رفتن به محتوای اصلی

صداوسیماگروه و سازمان

نام‌های دیگر: صدا و سیما، رادیو و تلویزیون، سازمان صداوسیما، صداوسیمای برون‌مرزی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

سازمان رادیو و تلویزیون جمهوری اسلامی، مدیریت و برنامه‌های آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نطق در مجلس شورای اسلامی در جلسه بررسی کفایت سیاسی بنی‌صدر— ۱۳۶۰/۰۳/۳۱

سیر زمانی

از ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۳
۱۳۶۰۱۴۰۳

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

بنابراین صداوسیما را دانشگاهى بدانید براى تدریس اصول اسلام انقلابى؛ برداشت ما از صداوسیما این است. امام که فرمودند «دانشگاه»،[5] خب، در دانشگاه یک چیزى تدریس میشود؛ در اینجا چه میخواهد تدریس بشود؟ آنچه در این دانشگاه تدریس میشود، عبارت است از پیامها، پایه‌ها، مفاهیم و درسهاى اسلام؛ اسلام ناب، اسلام انقلابى، اسلام واقعى. این، آن چیزى است که در صداوسیما ایدئال است؛ حالا میخواهیم به این برسیم. البتّه فاصله داریم؛ شما بیش از من هم میدانید. یعنى عیوب صداوسیما را من هم خیلى میدانم، امّا شما مطمئنّاً هر کدام در بخش خودتان بیش از من معایب را میدانید. البتّه بیش از من هم تلاشها را میدانید؛ بیش از من اخلاصهایى را که آنجا خرج شده و دارد میشود، میدانید؛ در این هم بحثى نیست.
۱- صدا و سیما نه وسیله‌یی صرفاً برای سرگرمی یا خبررسانی - که مدرسه‌یی عمومی برای همه‌ی قشرها در سراسر کشور است و برنامه‌هایی که از آن پخش میشود چه مثبت و چه منفی، آثاری عمیق در روحیه و فکر و رفتار و فرهنگ و بینش مخاطبان خود برجای میگذارد. وظیفه‌ی گردانندگان این رسانه‌ی سراسری از اینرو بسیار خطیر و سنگین است. اندکی غفلت از گردش امور و بیتوجهی به تصمیم‌گیریها و برنامه‌ریزیها در آن، گاه آثار بیجبرانی برجای میگذارد.
ما یک مأموریتِ محوری برای رسانه‌ی ملی قائل هستیم، که الزاماتی دارد و این مأموریت ملی اهداف کلانی را هم با خودش همراه دارد. به‌نظر ما آن مأموریتِ محوری عبارت است از مدیریت و هدایت فکر، فرهنگ، روحیه، اخلاقِ رفتاری جامعه، جهتدهی به فکر و فرهنگ عمومی، آسیب‌زدایی از فکر و فرهنگ و اخلاق جامعه، تشویق به پیشرفت - یعنی روحیه‌دادن - و زدودن احساس عقب‌ماندگی.

شاهدها (۳۳۸ پاراگراف)

پخش گستردهٔ قرآن و مفاهیم اسلامی، دیده‌نشده در انتقادها

… اینجا را هم بستند هیچ ‌‌چیزی باقى نمیماند. امروز هم همین‌‌جور است؟ امروز شما در این شهر دارید تبلیغ میکنید، و میدانید که در صد و سى و چند شهر دیگر ــ که فرمودند[19] ــ مثل شما در جاهایى دارند تبلیغ میکنند. وانگهى رادیو تلویزیون همین تبلیغ شما را دارد میکند. بله، این روى دیگر سکّه‌‌ى رادیو و تلویزیون است. حالا چهار تا ساز و آواز و چهار لاخ مو[20] که مى‌‌آید بیرون، همه جنجالشان بلند میشود! دیگر این را نمى‌‌بینند که رادیو صبح تا شب اگر نگاه کنید قرآن است و سخنرانى است و بیان مطالب است و مفاهیم اسلامى است و شروع مطلب با بسم‌‌الله‌‌ است و ختم مطلب با آیه‌‌ى قرآن است. خب اینها است دیگر. همه‌‌ى اینها را دارند میگویند. پس امروز شما فرصت خوبى دارید. از این فرصت باید استفاده کنیم یا نه؟ باید استفاده کنیم از این فرصت.

