بنابراین صداوسیما را دانشگاهى بدانید براى تدریس اصول اسلام انقلابى؛ برداشت ما از صداوسیما این است. امام که فرمودند «دانشگاه»،[5] خب، در دانشگاه یک چیزى تدریس میشود؛ در اینجا چه میخواهد تدریس بشود؟ آنچه در این دانشگاه تدریس میشود، عبارت است از پیامها، پایهها، مفاهیم و درسهاى اسلام؛ اسلام ناب، اسلام انقلابى، اسلام واقعى. این، آن چیزى است که در صداوسیما ایدئال است؛ حالا میخواهیم به این برسیم. البتّه فاصله داریم؛ شما بیش از من هم میدانید. یعنى عیوب صداوسیما را من هم خیلى میدانم، امّا شما مطمئنّاً هر کدام در بخش خودتان بیش از من معایب را میدانید. البتّه بیش از من هم تلاشها را میدانید؛ بیش از من اخلاصهایى را که آنجا خرج شده و دارد میشود، میدانید؛ در این هم بحثى نیست.صداوسیماگروه و سازمان
نامهای دیگر: صدا و سیما، رادیو و تلویزیون، سازمان صداوسیما، صداوسیمای برونمرزی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
سازمان رادیو و تلویزیون جمهوری اسلامی، مدیریت و برنامههای آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:نطق در مجلس شورای اسلامی در جلسه بررسی کفایت سیاسی بنیصدر— ۱۳۶۰/۰۳/۳۱
سیر زمانی
از ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۳۱۳۶۰۱۴۰۳
فقط سال ۱۳۷۰همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
۱- صدا و سیما نه وسیلهیی صرفاً برای سرگرمی یا خبررسانی - که مدرسهیی عمومی برای همهی قشرها در سراسر کشور است و برنامههایی که از آن پخش میشود چه مثبت و چه منفی، آثاری عمیق در روحیه و فکر و رفتار و فرهنگ و بینش مخاطبان خود برجای میگذارد. وظیفهی گردانندگان این رسانهی سراسری از اینرو بسیار خطیر و سنگین است. اندکی غفلت از گردش امور و بیتوجهی به تصمیمگیریها و برنامهریزیها در آن، گاه آثار بیجبرانی برجای میگذارد.ما یک مأموریتِ محوری برای رسانهی ملی قائل هستیم، که الزاماتی دارد و این مأموریت ملی اهداف کلانی را هم با خودش همراه دارد. بهنظر ما آن مأموریتِ محوری عبارت است از مدیریت و هدایت فکر، فرهنگ، روحیه، اخلاقِ رفتاری جامعه، جهتدهی به فکر و فرهنگ عمومی، آسیبزدایی از فکر و فرهنگ و اخلاق جامعه، تشویق به پیشرفت - یعنی روحیهدادن - و زدودن احساس عقبماندگی.شاهدها (۸۰ پاراگراف)
اهمیت کار گروه معارف اسلامی رادیو در جامعهٔ اسلامی
برادران عزیز و خواهر گرامی! خیلی خوش آمدید؛ انشاءاللَّه که موفق باشید. کار شما، کار بسیار مهمی است. در باب گروه معارف اسلامی، بعد از حذف مقدمات، باید عرض کنم که کار این گروه، اگر نگوییم مهمترین کار رادیوست، حداقل یکی از مهمترینهاست؛ برای خاطر اینکه جامعه، جامعهی اسلامی است و میخواهد بتدریج بر مبنای یک فکر ساخته بشود. حکومتی بر مبنای یک اعتقاد و مکتب بهوجود آمده است و البته این مکتب در بین مردم وجود دارد. مردم نمیخواهند کسی آنها را مسلمان کند؛ اما میخواهند دایماً حقایق و نظرات و تفکرات تازهیی از این مکتب بدانند و استدلالهایی دربارهی نقاط مبهم و تار این مکتب به ذهنشان …شایستگی سرازیر شدن ذخیرهٔ فرهنگی دینی به سمت رادیوی میلیونی
