما داد، زحمتهایی، چیزهایی که تحمل کرد، برای این بود که اسلام تحقق پیدا بکند. جمهوری اسلامی لفظی ما نمیخواهیم که؛ یک جمهوری اسلامی که فقط به آن رای بدهیم و خودش را کار نداشته باشیم! ما باید اسلام را به همان طوری که در صدر اسلام بود، آرزوی ما این است که اسلام را آن طور که در صدر اسلام بود، پیاده کنیم. آن طوری که در زمان خود رسول الله بود پیاده بکنیم. و این محتاج به جدیت تام است در همه اقشار. الآن یک مسئولیت بزرگی به دوش همه ما هست. من که یک طلبه هستم و در قم هستم، و شما آقایانی که در مراکز حساس هستید، مسئولیت دارید. یعنی به جایی رسیده است که اگر چنانچه ما سستی بکنیم، ممکن است آن ریشهها تقویت بشوند، رشد پیدا بکنند، به هم متصل بشوند، و غائله بار …
تحقق برادری، برابری و قطع دست ظالمان صدر اسلام با تحقق اسلام
… با دیگران جدایی بیندازند؛ بین آقایان بروند یک جور دیگری صحبت بکنند، نگذارند آقایان با هم دوست باشند. همه ما باید با هم برادر باشیم؛ و همه دوستیم، همه مسلمانیم، همه اهل یک ملت هستیم، و همه باید با هم دست به هم بدهیم تا اینکه ان شاء الله این آشفتگیها رفع بشود. و شما بدانید که اگر- چنانچه- اسلام تحقق پیدا بکند، همان معانی که در صدر اسلام بود تحقق پیدا میکند؛ همان برادری که در صدر اسلام بود، همان برابری که در صدر اسلام بود، همان قطع ایادی ظَلَمه که در آن وقت بود، ان شاء الله تحقق پیدا میکند. من از خدای تبارک و تعالی توفیق و تایید همه آقایان را میخواهم؛ و امیدوارم که این ملت به سعادت و سلامت بتواند این راه را طی بکند.
وحدت کلمه و قوت ایمان رمز پیروزی مسلمین بر امپراتوریها
… نبود، به واسطه قدرت ایمان و وحدت کلمه بر قوای طاغوتی غلبه کردیم. و من امیدوارم که همه ملتهای اسلامی بپاخیزند و با وحدت کلمه و با توجه به اسلام و قدرت ایمان، بر اجانب و بر کسانی که میخواهند این ملتها را همیشه در تحت اختیار و سلطه خود داشته باشند غلبه کنند. رمز پیروزی مسلمین در صدر اسلام، وحدت کلمه و قوّت ایمان بود؛ قوّت ایمان بود که یک لشکر ضعیف را بر امپراتوریهای بزرگ عالم غلبه داد، و سی نفر به قیادت[4] خالد بن ولید[5] بر شصت هزار نفر لشکر پیشقراول روم غلبه کرد. این قدرت اسلام بود که پیش میبرد، و ما مسلمین باید با قدرتِ اسلام اسلام را پیش ببریم.
غلبهٔ جمعیت اندک مسلمانان بر امپراتوری با قدرت ایمان
ما به خواست خدا من از خدای تبارک و تعالی میخواهم که ماها را بیدار کند و ما را به صورت صدر اول اسلام درآورد و ملتهای ما را مثل ملت صدر اول اسلام کند که خالصْ ایمان بود و خالصْ قدرت ایمانی بود و قدرت اسلامی بود؛ که غلبه کردند یک جمعیت چند هزار نفری بر یک امپراتوری که بیشتر از تمام جمعیت این مسلمینی که میخواستند جنگ بروند [بود]. دو مقابلِ این جمعیت پیشقدمهایشان بودند، و در عقبْ ... زایدِ بر این داشتند! این پیشقدمهایشان دو مقابلِ تمام جمعیت اسلام بود و مع ذلک اینها بر آنها غلبه کردند! و این نبود جز اینکه ایمان بود که غلبه پیدا میکرد. و در ایران هم این معنا پیدا شد، و این معنا بود که ایران را مقدم کرد و بر این ابرقدرتها غلبه داد.