اهمیت برنامه‌های گروه ادب و هنر رادیو

… بعضى از برنامه‌‌‌‌ها را وقت کرده‌‌‌‌ام که گاهى گوش بکنم، بعضى را هم متأسّفانه مجال نکرده‌‌‌‌ام که یا مرتّب بشنوم یا اینکه به هر حال با گوش تدبّر و با حضور قلب [بشنوم] لکن اجمالاً از بیشتر این برنامه‌‌‌‌هایى که ذکر شد،[2] میشود گفت یک اندکى چشیده‌‌‌‌ایم. برنامه‌‌‌‌هاى [گروه] ادب و هنر، به نظر بنده برنامه‌‌‌‌هایى است مهم. یعنى جایگاه ادب و هنر به‌‌‌‌ وسیله‌‌‌‌ى آن کسانى که مدّعى ادب و هنر هستند و بانى این کارند، باید تثبیت بشود و حفظ بشود. هنر البتّه با ادبیّات یک ‌‌‌‌قدرى فرق دارد. هنر مثلاً فرض کنید که یک صداى خوشى است که هر کسی می‌‌‌‌شنود، حظّ روحى‌‌‌‌اى از آن میبرد؛ هنر را همه به یک معنا قبول دارند که در داخل زندگى‌‌‌‌شان باشد؛ ادبیّات به معناى عامّ خودش نه، این‌‌‌‌‌‌‌‌جور نیست که مورد قبول …

نقد برخی برنامه‌های چکاوک به‌عنوان باب غفلت

امّا فرض کنید در همین برنامه‌‌‌‌ى چکاوک شما که من گاهى می‌‌‌‌شنفتم، گاهى یک برنامه‌‌‌‌اى گذاشته میشد که آدم میدید این برنامه اصلاً باب غفلت از دنیا است؛ یعنى غافل شدن از زندگى! میدانید، کسانى هم بودند، واقعاً به موسیقى پناه میبردند براى اینکه اصلاً از زندگى و از حقایق زندگى غافل بشوند؛ اسلام این‌‌‌‌ را نمى‌‌‌‌پسندد، اسلام میخواهد ما را برگرداند به متن زندگى. غافل شدن و غرق شدن و رفتن در توهّمات و پندارها و …

پرهیز از گفت‌وگوی نامناسب و خودمانی زن و مرد در رادیو

… ناگهان از این حالتِ حرف زدنِ یک زن و یک مرد در رادیو، اگر وضع تبدیل بشود به حرف زدنِ یک فروشنده‌ى مردى در یک بوتیک با مشترى زنش مثلاً؛ ببینید چطور ناگهان به هم میخورد. خیلى خب، به قول این آقا، یک مشترى زنى ممکن است با یک فروشنده‌ى مردى هم یک ‌جورى حرف بزند؛ خیلى خب، مال بوتیک است ــ باز هم تکرار میکنم که ما نه آن مشترى زن را، نه آن بوتیک‌دار را معلوم نیست بکشیم بیاوریم تعزیرشان بکنیم که چرا این‌جورى حرف زدید ــ امّا آن نباید در رادیو بیاید؛ این مال رادیو نیست؛ متانت را خواهد گرفت، آن سنگینى و وقار و وزانتى را که باید برنامه داشته باشد از آن میگیرد. بنابراین در حرف زدن زن و مرد با هم، در به کار نبردن جملات نادرست و دور از نزاکت، در به کار نبردن خیلى خودمانى‌گرى حتّى نه با زنها، مثلاً فرض کنید که گزارشگر برنامه‌ى ورزش آمده وسط عصرانه، مثلاً طبق معمول یک خبر ورزشى میدهد یا در سلام صبح بخیر یک چیزى شبیه این …

تقدیر از برنامه‌ریزی حساب‌شده و علمی گروه دانش رادیو

خیلى خوشحال شدم از زیارت برادران و خواهران؛ و همچنین از توضیحى که شما[2] در مورد برنامه‌ى گروه دادید، یک احساس خاطرجمعى‌اى به انسان دست میدهد. الحمدلله‌ جوانب مختلفى در ذهنتان بوده و هست و پیدا است که با اینکه گروه خیلى پُرجمعیّتى نیستید امّا با نقشه و با حساب و علمى دارید پیش میروید.