… ده سال پیش شما کتابی نوشتید و تاکنون ده بار هم تجدید چاپ شده باشد - فرضاً پنجاههزار یا صدهزار نسخه از آن چاپ شده باشد - آیا میتوانید قسم بخورید که صدهزار نفر این کتاب را خواندهاند؟ بعضیها کتاب را میخرند و در قفسه میگذارند؛ لذا همهی کتابها خوانده نمیشود. اگر انسان چیزی بنویسد که در یک روز چند میلیون نفر آن را گوش کنند، این مگر چیز کمی است؟ جا دارد که تمام ذخیرهی فرهنگىِ معنوىِ دینی ما به سمت رادیو سرازیر بشود؛ من با این چشم به گروه معارف نگاه میکنم.نقد پخش نوای گوشخراش شیپور میان برنامهها در ایام عزا
شبیه همان صداهای ناهنجار، نوای شیپوری است که معمولاً در ایام عزا بین دو برنامه گذاشته میشود؛ که آن هم انصافاً گوشخراش است. من یک وقت به برخی از دوستان گفتم که شما میتوانید برای ایجاد فاصله بین دو برنامه، از صدایی شبیه برخورد یک قاشق با یک کاسهی فلزی استفاده کنید؛ واقعاً چه لزومی دارد که حتماً یک موسیقی باشد، که ما چون موسیقی را در این روزها حرام میدانیم و نباید بگذاریم - روزهای …لزوم پرهیز از هرگونه تخطی از جهتگیری اهداف نظام اسلامی
مقصود من از این مقدّمهى واضح این است که ما در جمهورى اسلامى یک اهدافى داریم، یک ارزشهایى براى ما مطرح است؛ تشکیل این نظام و ادامهى این نظام و مقرّرات این نظام به سمت یک هدفهایى دارد حرکت میکند. ما نباید اجازه بدهیم که این رسانهى عظیمى را که امروز در غربت هم هست در دنیا و تنها است در دنیا، حتّى اندکى از جهتگیرى و سمتگیرى این اهداف تخطّى کند؛ به هیچ عنوان. البتّه معناى این، آن نیست که ما دائماً در رادیو و تلویزیونمان بنشینیم سخنرانى یا فرضاً بیانیّهى اسلامى و دینى و مانند اینها بگذاریم که صریحاً مبانى و مفاهیم ما را ترویج کند؛ اینکه راه تبلیغ نیست. همان شیوههاى رایج تبلیغ، همان شیوههاى غیر …دینی شدن مردم و پیوند آنان با نظام بهعنوان هدف برنامهها
خب، این هدفها روشن است؛ ما میخواهیم مردم متدیّن بشوند. دینى شدن مردم یکى از هدفها است؛ ارتباط مستحکم مردم با نظام و مبانى اصلى نظام یکى از هدفها است؛ حفظ روحیه و شور انقلابى در مردم و دچار نشدن اینها به یأس و دلمُردگى و سرخوردگى، یکى از این هدفها است؛ حفظ ارتباط و اعتماد مردم به دولتى که بر سر کار است ــ هر دولتى که سر کار است که مورد قبول مردم و مجلس و رهبرى قرار گرفته ــ یکى از هدفها است. البتّه حفظ …جهتگیری همهٔ برنامهها در جهت مقابل تبلیغات دشمن
