کمک همین مدعیان به ساخت موشک و سلاح شیمیایی صدام با علم به استبداد او
مسأله اینها دمکراسی و سلاحهای کشتار جمعی نیست؛ چون خود اینها منطقه را از سلاح پُر کردهاند. شما به حکومت صهیونیستی که مظهر کامل تولید و انباشت سلاحهای اتمی و کشتار جمعی است، نگاه کنید! جاهای دیگر هم که همینطور است. به حکومت صدّام همینها کمک کردند و موشکهای بابُرد هزار و هزار و پانصد کیلومتر و وسایل شیمیایی را یا برایش ساختند و یا کمکش کردند که ساخت؛ در حالی که میدیدند و میدانستند که در عراق استبداد کامل حکمفرماست. مسأله امریکا این است که میگوید: «ملت ایران! حکومت و حاکمیت ملی و ارزشهای مورد قبول و احترام خودتان را رها کنید و از آنها دست بردارید!» وقتی این ارزشها و حاکمیت ملىِ متّکی به قانون اساسی و عملکرد خوبِ این بیست و چند سال جمهوری اسلامی از بین رفت، معنایش این است …
سرنگونی بهسبب نداشتن پشتوانهٔ دل مردم عراق
البته اشتباه میکنند؛ اینها هم مثل صدّام سرنگون خواهند شد. صدّام اگر دل مردم عراق را با خود داشت، نیروی نظامی امریکا نمیتوانست او را سرنگون کند. صدّام دل مردم عراق را با خود نداشت و صدای آنها را نشنید؛ اینها هم فریادهای مردم عراق را نمیشنوند و تظاهرات و اجتماعات آنها را نمیبینند. تظاهر میکنند که بله، ما آزاد گذاشتهایم مردم فریاد بزنند! آنها فریاد بزنند، شما هم نشنوید؛ هر وقت هم که لازم بود، مسلسلها را رویشان باز کنید؛ عجب مردم دوستیای! اینها هم چون صدای …
سقوط رژیم او بهعنوان روز شادی ملت عراق
حوادثی که این روزها بر عراق میگذرد بسیار مهم و پیچیده و سرنوشتساز است. سقوط رژیم صدام که مظهر ظلم و قصاوت و خشونت بوده و ملت عراق را سالها زندانی استبداد و سرکوب خونین خود ساخته بود، برای آن ملت غیور و با شرف روز شادی تاریخی است، ولی مصائب بزرگی که در هجوم آمریکا و انگلیس بر مردم وارد آمد و آنچه مهاجمین برای آیندهی آن ملت در سر میپرورانند، کام مردم غیور و با شرف عراق را تلخ میکنند و همهی مسلمانان و آزادگان جهان را غمگین میسازد.
تجهیز و پشتیبانی او از سوی آمریکا و انگلیس
آمریکا و انگلیس ادعا کردند که هجوم آنان برای ازالهی صدام و آوردن دموکراسی و آزادی بر عراق است. آنان عمداً ناگفته گذاشتند که خود آنان صدام قسیالقلب و ستمگران با پشتیبانهائی که به او امکان آن خشونتها و قساوتها را میداد مجهّز کردند. خود آنان دست او را در کشتار سال 91 باز گذاردند و کمترین چشم غرّهئی بر او نکردند، خود آنان در به کار بردن سلاح شیمیایی علیه ایرانیان و حتی علیه مردم حلبچه او را یاری کردند و این جنایات را از او نادیده گرفتند، خود آنان در سالهائی که او جنگ هشت ساله را بر جمهوری اسلامی تحمیل کرد همه گونه در تقویت تسلیحاتی و تبلیغاتی او کوشیدند و چشم بر فجایعی که او بر ملت عراق وارد آورد بستند.