همانندی وضعیت کنونی اسلام در ایران با وضعیت صدر اسلام
… با اتکال به خدا همان سربازهای صدر اسلام هستیم، که سی نفر بر شصت هزار نفر غلبه کردند. شصت نفر با شصت هزار نفر. اول میخواستند سی نفر بروند، بعد شصت نفر شدند. شصت نفر مجاهد؛ مجاهد برای خدا زدند شبیخون، بر شصت هزار نفر و غلبه کردند. اسلام غلبه داد آنها را. الآن وضعیت کشور ما و وضعیت اسلام در کشور ما همان وضعیت صدر اسلام است. یعنی همان طوری که ابو سفیان و دارودسته ابو سفیان و کسانی که با او متحد بودند و همپیوند بودند، بر ضد اسلام قیام کردند که نگذارند اسلام تحقق پیدا بکند. حالا هم همان قضایاست. الآن هم آنهایی که در مقابل اسلام ایستادهاند و ضربه از اسلام خوردهاند و فهمیدهاند که اگر اسلام تحقق پیدا بکند به آن طوری که باید تحقق پیدا کند، دست اجانب و دست آنهایی که دنبال اجانب هستند و تایید اجانب را میکنند، از ذخایر ما کوتاه میشود، نمیتوانند دیگر …
غلبهٔ سپاه اندک مسلمانان بر لشکر انبوه دشمن
… مقابله کردند با توپ و تانک و پیش بردند. و از این به بعد هم ان شاء الله پیش میبرند. لکن دو شرط در پیش بردن هست. یک شرط این است که برای خدا باشد. اگر یک قیامی برای خدا باشد خدای تبارک و تعالی کمک میکند. از کمی جمعیت نترسید. ولی بحمد الله جمعیتهاتان زیاد است. در صدر اسلام یک جمعیت سی هزاری به دو تا امپراتوری که به همه جهازهای سلاحی مجهز بودند و یکیشان هفتصد هزار نفر یا هشتصد هزار نفر نظامی مجهز به جنگ آورده بود. اینها با سی هزار نفر غلبه کردند. یکی از سردارهای اسلام آن وقت گفت که شصت هزار نفر جلو آمدند، پیشاهنگند از دشمن. و دنبال آنها هم هشتصد یا هفتصد هزار نفر [سرباز] دشمن هست. ما اگر یک ضربهای به اینها نزنیم اینها جری میشوند. این سردار گفت که سی نفر همراه من بیاید، شب میرویم و به این شصت هزار …
آموزنده بودن جنگهای صدر اسلام و قدرت ایمان مجاهدان
… برای دنیا بوده. این دو تا فرق، فرق بین این دو تا خیلی زیاد است که یک دستهای برای خدا قیام کنند، یک دستهای برای دنیا. آن که برای دنیاست تا ببیند که شاید دنیایش متزلزل بشود فرار میکند. آن که برای خداست تا آخر هم فرار نمیکند. در این جنگهایی که در اسلام؛ در صدر اسلام واقع شده است یک امور آموزنده است. خیلی امور آموزنده برای ماهاست. در یکی از افرادی که به حسب تاریخ، یک فردی که با یک فرد دیگری مقابل شده بود، آن طرف که دشمن بود و کافر بود، نیزه را زد به سینه یا شکم این مسلمان از آن طرف بیرون رفت. و او توی این نیزه دوید و او را کشت. یعنی نیزه تو شکمش بود فشار داد، و همان تو نیزه آمد اینجا …
همانندی پاسداران با لشکرهای صدر اسلام و غلبهٔ اندک بر بسیار
جوانان عزیز من! برومند باشید! قدرتمند باشید، که پشتوانه شما خداست. شما امروز مثل لشکرهای صدر اسلام هستید. مثل آن است که در رکاب رسول اکرم جنگ میکنید. همان طور که آنها با عدههای قلیل به اذن خدا بر عدههای کثیر، بر لشکرهای کثیر غلبه کردند، شما هم غلبه خواهید کرد بر دشمنها، هر چه بزرگ باشند. وقتی مقصد خدا باشد، مقصد این باشد که اسلام زنده بشود، مقصد این باشد که احکام اسلام در مملکت جاری بشود، مقصد که الهی شد دنبالش پیروزی است. این دست و پاهایی که میزنند اینها و کارهای غیر عقلایی که میکنند، میبینید که به نفع ما تمام میشود، به نفع شما تمام …