… و ناشى و ناموفّق در هدفگیرى و ناموفّق در حرکت معرّفى میکنند، یا میخواهند شور انقلابى مردم را کم کنند، یا میخواهند روح دینى مردم را کم کنند، یا میخواهند دلبستگى مردم را به نظام کم کنند و بین مردم و نظام جدایى بیندازند. رئوس مطالب این تبلیغات اینها است. باید اینها را کاملاً مراقب باشید و درست، آن جهت مقابل را جهتگیرى کنید در تمام برنامهها؛ هیچ برنامهاى خارج از این نیست. یک نمایشنامهى محلّى که شما تنظیم میکنید و در تلویزیون پخش میکنید یا در تلویزیون سراسرى پخش میشود، یک مصاحبهاى که شما راجع به یک سنّت محلّى با یک نفرى میکنید، میتواند این بار منفى یا مثبت را داشته باشد. وقتى شما هوشیارانه نگاه کنید به قضیّه، مىبینید عجب، همهجا همان نقطهى اصلى و حسّاس است که انسان میتواند روى آن انگشت بگذارد. این، آن توقّع اصلى ما است از آقایان محترم و برادران عزیز که مسئولیّتى را بر دوش دارید. اساس کار این است.لزوم برنامهریزی قوی رادیوها برای ماه رمضان
یک نکتهاى که حالا به مناسبت زمانى باید عرض بکنم، ماه رمضان است. بنده سال گذشته ایّام ماه رمضان فرصتى پیش آمد که بعضى از رادیوهاى شهرستانها را به مناسبت سفر به بعضى از مناطق بشنوم. سحرشان را، افطارشان را، نصفهشبشان را گوش کردم در بعضى از مناطق. به نظرم میرسد که براى ماه رمضان، آقایان بایستى برنامهریزى قوى بکنند؛ یعنى مسئلهى ماه رمضان مسئلهاى نیست که ما رها کنیم که دو نفر بنشینند، یک چیزى سر هم بکنند، یک تکّه مناجات ابوحمزهاى، یک تکّه آوازى یکى بخواند، چهار تا کلمهاى بگویند، یکى یک سازى بزند! اینجورى نمیشود. ماه رمضان یک فصل بسیار مهمّى است. همانطورى که فصل قرآن و فصل توجّه به خدا و ذکر و یاد و یک قدرى رها شدن و سبک شدن از تعلّقات مادّى محض و شکم و مانند این چیزها است، فصل یادگیرى هم هست. همین دعاها هم اصلاً درس است. اى کاش آقایان، برادران، ترجمهى این دعاها را …پخش برنامههای دلنرمکن در سحر و افطار ماه رمضان
در سحرهاى ماه رمضان از برنامههایى [استفاده کنید] که دل مردم را نرم میکند. مثلاً سال گذشته کانال دوّم تلویزیون بعد از افطار یک برنامهاى داشت ــ برنامهی کوتاهى هم بود ــ چیزهاى خوبى در آن بود. یک آقایى مىآمد آنجا و یک داستانى را، یک قطعهاى را، از کتاب شیخ عطّار یا فیهمافیه مولانا یا مانند اینها نقل میکرد در توجّه، در توکّل، در دل دادن به محبّت پروردگار، در یک تجربهى زندگى در این زمینهها؛ کلّى انسان را بعد از افطار تحت تأثیر قرار میداد. بنده خودم با اینکه غالب آن چیزهایى را که میگفت، خوانده بودم و میدانستم و چیز جدیدى براى من نبود، در عین حال گوش میکردم و لذّت میبردم و استفاده میکردم. اینجور چیزهایى که آن متن قضیّه را بیان میکند، [مفید است.] گاهى البتّه یک پیرایههایى هم به آن بسته میشود که …لزوم بهکارگیری عناصر مورد اعتماد از میان مردم
… بعد یک میکروفون میدهند دست او، میشود مال او، دیگر او تعیینکننده است، حاکم او است. اگر روزى اتّفاق افتاد که این میکروفون را وقتى دست کسى دادیم، دائماً دکمهاش دست ما بود، ما میدهیم دست همهکس و هیچ باکى هم نداریم؛ منتها امروز متأسّفانه اینجورى نیست. لذاست که عناصر ناباب مىآیند جهتى را که عرض شد، عوض میکنند. به این جهت شما باید مراقب باشید تا عناصر مورد اعتماد را بیاورید؛ منتها از بین این مردم استفاده کنید.شناسایی و بهکارگیری استعدادهای هنری و ادبی محلی