دوران حکومت صدام، سختترین دوران عراق
از سال چهلوهفت به اینطرف هم که حدود سی و چند سال، بعثیها بر سرِ کار بودند که سختترین دوران عراق را باید همین دوران، بخصوص دوران حکومت مستقلِ صدّام دانست. حالا هم که حکومت صدّام واژگون شده است، خود صدّام هم که معلوم نیست در کجاست و وضعیت هم خیلی مشکوک است. آنچه که الان در عراق اتّفاق افتاده است، در حقیقت یک قضیه نیست بلکه چهار قضیه است. آمریکاییها و انگلیسیها و تبلیغاتچیهایشان میخواهند سرهمبندی کنند، این را …
سقوط صدام در پی تضاد منافع او با هیئت حاکمهٔ آمریکا
قضیه، آزاد کردن مردم عراق نیست. چهار قضیه است که باید از هم تفکیک کرد. یکی مسأله سقوط صدّام است. یک مزاحمت و تضادی بین منافع صدّام و منافع هیأت حاکمه آمریکا پیش آمد که به درگیری و کشمکش انجامید. آنها قویتر بودند و صدّام را ساقط کردند؛ این یک قضیه است. در مورد این قضیه، ما موضع روشنی داریم که این موضع را هم عرض خواهم کرد. موضع ما در مورد هر یک از این چهار قضیه، روشن است. قضایا را تفکیک میکنیم تا موضع نظام جمهوری اسلامی که برخاسته از فکر و تدبیر اسلامی و رعایت مصالح و منافع کشور است، معلوم …
گره خوردن منافع صدام و آمریکا پس از انقلاب اسلامی و طمع ارضی او به ایران
… من نمیخواهم چیزی را که یقین نداریم بگویم، لکن شکّی نیست که بعد از آن، بخصوص بعد از قیام انقلاب اسلامی و تشکیل نظام جمهوری اسلامی، منافع اینها به هم گره خورد. قبل از آن هم نشستند با طاغوت ایران، محمّدرضا، توافق کردند. پیدا بود که منافعشان به هم نزدیک است. بعد که انقلاب بهوجود آمد، منافع اینها مشترک شد. صدّام طمع ارضی به کشور ما داشت، آمریکا هم با تشکیل نظام جمهوری اسلامی مخالف بود و میخواست حکومت طاغوتىِ دستنشانده را برگرداند. این منافع با هم گره خوردند، لذا در سال ۱۳۵۹ وقتی جنگ تحمیلی عراق علیه ایران شروع شد و صدّام در روز اوّل به همین تهران هجوم هوایی کرد، آمریکاییها از ساعت اوّل حتّی چشمغرّهای به او نرفتند و کمک خودشان را به او روز به روز بیشتر کردند. اینها چیزهای یقینی است، یعنی جای احتمال نیست. البته یک احتمال این است که از قبل با آمریکا هماهنگ کرده بود. این را نمیتوانم ادّعا کنم، چون نمیدانم. البته در این زمینه گزارشهایی هست. در سفرهایی که بنده در زمان ریاستجمهوری داشتم، بعضی از رؤسای کشورهای اسلامی به …
سقوط نظام صدام، الگوی ظلم و خشونت، روز شادی تاریخی ملت عراق
فرغمَ أنَّ سقوطَ نظامِ صدامٍ الّذی شکّلَ نموذجاً للظُلم و القَسوةِ و العُنفِ و زجَّ بالشّعبِ العراقىِ لسنینَ طویلةٍ فی سجنِ استبدادهِ و قَمعهِ الدّموىِ، یُشکّلُ یوماً للفرحةِ التاریخیةِ، الّا أنَّ المصائبَ الفادحةَ الّتی جرَّها الهجومُ الامریکىُ البریطانىُ علی الشعبِ، و ما یخطِّطُه المهاجمونَ لمستقبلِ هذا الشعبِ، یَترکُ طعمَهُ المرَّ فی ذائقةِ هذا الشعبِ الغیور الشریفِ، و یَحزنُ کلَ المسلمینَ و الاحرار فی العالم.
نفی دفاع از رژیم او و تجهیزش بهدست آمریکا و انگلیس
… ارزش قائلند، بدون اعتنا به این افکار عمومی کار خود را انجام میدهند. هدف آنها اشغال عراق، سلطه بر منطقهی خاورمیانه، گنجینهی گرانقیمت نفت عراق و منطقه و حمایت و حراست از موجودیت دولت نامشروع صهیونیستی است. در چنین شرایطی ما برای مردم عراق دعا میکنیم. این به معنای دفاع از دیکتاتور عراق و رژیم بعثی آن نیست. ما بهتر از هر کسی آنها را میشناسیم و موشکها و مواد شیمیایی آنها را با پوست و گوشت و جان و جوانان خود حس و لمس کردیم. جنگافروزان امریکایی و انگلیسی، خود «صدّامحسین» را به تجهیزات مرگبار مجهّز کردند و امروز یکییکىِ این تجهیزات را از او بازخواست میکنند و خود را بیطرف و مدّعی به حساب میآورند.