تمجید از اجرای متین و غیرکسل‌کنندهٔ برنامه‌های علمی رادیو

… آن خبرى ندارم، بقیّه‌ى برنامه‌هاى شما را من کم‌وبیش گوش کرده‌ام. همان برنامه‌ى صبح را که علم و زندگى است و یک وقتى با خودم فکر میکردم که اگر شماها را دیدم، از گوینده‌هاى این برنامه[3] ــ که خیلى متین و قوى و خوش‌صدا صحبت میکنند ــ تشکّر کنم. بسیار خوب است؛ برنامه از لحاظ اجرا جزو برنامه‌هاى خیلى خوب است. با اینکه هیچ کسل‌کننده نیست، در عین حال اجراى بسیار متین و شاد و قوى و به‌اصطلاح بدون حشو است. گاهى از یک مهمانى هم استفاده میکنند؛ دکترى مى‌آید آنجا حرفى میزند، آن هم باز خوب است. هر چه دیدم در آن برنامه، خوب بود. آن نیم ساعت صبح، برنامه‌ى روزنه را هم که اشاره کردید، من تصادفاً این برنامه را گاهى گوش کرده‌ام و آن هم بسیار برنامه‌ى خوبى است و خیلى خوب …

جدا نبودن تلاش علمی مهمان برنامه از صبغهٔ فکری او

… با او گفتگو میکنید. آن گفتگوگرتان هم، آن مصاحبه‌گرتان[8] هم پیدا است کاملاً دل میدهد؛ مکرّر گاهى میگوید من شاگرد بودم یا شما در دانشگاه این‌جور بودید ــ من در بین گفتگوها موارد این‌جورى را گاهى شنیده‌ام ــ و او را احترام میکند. پس این به طور طبیعى شد الگو. حالا هر کار کرده باشد الگو است یعنى شما دیگر نمیتوانید مرزى قائل بشوید بین تلاش علمى او و صبغه‌ى فکرى او. ممکن است یک آدم مادّى باشد؛ این آدم اصلاً در گزارشى که میدهد، نشان بدهد که اصلاً جنبه‌هاى معنوى در پیشرفت آدم مؤثّر نیست. این را اگر چنانچه آنجا گفت، شما از دستتان دررفته دیگر؛ هیچ کارى نمیتوانید بکنید. این منعکس هم میشود و این جوان هم که نشسته آنجا و دارد …

عدم مطالبهٔ بیان تاریخ در جهت تأمین سیاست مورد نظر

… باید استفاده‌یی را در نظر بگیریم. آیا ما میخواهیم از تاریخ استفاده‌ی فرهنگی بکنیم؟ معلوم نیست؛ یعنی پای این نایستاده‌ایم. البته یک وقت هم ممکن است بخواهیم استفاده‌ی فرهنگی بکنیم. آیا ما میخواهیم از تاریخ استفاده‌ی سیاسی بکنیم؟ نه، پای این هم نایستاده‌ایم. من این را نمیگویم که شما بیایید تاریخ را طوری بیان کنید که سیاستی که مورد نظر ماست، تأمین بشود؛ من این را اصلاً از شما مطالبه نمیکنم.

لزوم قرار گرفتن برنامه‌ها در چارچوب اصول انقلاب

بالاخره شما که شاخه‌یی از انقلابید، اصولی را در نظر دارید؛ در حرفهایتان هم این پیداست. این اصول وقتی که محدّد و مشخص شد، برنامه‌ها باید ما را به این اصول نزدیک کنند و در چارچوب این اصول قرار بگیرند؛ بدون این نمیشود. این اصول کدامند؟ من در این خصوص یک جمله عرض بکنم. البته من این را به برادران دیگری هم که از بخشهای دیگر صدا و سیما به این‌جا آمده‌اند، گفته‌ام؛ به شما هم حالا عرض میکنم؛ به آقای مهاجرانی و آقای باقری[7] - برادر عزیزمان - هم عرض میکنم.