… شعر و این حرفها؛ یعنى رودربایستى هم با کسى ندارم؛ انصافاً خوب [بود]؛ یعنى در حدّى که با این چیزهاى دیگر معمولى که در رادیوى ما پخش میکند قابل مقایسه [بود]. خب، چه عیب دارد، یک محلّى است، یک شهر کوچکى هم هست، حالا اسمش دزفول است؛ من از باب مثال دزفول را گفتم. معلوم میشود نویسندهی خوب دارد، مجرى خوب و خوشصدا دارد ــ که بیاید آنجا این برنامه را قشنگ اجرا کند و انسان لذّت ببرد از حرف زدنش ــ هنرمند دارد. از این عناصر محلّى حتماً استفاده بشود. مثلاً مشهد را من مىشناسم؛ مشهد شهرى است که من در آن بزرگ شدهام و میدانم این شهر، لبالب از هنر و ذوق و شعر و توانایى ادبى [است]؛ استفاده میشود؟ من نمیدانم استفاده میشود یا نه. باید شناسایى کرد؛ باید بروید شناسایى کنید. یا تبریز مثلاً؛ بنده یک سفر رفته بودم …بلندگوی دستگاه و دولت و رد اعتراض به بیان سخن دولت
خلاصه این امانتى که دست شما است، این بلندگوى دستگاه است و مال دولت است. این حرفهایى که گاهى میزنند که «آقا چرا ما باید حرفهاى دولت را بزنیم»، حرفهاى بىمحتوا است. اینجا مال دولت است، منتها دولت هم مال مردم است؛ دولت هم حرف ضدّ مردم که نمیزند. این بلندگوى دولت است، بلندگوى دستگاه است. هدفهاى دستگاه باید به طور کامل در اینجا تأمین بشود و هدفهاى دستگاه عبارت است از همینهایى که گفتم: بهروزى مردم، پیشرفت مردم، ترقّى مردم، تعالى فکر و اندیشهى مردم، تدیّن مردم، شور انقلابى در مردم، واکسینه شدن مردم در …رادیو رسانهٔ عمومی و لزوم عرضهٔ برنامههای قوی و بیسستی
… باشد. چون آنجا رادیو است؛ فرضاً روزنامهاى یک شعرى را چاپ میکند از یک شاعرى، نگاه میکنید شعر را، شعر بىربطى است؛ خیلى خوب، حالا روزنامه است، دلش خواسته آن شعر را بزند؛ [اگر] کسى نمیخواهد، نخرد و نخواند این روزنامه را، یا بخرد و این صفحه را نخواند. فرق است بین این و بین رادیو که یک رسانهى عمومى و مال همهى مردم است؛ مردم [رادیو را] باز میکنند و به شما احترام میگذارند، برنامهی شما را گوش میکنند. باید شما برنامهاى بدهید و در اختیارشان بگذارید که بهترین باشد؛ یعنى شعر سست باید نباشد، بیان سست باید نباشد، تحلیل و نقد سست باید نباشد؛ باید هر چه داده میشود، قوى باشد.نقد بیانهای قلمبهسلمبه و لفاظیهای بیمغز در برنامهها
… و ما که حالا اینکارهایم، وقتى گوش میکنیم، مىبینیم چیزى نمیفهمیم! من میگویم خب، وقتى منِ آخوندى که بین این کتابها و این تعبیرات بزرگ شدهام، نمیفهمم این آقا چه میخواهد بگوید، خب یک آدم معمولى هم [نمیفهمد]؛ پس براى چه کسی آدم [برنامه میسازد]؟ لفّاظىهاى [بیمعنا] مثل لاهوت و هپروت و فلان را قاطى میکنند با هم؛ یعنى لفّاظىهاى بىمغز نباید باشد؛ لکن سخن ــ محتوا و قالب هر دو ــ باید استوار، رسا، شیوا، محکم باشد؛ یعنى شما باید به کم راضى نشوید.تمجید از اجراهای قوی و لزوم انتخاب اجراکنندگان توانا در برنامهها