گرفتاری بیشتر اسلام از منافقان تا از کفار در زمان پیامبر (ص)
… مخالفت میکنند با جمهوری اسلامی. اگر امروز کارتر پیش بیاید، اینها سینه زن برای کارترند، حالا هم در زیر دارند سینه میزنند برایش. الآن هم روابط با امریکا، هم مستقیم هست هم مع الواسطه. هر کس پیش بیاید آن طوری است. منافقین این طورند. اصلًا این صفت منافقین است. در زمان رسول الله هم آن گرفتاریی که اسلام برای منافقین داشت و از دست منافقین داشت، از دست کفار نداشت. کفار ایستاده بودند در مقابل هم و جنگ هم میکردند و تو سر هم میزدند و پیش میبردند و یا عقب مینشستند. لکن با منافقین چه بکنند؟ منافقی که آمده و میگوید من برای اسلام هستم و اسلام آوردم؟ و مثل اسلام ابو سفیان و دارودسته او، با او چه بکنند؟ این که دارد میگوید من مسلمانم، با مسلمان که نمیشود کاری کرد، این که ظاهرش آمده و اسلام و نماز هم میخواند و جماعت هم میخواند و پای منبر رسول الله هم مینشیند و اشک هم میریزد، با این که نمیشود کاری کرد. …
الگو بودن مجاهدان صدر اسلام که مجاهده میکردند و کشته میشدند
… مقابل هستیم، و دنیا الآن توجه به اینجا دارد، موج این مخالفت شما با این قدرت بزرگ در همه دنیا الآن رفته است. باید ما از این مبارزه بین اسلام و کفر سرفراز بیرون بیاییم. ما بر فرض اینکه شکست اقتصادی بخوریم، شکست نظامی بخوریم، لکن باید سرفراز بیرون بیاییم. یعنی باید مثل مجاهدین صدر اسلام که میرفتند و مجاهده میکردند و کشته میشدند، ما هم باید همین طور باشیم.
هدف فتوحات نجات انسانها بود نه گرفتن سرزمین
… بردش. پیغمبر هم از همین مستضعفین، [از] اشخاصی بود که اینها را کوچک میشمردند. از همین جمعیت بود. ایشان هم قیام کرد و همین مستضعفین را، همین درجه سه به اصطلاح، اینها را که درجه اول هستند، اینها را دور خودش جمع کرد و به آنها تعلیم کرد و فهماند که قضیه چیست. همینها قیام کردند و اول جزیره العرب را از این طاغیها پاک کردند و بعد هم آمدند سراغ رم و سراغ ایران و آنها را هم شکست دادند. نمیخواستند که ایران بگیرند. میخواستند افراد را نجات بدهند از شیاطین انسی و از شیاطین جنی. اصلًا بنابراین بود. پیغمبر غصه میخورد برای اینکه مسلمان نمیشوند اینها. در قرآن هست که تو مثل اینکه مثلًا جانت را میخواهی- قریب به این مضمون- از دست بدهی که اینها مسلمان نمیشوند. غصه میخورد برای مردم[1]. علاقه داشت به مردم. علاقه به بشر داشت. میخواست بشر …
بازیابی مجد صدر اسلام در گرو رفع این دو مشکل
این دو مشکل که من به طور اجمال گفتم؛ اساس بزرگ مشکلاتی است که برای مسلمین هست که اگر این دو مشکل رفع بشود تمام مشکلات مسلمین رفع میشود. و آن مجدی که در صدر اسلام برای مسلمین بود به دست میآید. و چنانچه خدای نخواسته تا آخر بخواهد این طور باشد که حکومتها با ملتها جدا از هم باشند، و حکومتها با حکومتها مخالف باشند، باید مایوس شد از اینکه ما بتوانیم و شما بتوانید آن مَجْدی را که؛ در صدر اسلام بود به دست بیاوریم.