لزوم احتیاط در راه دادن افراد به رادیو با پوشش داخلی و خارجی

… روشنفکر را از سابق میشناسم و میدانم که از قدیم هم مهمترین هدفشان اصلاً جلب توجه بود؛ یعنی همه‌ی چیزهای دیگر درجه‌ی دوم بود! به‌هرحال وقتی رسانه‌یی به این عظمت که بلندگویش در این‌جا گذاشته میشود و تا آن سر دنیا صدای این بلندگو را میشنوند - رادیو این‌طوری است؛ داخل کشور و خارج کشور را پوشش میدهد - این‌جا خیلی باید احتیاط کرد؛ باید دقت شود که چه کسی میخواهد به این‌جا بیاید و چیزی بگوید و القاء مطلبی بکند؛ به‌هرحال کار بسیار احتیاط‌طلبی است.

پیشنهاد حفظ ترتیب زمانی رویدادها در برنامهٔ «تقویم تاریخ»

و اما در باب کیفیت کار شماها. البته مراجعه‌ی من به رادیو نسبتاً زیاد است. با توجه به وقت ضیقی که دارم، به رادیو گوش میکنم؛ از جمله به همین برنامه‌ی «تقویم تاریخ»، هر وقت برسم، یا هر وقت مثلاً در رفت و آمد باشم، حتماً گوش میکنم. در این تقسیم‌بندییی که الان شما در برنامه‌ی «تقویم تاریخ» میکنید، به نظر من خیلی لزومی ندارد که مثلاً بعضی از چیزها را جلو بیندازید. در سابق، به ترتیب تاریخ، از عقب به جلو میآمد. به نظر میرسد اگر به همین ترتیب باشد، بهتر است. البته من در این‌جا نمیخواهم برای شماها سلیقه‌ی خاصی را در این زمینه‌های شکلی مطرح کنم؛ لابد شما اینها را بررسی میکنید. من به عنوان یک مستمع میگویم که این چیز خیلی جالبی نیست. همین‌طور که درهم و مخلوط باشد و از عقب تا جلو گفته بشود، گیراتر و جاذبه‌اش بیشتر …

لزوم شیرین و جذاب بودن برنامهٔ تاریخی پیش از خبر

شما که مثلاً میخواهید در ظرف بیست دقیقه قبل از خبر - که هم زمان خوبی است، و هم همه منتظرند - مطلبی به شنونده بدهید، باید چیز شیرینی باشد که شنونده، هم استفاده کند، هم لذت ببرد و خسته نشود. البته «تقویم تاریخ» هم چیز خوبی است؛ به نظرم میرسد که میتواند خیلی پُربار و پُرمغزتر هم بشود. به‌هرحال ان‌شاءالله که شما آقایان و خانمها موفق باشید. هرچه میتوانید، از لحاظ کیفی به افراد زبده‌ی خودتان اضافه کنید. کار را واقعاً باید سنگین گرفت؛ چون کار مهمی …

قرار داشتن رسانهٔ ملی در جبهه‌ای به پهنای دنیا

… میکنند. اینها بدون شک در برنامه‌ریزى‌هاى تلویزیونى و رادیویى‌شان یکى از چیزهایى که در نظر دارند، این است که چه بگوییم و چه بسازیم و چه نشان بدهیم که گرایش به سمت اسلامى که براى آنها یک خطر بزرگى است، به وجود نیاید و تعویق بیفتد یا ضدّ آن پیموده بشود. بنابراین شما در یک جبهه‌اى قرار دارید به عرض دنیا. عین همین قضیّه بلاشک در تلویزیون‌هاى مصر وجود دارد؛ عین همین قضیّه در تلویزیون‌هاى الجزایر امروز وجود دارد؛ که این مثال الجزایر امروز براى شما کاملاً واضح است. عین همین قضیّه در تلویزیون آقاى بن‌على[3] و آقاى شاه حسن[4] و آقاى قذّافى[5] و مانند اینها قرار …

نقد زنده کردن شخصیت‌ها برای جلب دل گروهی خاص

… هم میکند ــ آنها الان متمرکز شده‌اند بر روى ضایع کردن یا لااقل مسکوت گذاشتنِ چهره‌هاى خوب ما؛ در شعر، در ادبیّات، در هنر، در علم و مانند اینها. شما اینها را پیدا کنید، اینها را [مطرح کنید، نه آن چیزی که الان در تلویزیون، در] برنامه‌ى کانال دو مطرح میشود؛ من هیچ وجهى نمى‌یابم براى زنده کردن یک شخصیّتى جز اینکه میخواهیم دل یک عدّه‌اى را به دست بیاوریم؛ هیچ وجه دیگرى به نظر من ندارد؛ هیچ علّتى مشاهده نمیکنم. چرا این کار را بکنیم؟ چهره‌هاى خودى را بیاورید مطرح کنید.