… دو نکتهى اصلى بود که عرض کردیم و نکات فرعى هم البتّه هست که آنها هم مهم است به نظر من؛ از جمله، اجراها. بعضى از اجراها، انصافاً بسیار بسیار خوب است. اجراى آن خانم[19] در برنامهى در انتهاى شب، اجراى بسیار خوبى است. بعضى از اجراهاى دیگر خیلى خوب است؛ صداها صداهاى قوى، درستگو، درستخوان است؛ بعضى هم آنجور نیست و واقعاً آن استحکام را ندارد؛ باید جوری انتخاب بکنید که آن کسی که میخواند، آن کسی که اجرا میکند [قوی باشد]؛ البتّه اجراهاى شما غالباً خوب است تا آنجایى که من دیدم. قبلاً هم یک برنامهاى بعدازظهرها داشتید[20] که آن را هم من گاهى شنفته بودم، آن هم بد نبود که حالا ظاهراً ندارید آن برنامه را. [برنامهى] هفت اقلیم را هم شنفتهام، این هم برنامهى خوبى است؛ …صرف ساعات فراوان برای حقایق دینی و نارضایتی از حجم و بیشتر از کیفیت آن
… بزنیم، آرزوى ما این بود که یک کتابى که نوشتیم دویست صفحه، سیصد صفحه، از این ده هزار نسخه منتشر بشود، شاید ده هزار نفر آن را بخوانند. سخنرانىاى که نشستیم فکر کردیم، یک حرف درستى را پیدا کردیم، شاید بتوانیم یک پانصد نفر را جمع کنیم، آن پانصد نفر آن را بشنوند. امروز رادیو و تلویزیون شما، ساعات فراوانى را صرف حقایق دینى و بیان حقایق دینى میکند؛ البتّه بنده راضى نیستم امّا به شما بگویم من بیش از آنچه از حجم آن برنامهها راضى نیستم، از کیفیّت آنها راضى نیستم، و این هم تقصیر من و شما است؛ چرا با هم رودربایستى کنیم؟پیشرفت بزرگ رسانههای جمعی در مسیر دین با وجود کاستیهای بلندمدت
خب، این پیشرفت عظیمى است که رادیوى ما، تلویزیون ما، وسایل جمعى ما در این راه دارند حرکت میکنند. نه اینکه لابهلاى آن چیز بد نیست؛ چرا، هست. آن هم از همان قبیل چیزهایى است که باید در بلندمدّت درست بشود. آن هم اشتباه است اگر کسى خیال کند که ما میتوانیم در ظرف مدّت کوتاهى سیزده هزار یا دوازده هزار پرسنل رادیو و تلویزیون زمان شاه را که بین آنها متخصّص هست، فنّى هست، نویسنده هست، کارگردان هست، هنرپیشه هست ــ همه چیز بین آنها هست؛ فراوان، انواع و اقسام ــ در ظرف …خدمت بیمانند دستگاه ساختهٔ دشمنان دین به دین، با وجود اشکالات فراوان
… بعد از انقلاب است.است. آن فیلمی که شما در آن اشکالات گوناگونی را پیدا میکنید، مال آن کسانی است که از سابق ماندهاند. البتّه همان که او ساخته، قیچی میشود، ملاحظه میشود، کنترل میشود امّا این مقدارش هم از دستشان در میرود میآید بیرون؛ باید اینها درست بشود. امّا آنچه تاکنون شده، فوقالعاده است؛ این شوخی نیست. در هیچ جای دنیا شما این دستگاه ساختهشده و پرداختهشدهی به وسیلهی دشمنان دین را نمیبینید که اینقدر در خدمت دین باشد. از صبح که نگاه کنید، برنامهها، برنامههای مفیدی است؛ برای خانوادهها، برای جوانها، برای نوآموزان، برای کودکان، برای بزرگان؛ برنامههای خوبی در آنها هست.تعلق رسانه به نظام و نادرستی ترجیح سلیقه و سیاست شخصی بر سیاست نظام