همکاری آمریکا با صدام در جنگ با ایران و مقابله با او پس از حمله به کویت
… از نفت آنها استفاده میکند؛ در آنها یکبار یک مجلس منتخب مردم تا امروز تشکیل نشده است؛ یک حاکم منتخب مردم، یک رئیس جمهور منتخب مردم در آن کشورها وجود ندارد؛ اما امریکا اسمی از دمکراسی و حقوق بشر در آن کشورها نمیآورد! چرا؟ چون منافعش را از آنها تأمین میکند. با رژیم صدام - در دورانی که رژیم صدام با ایران میجنگید؛ چون بر طبق منافع آنها بود - کمال همکاری را کردند؛ بعد که رژیم صدام به کویت حمله کرد و منافع آنها را تهدید نمود، با او مقابله کردند؛ آنوقت صدام شد ظالم و جنایتکار و عنصر غیرقابل اعتماد! مگر قبلاً نبود؟!
چهرهٔ پسندیدهٔ صدام نزد آمریکا در دوران موشکباران شهرهای ایران
… دست داشته باشند. منتها چون نمیخواهیم تا یقین نداشته باشیم، چیزی بگوییم؛ میگوییم احتمال دارد. امّا پشتیبانی آنها از عراق، یقینی و قطعی است. همه رقم پشتیبانی کردند. ملّت ایران از یادش میرود؟ همه نوع کمکی که عراق لازم داشت به آن کردند. ملّت ایران فراموش میکند؟ این صدّام حسین و رژیم بعثی که در قضیّه حمله به کویت، در مطبوعات آمریکایی و در نظرات رسمی آمریکا، آن چهرهها را برایش ترسیم کردند، در دورانی که خانههای مردم در سی، چهل شهر ایران را در آنِ واحد با موشکها میکوبید، برایشان یک چهره خواستنی و محبوب و پسندیده بود! ملّت ایران اینها را فراموش میکند؟ با ملّت ایران دشمنی کردند؛ باز هم دشمنی میکنند و علّت دشمنی هم معلوم است. حال ممکن است کسی بپرسد: چرا اینقدر دشمنی میکنند؟ از اوّل چرا کردند؟ علّت این است که ملّت ایران، با ایمان اسلامی و با فرهنگی که این مبارزه و این انقلاب …
مردود دانستن صدام و رژیم بعث
ما صدّام و رژیم بعثی را مردود میدانیم، امّا نمیتوانیم در برابر سرنوشت مردم مسلمان عراق بیتفاوت باشیم. آمریکا و همدستانش علیه مردم عراق مرتکب جنایت شدهاند و دست مسئولین این کشورها آغشته به خون مردم عراق شده است. آنها تا این حد بیشرم هستند که به بهانهای موهوم، وارد یک کشور شدهاند و آن را تحت فشار شدید قرار دادهاند.
دوستیناپذیری با او به سبب پایبند نبودن به هیچ مبنایی
… صمیمى هستیم!؟ کسى این را باور مىکند!؟ اگر قسم هم بخورید، از شما باور نمىکنند؛ کمااینکه صدام حسین هم اگر قسم بخورد، کسى از او باور نمىکند. صمیمى نیستیم؛ اما الان مصلحت جنگ نداریم. اگر او به ما حمله نمىکرد، باز هم ما جنگ نمىکردیم؛ اما با او مخالف بودیم. با صدام کسى نمىتواند دوست باشد. صدام عنصرى است که انسان بتواند با او دوست باشد!؟ کسى که به هیچ مبنایى پایبند نیست! اما دوست بودن یا نبودن، غیر از دشمنى کردن یا نکردن است. اینها دو مقوله است.