انتقاد از بازتاب ندادن سخنان خوب سمینارهای علمی و فکری

گاهى در این سمینارهایى که در سطح کشور تشکیل میشود ــ نمیگویم همه‌ى سخنرانى‌ها، همه‌ى حرفها، همه‌ى مطلبها؛ نه، بعضى از اینها البتّه حشو است؛ یعنى کاملاً لُبّ نیست همه‌ى آنها؛ خالى از حشو نیست ــ لُبّهاى خوبى دارد در این سخنرانى‌هاى خوب. فرض کنید در تبریز مثلاً یک سمینار میگذارند در تجلیل از علّامه‌ى طباطبائى، خوب‌حرفهایى گاهى آنجا زده میشود؛ چرا شما منعکس نمیکنید؟ در تهران مثلاً فرض کنید که اندیشه‌ى اسلامى[7] کنفرانس میگذارد؛ نه اینکه همه‌ى حرفها لکن در آن حرفهاى خوب وجود دارد؛ شما که کانال آموزشى هستید، چرا منعکس نمیکنید؟ یا در بعضى از جاهاى دیگر، نمونه‌هاى خوبى در این زمینه‌ها هست.

امید به رقابت سالم شبکه‌ها در گرایش به اهداف انقلاب و اسلام

به هر حال امیدواریم که ان‌شاءا‌لله‌ موفّق باشید. من از اینکه امثال آقاى اَرگانى، برادر بسیار خوب و عزیز و دلسوز و بعضى از آقایان که مى‌شناسمتان در این مجموعه هستید، خوشحالم و امیدوارم که جهت‌گیرى را آنچنان دقیق و حسّاس قرار بدهید تا موجب تحرّک روحیه‌ى رقابت کانال یک قرار بگیرد و آنها در جهت گرایش به سمت آن اهداف انقلاب و اسلام، به چشم رقابت به شما نگاه کنند و یک مسابقه‌ى صحیحى در این زمینه ان‌شاءا‌لله‌ به وجود بیاید.

ویراستاری در صداوسیما فراتر از پالایش زبان

من معتقدم که در صدا و سیما، ویراستاری فقط به معنای پالودن زبان نیست که ما این زبان را بیاییم بپیراییم و پالایش کنیم و درست کنیم و بدهیم در اختیار مردم؛ این بخشی از مسئله است؛ چیزهای دیگری هم وجود دارد لکن حالا فعلاً آنچه محلّ ابتلای ما است، همین بخش از قضیّه است که زبان، متأسّفانه زبان بیمار و ضعیف و نارسا و احیاناً قابل اشتباه [است]. چون وقتی که سخن درست اداء نشود، تفاهم، غلط میشود، یعنی چیز بدی فهمیده میشود. یک نمونه‌ی این، از …

امکان رساندن غلط‌های زبانی به صفر در برنامه‌های اصلی ظرف چند سال

حالا در رادیو و تلویزیون چرا، در برنامه‌های اصلی میتوانید در ظرف سه چهار سال ان‌شاءالله‌ بتدریج به صفر برسانید، امّا در سطح عموم به این زودی‌ها نمیشود. اگر یک حرکت جدّی‌ای شروع بشود، این امید وجود دارد که در آینده ــ حالا آینده که میگوییم، البتّه نمیشود حدس زد؛ یک ده پانزده سال بگذرد ــ یک نسل آدم مطّلع و وارد که الان در حال آموزش هست، روی کار بیاید، ان‌شاءالله‌ بنیه‌ی خوبی برای زبان فارسی به ‌وجود بیاید. …

نقد پخش سریال‌های بی‌مضمون و پرهزینه مانند «میهمان»