… پهلوى آن صحبت میکنید، در آن حال یادتان باشد ــ البتّه ممکن است این به یاد بودن در گزارش گرفتن شما هیچ اثرى هم نگذارد امّا در استفادهى از این گزارش بىگمان تأثیر دارد ــ مواظب باشید که آنجورى که درست است یعنى آنجورى که در جهت این نظام است باید حرکت کنید. این یک رسانهاى است مال تشکیلات؛ این رادیو مال هیچکس نیست. بعضىها را من دیدهام ــ البتّه بین شماها چنین چیزى را من سراغ ندارم امّا در مجموعهى صداوسیما سراغ دارم چنین چیزى را ــ که یک نفرى که یک میکروفونى از این میکروفونهایى که مربوط به صداوسیما دستش است، خیال میکند صاحب میکروفون است یعنى سلیقهى خودش را بر سلیقهى نظام و سیاست خودش را بر سیاست نظام و فهم خودش را بر فهم نظام ترجیح میدهد؛ این غلط است؛ چون اینکه مال شما نیست که دست شما است. حالا [اگر] بنده را گذاشتند اینجا، گفتند آقا! شما این میکروفون را اداره کنید، من باید طبق سیاست آن کسى که میکروفون متعلّق به او است ــ و متعلّق به نظام است ــ عمل کنم وَالّا این مال من که نمیشود. توجّه کردید؟ منتها من اگر …لزوم رعایت سیاستهای نظام و پرهیز از هر حرکت مخالف آن در برنامهها
البتّه عرض کردم، در همهى برنامهها افکار اصولى نظام و سیاستهاى نظام باید رعایت بشود. البتّه گاهى هست که براى جا انداختن سیاستهاى نظام لازم است تدابیرى اندیشیده بشود که لزوماً آن تدابیر، تأیید مستقیم نیست ــ در این بحثى نداریم ــ امّا در جهت مخالف سیاستهاى نظام هیچ حرکتى نباید در برنامهها به وجود بیاید. فرض بفرمایید یک روز جنگ خلیج فارس[12] است بین عراق و کویت ــ که حالا تعبیر درستش را بخواهیم بکنیم، جور دیگر باید حرف بزنیم ــ ما خب یک سیاستى داریم، نظام یک سیاستى اتّخاذ کرده؛ باید همین سیاست گفته بشود و ترویج بشود. یک نفرى هم خوشش مىآید یک چیزى بگوید، …لزوم رعایت ادب و پرهیز از تحقیر مصاحبهشوندگان عادی
یکى دیگر در مورد این گزارشگرانى است که گزارش میگیرند از افراد. در گزارشها اوّلاً تأدّب را باید رعایت کرد. من مىشنوم مثلاً گزارشگر رفته سراغ یک آدمى، دارد ماشینش را میشوید مثلاً فرض کنید، درِ دکّانش را مثلاً دارد مرتّب میکند، تعبیرى که با او صحبت میکند، بخصوص در مواردى که آن طرف کسى نیست ــ طبق این معیارهاى معمولى ــ به او اهانت میکند یا مسخره میکند او را یا در تعبیراتش یک تعبیرات سبکى به کار میبرد: «تو اینجورى». حالا یک وقت هست که مثل این گزارشگرهاى [ورزشى است]. رسم این گزارشگرهاى ورزشى این است که طرفشان هر کس هست باید بگویند «تو»؛ حالا نمیدانم این از کجا آمده! رسم است دیگر. «تو این کار را میکنى؟». با مخاطب، به صورت مفرد خطاب میکنند؛ جمع خطاب نمیکنند. خب حالا یک وقت …لزوم ارتباط پرسشها با موضوع و هدف گزارش