مجد اسلام در برانداختن دو امپراتوری برای آدمسازی نه کشورگشایی
… آن چیزی که اصل مطلب است از آن بریدند و جدا کردند، و ما بَقیش را دست ما دادند. همان ما را به این روز نشانده است که ما نمیشناسیم سَرِ اسلام را، ما نمیشناسیم. ما تا پیدا نکنیم اسلام را، تا همه مسلمین پیدا نکنند اسلام را، نمیتوانند به مَجْد خودشان برسند. مَجدِ اسلام آن بود که در صدر اسلام بود. آن بود که با یک جمعیت کم دو تا امپراتوری[1] را از بین برد، آن مجد اسلام بود، نه برای کشورگشایی؛ برای آدمسازی. این خیال است، اشتباه است که خیال میکنند کشورگشایی میکند اسلام. اسلام کشورگشایی نمیکند. اسلام میخواهد همه کشورها آدم بشوند. اسلام دنبال این میرود که آنهایی که آدم نیستند آدمشان کند. در یک جنگی وقتی که اسیر کرده بودند یک عدّهای را- به حَسَب تاریخ هست- اینها را بسته بودند داشتند میآوردند. رسول اکرم گفت: ببین! من باید …
غلبهٔ مسلمانان کمشمار متحد و با ایمان بر قدرتهای زمان
… همه تجهیزاتی که دارند نشستهاند و اسرائیل آن جنایات را به لبنان میکند و به فلسطین میکند، و آنها نشستهاند و تماشا میکنند! تماشاگر هستند. آن قدر صدای برادرهای ما از آنجا بلند است، و ما گوش میکنیم و نشستیم تماشاگر هستیم. کِی ما باید قدرت خودمان را بیابیم؟ شما میدانید، در تاریخ دیدید، که مسلمین صدر اسلام با یک عده کم اما مجتمع و با ایمان غلبه کردند، در ظرف کمتر از نیم قرن، بر تقریباً معموره[1] آن وقت، غلبه کردند برای اینکه با هم بودند و اسلحه ایمان دست آنها بود. کی ما میخواهیم این اسلحه ایمان را، که کنار گذاشته شده است، به دست بگیریم، و با این قدرتها با اسلحه ایمان مقابله کنیم؟ شما دیدید که یک ملتی که عددش کم و هیچ اسلحه نداشت و هیچ ابزار جنگی نداشت و هیچ نظامیگری نداشت [ولی] ابزار ایمان داشت، با ابزار ایمان غلبه …
استقرار اسلام در کمتر از نیم قرن با قدرت ایمان با وجود مشکلات
… مثل مشکلاتی که در کردستان ایجاد کردند. و دُوَل خارجی به وسیله عمالشان در کردستان برای ما آن همه اشکالات ایجاد کردند که ما باز مبتلای به آن هستیم. و در سیستان و بلوچستان هم ممکن است که ایجاد این مشکلات را بکنند. البته جهاد برای خدای تبارک و تعالی مشکلات دارد. بیشتر از این مشکلات، مشکلاتی بود که پیغمبر اکرم در صدر اسلام داشت و مسلمین داشتند، لکن چون قدرت ایمان داشتند توانستند که اسلام را قبل از گذشت نیم قرن، در تقریباً تمام کره که آن وقت معموره بود مستقر کنند. و شما با تمام مشکلات که دارید یک مطلب دارید. و آن اینکه ایمان با شماست و شما استناد به خدا داشته باشید. و این استناد به خدا تمام مشکلاتمان را ان شاء الله حل خواهد کرد، مشکلات زیاد است. لکن اراده مصمم ملت و مهمتر استناد به خدای تبارک و تعالی، مشکلات را آسان …
همانندی پیروزی ملت با غلبهٔ جمعیت اندک صدر اسلام به قدرت ایمان
همان طوری که ایمان، ایمان به خدا در قلبها بود و شما را آن ایمان به خدا هدایت کرد و حس مقاومت به شما داد، و خداوند ایجاد رعب در آنها کرد و با قدرت شیطانی که داشتند شکست خوردند، این ایمان را حفظ کنید تا این نهضت جلو برود. توجه به خدا داشته باشید؛ ایمان به خدا. همان طوری که در صدر اسلام یک جمعیتهای کم و بیسازمان بر یک قدرتهای بسیار بزرگ با همه سازمانها که داشتند، قدرت ایمان این جمعیت کم را بر آن جمعیتهای بزرگ با همه سازوبرگی که داشتند غلبه داد، و در ایران هم همان- نظیر صدر اسلام قضیه واقع شد که شماها با سازوبرگ کم در مقابل یک قدرت بسیار بزرگ که مجهز به همه جهازات جنگی بودند قیام کردید، و خداوند با شما همراهی کرد و این قدرت بزرگ را شکست. از حالا به بعد هم با همین قدرت ایمان باید پیش بروید.
لزوم داشتن منطق لشکر صدر اسلام در کشتن و کشته شدن
… مملکت مال خودتان است، خانه خودتان هست؛ و علاوه بر این، خانه اسلام است، منزل امید همه است، مملکت اسلامی است؛ و حفاظت این مملکت اسلامی- که خانه خود شماست- با خود شماست. اگر شماها، شما جوانها حفاظت نکنید، ما به کی امیدوار باشیم؟ باید به شماها امیدوار باشیم. و من امیدم به این است که شما در صف جنگندههای اسلام- که در صدر اسلام در رکاب پیغمبر اکرم بودند- شما اسمتان آنجا ثبت باشد. شما ان شاء الله پیروز هستید و کسی که برای خدا کار بکند در هر حال پیروز است. همان منطقی که در صدر اسلام لشکر اسلام داشتند، که ما اگر بکشیم بهشت میرویم و اگر کشته شویم هم همین طور، این منطق شما هم باید باشد، ان شاء الله موفق و موید باشید.