… لطفی دارد. این، نه از جهت وابستگی انقلابی است؛ نه، من اصلاً وقتی این فیلم را نگاه میکنم، نمیخواهم روی این خیلی تکیه کنم که در سلیقه‌ی من اثر بگذارد؛ خیر، آن چیزی که با انقلاب سروکار ندارد و دربست دست آن مجموعه‌ی بسته است، حتّی از لحاظ هنری هم سطحش پایین است؛ در آن، تصنع و دروغ و چیزهای بیهنرانه هست، که من الان نمونه‌هایی از همین فیلمها و سریالهایی که متأسفانه تلویزیون خودمان هم نشان داده، یادم هست؛ یکی از آنها همان سریالی است که پارسال در ایام نوروز نشان میدادند - «میهمان» - چیزی که از اول تا آخرش هجو و چرند بود. با این‌که برخی از بازیگرانش خوب بودند، اما اصلاً هیچ چیز نداشت؛ یک چیز بیمضمون و بدمضمون و بیمزه و واقعاً چرند، که مخارج زیادی هم برایش صرف شده بود. این به خاطر آن است که پای بچه‌های انقلاب به این‌جاها نرسیده بود. آن‌جایی که در سناریو یا در بازیگری، یک ذره به بچه‌های مذهبی وصل میشود، روحی پیدا میکند. این نشاندهنده‌ی آن است که استعداد هنری در این بچه‌های ماست، نه در آن گذشته‌ها. طبیعی است که آنها تخطئه …

تأثیر قاطع مسئول معارف دارای بینش صحیح و سپردن بخش معارف به اعضای مجمع

البته بعضی از مراکز دیگر این‌طوری نیست. مثلاً در رادیو و تلویزیون اگر مسؤول معارف یک آدم دارای بینش صحیح و قوی باشد، تأثیر قاطع میگذارد؛ کمااین‌که من پیشنهاد آقایان را در مورد مسأله‌ی معارف هم قبول کردم. خانم ثقفی[4] در این زمینه چیزی مرقوم کرده بودند و نظرات آقایان را نوشته بودند. یکی از پیشنهادها این بود که بخش معارف کلاً در اختیار یکی از شما آقایان گذاشته بشود. من این را قبول کردم و گفتم فکر درستی است. البته نمیدانم حالا چه‌قدر اصلاً در این زمینه پیش رفتید؛ آیا بحثی شده یا نه؛ این الان دیگر در ذهنم نیست. غرض، بعضی از جاها این‌طور است. یا مثلاً میدان کار در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان اصلاً به گونه‌یی است که …

مسئولیت‌ناپذیری تهیه‌کنندگان فیلم‌های تلویزیونی

باید هنرپیشه‌ها و هنرمندان خوب را به کار گرفت. در این فیلمهای تلویزیونی، من اشکال را بیشتر در این تهیه‌کننده‌های فیلم - که خیلیهایشان هم وابسته به خود رادیو و تلویزیون هستند و مسؤولیت احساس نمیکنند - میدانم؛ حتّی کارگردانها کمتر مسؤولیت دارند.

پذیرش نسبی وجود ضدتبلیغ در رادیو و تلویزیون

البتّه آنچه به ذهن بعضى از آقایان ممکن است بگذرد، در ذهن بنده هم هست. ممکن است بعضى بگویند آقا، ما هرچه تبلیغ بکنیم، از آن طرف مثلاً رادیو، تلویزیون یا بعضى از مراکز، ضدّتبلیغ انجام میدهند. این را بنده البتّه تا حدودى قبول دارم؛ به طور صد درصد که طبعاً ما قبول نداریم اگر کسى این‌جور بگوید، لکن بله، تبلیغاتِ بد و نادرست آنجاها هست.