… خیلىها میخورند. گاهی گزارشگر میرود سراغ یک نفر: آقا! شما کجا میروید؟ عروسى؛ ایشان چه کسى هستند؟ داماد؛ ایشان کیست؟ مادر داماد. خیلى خوب، حالا ما همهى اینها را گوش کردیم، منتظر نتیجه هستیم؛ آخر چه؟ اینها مقدّمهى چیست؟ بعد میگوید: خداحافظ شما! اینکه نمیشود. بالاخره یک وقت شما دنبال یک هدفى هستید، فرض بفرمایید حُسن معاشرت. خب این مقدّمات گفته بشود تا اینکه از آن حُسن معاشرت به دست بیاید؛ وَالّا وقتى شما کارى با این آقا ندارید، صِرف اینکه شناسنامهى او را براى ما بیان کنید که چیزى نیست. این هم راجع به گزارشها بود.لزوم مراقبت رادیو و تلویزیون از درستی زبان و غلط نخواندن شعر
رادیو اگر چنانچه مواظب زبان خودش نباشد، دائم امواج فاسد پخش میکند. این تعصّبى که شما نسبت به این مسئله نشان دادید، بسیار خوب است. گاهى یک کلمه است آن هم راجع به شهرى در الجزایر [که غلط است] ــ البتّه غلط، بد است ــ امّا گاهى هست که انسان میبیند شعر حافظ را غلط میخوانند! آدم میخواهد یقهى خودش را پاره کند! بد میخوانند، غلط …هدف رادیو و تلویزیون ساختن انسان مطلوب اسلام و انقلاب
شماها که به اصطلاح این سربندهای کار صدا و سیما را در دست دارید، باید این را بدانید - و البته هم میدانید؛ من هم تأکید میکنم - که اصلاً رادیو و تلویزیون برای ساختن انسانِ باب اسلام و انقلاب است؛ غیر از این نیست. هیچ هدفی فراتر و بالاتر از این هدف وجود ندارد؛ اهداف دیگر در دل این هدف است. ما میخواهیم روی مخاطب خودمان اثر بگذاریم. شما در دنیا صدا و سیمایی را پیدا نمیکنید که چیزی را بیان کنند، فقط برای اینکه وقتی را پُر کرده باشند. البته در دنیا تلویزیونهای تجاری هستند که به خانههای مردم کانالکشی میکنند و …هدف صداوسیما در جمهوری اسلامی: هدایت انسانها به سوی انسان مطلوب اسلام
در جمهوری اسلامی، امکان ندارد که صدا و سیما هدفی نداشته باشد. هدف صدا و سیما در جمهوری اسلامی چیست؟ طبیعی است؛ تأثیر گذاشتن بر روی انسانها؛ کشاندن آنها به سمت آن انسانی که اسلام و بینش انقلابىِ اسلامی، آن را میخواهد بسازد و به وجود بیاورد. آیا اصلاً میشود صدا و سیمایی با این عظمت و با این قوّت تأثیرگذاری، از این هدف برکنار بماند؟ یا نه، صددرصد در داخل همین هدف باید قرار بگیرد؟ اصلاً مهمترین و مؤثرترین رسانهیی که میتواند این هدف را تأمین کند، صدا و سیماست. بخش تاریخ شما هم جزیی از همین رسانه …لزوم همسویی بخش تاریخ با هدف کلی صداوسیما در تأثیرگذاری بر مخاطبان
این مسأله، یک اصل است؛ یعنی بخش تاریخی ما باید جزیی از اجزای ترکیبکننده و تشکیلدهندهی آن هدفی باشد که ما از کل صدا و سیما در نظر داریم؛ یعنی تأثیرگذاری بر روی مخاطبان خودمان - مردِمان، زنمان، ایرانیمان، حتّی غیر ایرانیمان - و کشاندن آنها به سمت انسان مطلوب و ایدهآل.خوب بودن پاتوقسازی و تردید در مطلوبیت آن در رسانهای با این عظمت