لزوم علاج ضدتبلیغ‌ها و مطلوب نبودن رادیو و تلویزیون

من قائل به تفکیک بین مسائل هستم. من میگویم دو مسئله است: یک مسئله این است که ضدّتبلیغ‌هایى که از ناحیه‌ى غیر ما است، چیست؛ آنها را باید علاج کنیم؛ در این شکّى نیست و دستى و تدبیرى و اقدامى و کارى البتّه دنبال آن باید برود و امیدواریم ان‌شاءالله آنها اصلاح بشود؛ و عرض میکنم که نسبت به آن مسائل، دنبال‌گیرى هم هست. و یک مسئله این است که حالا با توجّه به همین وضعیّت، با توجّه به اینکه رادیو و تلویزیون ما، رادیو و تلویزیونِ مطلوبِ حدّ اعلای لازم براى محیط اسلامى نیست، باید چه کار کرد؟ آیا این، تکلیف را از گردن ما …

حامل معارف اسلامی و امکانی جدید برای گویندگان دین

امروز این رسانه، حامل پیام تفسیر قرآن و معارف اسلامى و مسائل فلسفى و عرفانى و معارف آل محمّد (علیهم الصّلاة و السّلام) است. پس از طرفى یک امکان جدید است در خدمت گویندگان دین، و از طرف دیگر، ما معمّمین و گویندگان این توان را و امکان را پیدا کرده‌ایم که معارف اسلامى را به صورت یک وظیفه، آزادانه در همه‌ى ابعاد آن براى مردم بشکافیم. در گذشته این [طور] نبود؛ چیزهایى را میشد گفت، چیزهایى را هم نمیشد گفت؛ نمیباید گفت و نمیگذاشتند؛ امروز آن جور نیست. گمان بنده این است که ما امروز در قبال نهاد منبر یک وظیفه‌ى جدید داریم: یک سازماندهى لازم است، یک قاعده و ضابطه لازم است که به وسیله‌ى …

نقد برنامه‌هایی که کار سی‌ساله را هدررفته نشان می‌دهند

… کار خدماتىِ صحیح و مفید ــ است باید بداند دارد حسنه انجام میدهد، براى خدا دارد کار میکند، پس عمرش بیهوده تلف نشده. یک روز که شما کار کنید، یک روز در دیوان الهى ذخیره کرده‌اید، یک روز به ملّت فایده رسانده‌اید، یک روز به سِیر تکاملى این جامعه مدد رسانده‌اید؛ فرهنگ اسلام این است، نه آنچه متأسّفانه در بعضى از برنامه‌هاى هنرى ما و رادیو و تلویزیون ما، انسان مشاهده میکند که کسى بعد از سى سال کار احساس میکند که کارش به هدر رفته، عمرش تلف شده! این فرهنگ، فرهنگ اسلامى نیست؛ این فرهنگ، فرهنگ قرآنى نیست. سى سال [که] کار کردید، سى سال این جامعه را جلو بردید، اگر درست کار کردید؛ سى سال پیش خدا ذخیره کردید، اگر درست کار کردید؛ سى سال خودتان جلو رفتید، اگر درست کار کردید. فرهنگ قرآنى و اسلامى این است.

قدردانی از تلاش مستمر کارکنان بخش خبری و سیاسی

قاعدتاً این جلسه براى این است که بنده از زحمات شبانه‌روزى و مستمر و باارزش شما برادران و خواهران در این بخشِ بسیار حائز اهمّیّت از امر رسانه‌ها تشکّر کنم و قدردانى خودم را از این تلاشهاى پیگیر ــ که بخشى از آن را که میشد در یک گزارش گنجاند، ایشان[2] گنجاندند و بیان کردند ــ و تقدیر خودم را از این زحمات و این تلاشها به شما عرض کنم.

کارکنان سیاسی صداوسیما سلاحی در دست اسلام

نکته‌ى دوّم؛ شما سلاحى هستید در دست اسلام؛ اسلام الان از شما منتفع است؛ یعنى شما سربازهاى همین جناح عظیم اسلامى هستید؛ باید در همه‌ى شعاع گسترش این خبر و این موج صدا، شما جاذبه داشته باشید؛ بالخصوص در داخل مرزهاى خودمان. اصل، این باید باشد یعنى این را یک اصل بدانید: کوشش کنید در ایجاد جاذبه. اصل این است که هر وقت خبر هست، هر وقت تفسیر سیاسى هست، هر وقت سخن ‌هفته هست، تحلیل …

خراب شدن برنامهٔ خوب با یک افت ناگهانی

گاهى یک برنامه‌‌‌‌‌اى خیلى هم خوب است ــ من چون خیلى از برنامه‌‌‌‌‌هاى صدا را گوش میکنم؛ یعنى از مجموع برنامه‌‌‌‌‌ها، از هر کدام لااقل یک بخشى را غالباً مى‌‌‌‌‌شنوم؛ خب بعضى از برنامه‌‌‌‌‌ها واقعاً خوب است ــ لکن در این برنامه‌‌‌‌‌ى خوب که نیم ساعت مثلاً طول میکشد، ناگهان مى‌‌‌‌‌بینید یک جا یک اُفت پیدا میشود. برنامه، مجرى‌‌‌‌‌اش خوب، تهیّه‌‌‌‌کننده‌‌‌‌‌اش خوب، نویسنده‌‌‌‌‌اش خوب، سطح هنرى‌‌‌‌‌اش خوب، موضوعاتش جالب، دائم تحسین، تحسین، تحسین ــ مثل یک راننده‌‌‌‌‌اى که دارد انسان را میبرد به یک طرفى، پیچها را و گذرگاه‌‌‌‌‌ها را خیلى خوب، روان، تند، حرکت میکند، یک وقت آدم را یک جا میزند به یک درختى؛ نمیشود گفت که خب، در این صد کیلومتر، ایشان [فقط] در یک نقطه زد؛ خب این همه راه را درست آمد، همان یک نقطه کار را خراب کرد! گاهى این‌‌‌‌‌جورى است؛ برنامه خیلى هم خوب است، یک گوشه‌‌‌‌‌اش ناگهان [کار را] خراب میکند. باید همّت شما در فصل سیاست‌‌‌‌‌گذارى این باشد …

مسئولیت سیاست‌گذاران و مجریان در نمایش ارزش‌های زن در همهٔ برنامه‌ها

… زن، عفّت زن ــ مهم‌‌‌‌‌ترین مسئله، آن گوهر عفّت زن است ــ عضو اصلى و رکن اساسى خانواده بودنِ زن، عضو اصلى و رکن اساسى فعّالیّتهاى جامعه بودنِ زن، تأثیر زن در رشد جامعه، تأثیر زن در رشد مردها، تأثیر زن در واقعیّتهاى گذشته‌‌‌‌‌ى ما از قبیل انقلاب و جنگ و غیره؛ اینها باید نشان داده بشود در فیلم و در سریال و در شعر موسیقى و در برنامه‌‌‌‌‌ى خانواده و در برنامه‌‌‌‌‌ى «سلام صبح بخیر» و در همه‌‌‌‌‌ى برنامه‌‌‌‌‌ها؛ اینها بایستى ارائه بشود، هم در اجرا، هم در تهیّه‌‌‌‌‌ى برنامه. سیاست‌‌‌‌‌گذارى باید ناظر به این چیزها باشد، اجرا هم باید ناظر به این باشد. این حرف که عرض کردم، [دیگر] مخصوص سیاست‌‌‌‌‌گذارى نیست، آقایان مجرى‌‌‌‌‌ها هم باید توجّه کنند، این کارها باید در تلویزیون بشود؛ یعنى این مسئولیّت من و شما است. باید این کارها در رادیو و تلویزیون انجام بگیرد؛ و [الان انجام] نمیشود؛ هر روزى که میگذرد، باید یک قدم به اینها نزدیک‌‌‌‌‌تر بشویم. این هم یک نکته. «......»

لزوم حفظ برنامه‌های دوران جنگ به‌عنوان وظیفه و بخشی از سیاست‌ها

… فتح که تمام نمیشود؛ روایت فتح، روایت فتح بود؛ شرح حال رزمندگان بود، خب براى هشت سال حادثه، اقلّاًّ هشت سال روایت وجود دارد؛ [این برنامه را] هفته‌‌‌‌‌اى یک شب یک ساعت میگذاشتند؛ خب این را ادامه بدهند. این کارها را باید ادامه بدهید؛ اینها باید ادامه پیدا بکند؛ اصلاً در سیاستها بیاورید. این را به صداوسیما به‌‌‌‌‌ عنوان وظیفه و به‌‌‌‌‌ عنوان یک بخشى از سیاست بگویید که اینها را باید حفظ بکنند؛ آقایان هم که خب اینجا تشریف دارند؛ خود آقاى هاشمى[8] و دیگران هستید و این حرفها را مى‌‌‌‌شنوید. اینها را، حال و هواى آن [دوران] را باید نگه دارید.