آن قضیهی «پاتوق» هم که شما[12] گفتید، من البته به این پاتوقهای اینطوری عقیده دارم. خود ما در قبل از انقلاب، از این پاتوقهای روشنفکری، مذهبی داشتیم. خانهی خود من پاتوق بود. ما در مشهد و تهران جاهایی داشتیم که پاتوق بود. پاتوقسازی کار خوبی است؛ اما توجه بکنید که پاتوقسازی معلوم نیست که در یک رسانهی با این عظمت، مطلوب باشد. همانطور که خودتان هم گفتید، خاصیت پاتوق این است که هیچ گذرنامهی مشخصی ندارد و ویزا هم نمیخواهد؛ همه میتوانند بیایند؛ اصلاً باید بیایند؛ هیچ قیدوبندی ندارد.خطرناک بودن پاتوقسازی در رادیو به دلیل مخاطبان میلیونی و نیت نامعلوم افراد
یک وقت هست که مؤسسهیی داریم، سازمانی داریم، مجلهیی داریم، گروه تحقیقاتییی داریم؛ داشتن پاتوق خوب است؛ اما یک وقت جلوی شما بلندگویی باز است، که اگر کسی در اینجا یک تلنگر بیخودی بزند، ناگهان ده، پانزده میلیون آدم میشنوند و متوجه میشوند. من نمیدانم در اینجا شما چهطور میخواهید پاتوق درست کنید؛ اصلاً میشود یا نمیشود؟ کار خطرناکی است؛ چون شما که نمیدانید آن کسی که میآید، چه نیتی دارد و چهکار میخواهد بکند.لزوم پرهیز از تعبیرات تبلیغاتی در برنامهٔ تاریخی «عصر سلطه»
… «عصر سلطه» هم که پخش میشد، من این را هم گوش میکردم؛ خوب بود؛ خلأیی بود که باید پُر میشد؛ منتها هرچه سعی کنید که آن جنبهی تبلیغاتیش کم شود، بهتر است. ببینید، خود نفس این عنوان، عنوانی است که در جهت تبلیغات علیه یک جریان است؛ جریان سلطه و اذناب و دست و بالش. بنابراین، اگر شما خودِ مطلب را خوب از آب درآوردید، مقصود حاصل است؛ لزومی ندارد که در تعبیرات، تعبیرات تبلیغاتی بیاید، که کار را سبک و کوچک خواهد کرد.هدف اصلی رسانهٔ ملی: سازندگی مردم مطابق خواست اسلام و انقلاب
… باید در پشت سر این سرگرمىها سیاست او را جستجو کرد. معلوم میشود که سیاست او این است که مردم را سرگرم کند. بنابراین یک دولت یک خواستهاى دارد، یک هدفى دارد از ایجاد این کانال در سرتاسر کشور و ایجاد این تجهیزات و تشکیلات؛ هدف ما چیست؟ ما میخواهیم چه بکنیم؟ اهداف فرعى البتّه ممکن است وجود داشته باشد، [امّا] هدف اصلى ما، سازندگى مردم است به شکلى که اسلام و انقلاب میخواهند؛ به طور خلاصه و کوتاه این است. آنچه ما فهمیدیم این است؛ آنچه من به عنوان یک مسئول در جمهورى اسلامى دانستم این است.ترجیح پایبندی به هدف اسلامی بر جلب مخاطب مخالف تفکر اسلامی
… مثل من تلاش میکنید لکن ما با آن مخاطبى که فرض کنیم باور اسلامى در قلب او نیست و این را نمیخواهد، و این نوع عمل ما و تصرّف ما و فعّالیّت ما را دوست نمیدارد، هیچ رودربایستى نداریم؛ [اگر] نمىپسندد نپسندد؛ خوشحال نمیشود نشود؛ تلویزیون را در نهایت میبندد ببندد. البتّه باید تلاش بکنیم که نبندد تلویزیون را و گوش کند و ببیند، امّا اگر فرض کردیم کار به آنجا رسید که یا ما باید هدف خودمان را دنبال کنیم یا او تلویزیون را خواهد بست، ما دوّمى را ترجیح میدهیم؛ او تلویزیون را ببندد؛ زیرا بسیارند کسانى که تلویزیون را نمیبندند و همین را که من میگویم میخواهند.