حمایت آمریکا از صدام و سکوت در برابر بمباران شیمیایی حلبچه
… سالهای متمادی از رژیم ظالم، فاجر و خشن پهلوی حمایت کردند. شاه، طرفدار حقوق بشر بود که با همه امکانات از او حمایت میکردید!؟ از همین صدّام حسین که امروز و از مدّتها بیش تا امروز، صفحات مجلّات و تبلیغات امریکایی پر است از بیان خشونتهای او، چقدر حمایت کردند!؟ به او کمک کردند، به او فناوری دادند، پول دادند، مواد غذایی دادند و در مقابل جنایات بزرگ او، دم نزدند! جلو چشم مردم همه دنیا، شهر حلبچه بمباران شیمیایی شد. زن و مرد و کوچک و بزرگ، در یک لحظه، با بمباران شیمیایی و باران زهری که بر سر آنها فرو ریخت، در میان کوچهها و خانهها افتادند و از بین رفتند؛ امّا اینها، دم نزدند. اینها حقوق بشر بود!؟ کدام آدم عاقلی در دنیا به این پرچم حقوق بشری که اینها بلند کردهاند باور دارد!؟ چقدر سادهلوحند دولتهایی که با این شعارها، از حرف خودشان عقبنشینی میکنند و مواضعشان را از دست میدهند! چرا؟ چون تبلیغات امریکایی اینطور میگوید! غلط میکند …
ظلم بیسابقه به مردم جنوب عراق، زندانی کردن مرجع و تخریب عتبات
… به اینها کمک میکنند، باز هم خواهند کرد، وظیفهى اسلامى است، براى خاطر کسى هم نیست؛ امّا مقایسه کنید این تبلیغات را با آنچه نسبت به مردم مسلمان مظلوم جنوب عراق وجود دارد. چرا؟ علّت چیست؟ مگر شیعیان بصره و نجف و عماره و ناصریّه و سماوه و کربلا، مظلوم نیستند؟ مگر اینها زیر فشار قرار نگرفتند؟[10] مگر آن [شخصِ] بدتر از حجّاجبنیوسف، با آن مردم، ظلمِ بىسابقهاى را انجام نداد؟ مگر مرجع تقلید این مردم را زندانى و زیر فشار قرار نداد؟[11] مگر اعتاب مقدّسه را خراب نکرد؟ مگر به عقاید و عواطف این ملّت، اینقدر زخم و ضربه نزد؟ چرا از دنیا نفَسى بلند نمیشود؟ چرا کسى به یاد آنها نیست؟ چرا به فکر جامعهى علمى نجف و مراجع تقلید و علما و فضلا و آستانهاى مقدّس امیرالمؤمنین و حسینبنعلى (علیهما السّلام) که محلّ امید و معشوق دل …
ذلت در برابر آمریکا و قلدری در برابر ملت خود
ملّت ایران از موفّقیّتهاى گذشته باید دو درس بگیرد: درس اوّل اینکه این موفّقیّتها در سایهى مقاومت به دست خواهد آمد، نه در سایهى تسلیم. هر کس تسلیم ابرقدرتها شد، ذلیل شد؛ [اگر] ذلیل بود، ذلیلترش میکنند؛ اگر هم عزیز باشد، به ذلّت میکشند. مىبینید دیکتاتور عراق در مقابل آمریکا چه ذلّتى را قبول کرد، [امّا] در مقابل مردمش آنجور. عربها یک مَثَلى دارند: اَسَدٌ عَلَىَّ و فِى الحُروبِ نُعامَة؛[12] به ملّتش که میرسد شیر است، به آمریکا که میرسد، موش است.
مدال ذلت در برابر آمریکا و خونریزی علیه مردم مظلوم عراق
… ــ که هر وقت این سرداران قادسیّه شکست میخوردند، هر وقت یک تودهنىاى از بسیجىها و رزمندههاى ما میخوردند، صدّام فوراً یک مدال و یک نشان به آنها میداد! هر وقت به اینها مدال میداد، معنایش این بود که اینها شکست خوردهاند. حالا آنها دارند به صدّام مدال میدهند. اعلان کردند که دولت عراق به صدّام مدال داده. مدال چه؟ مدال ذلّت در مقابل آمریکا، مدال روبَه شدن در مقابل متجاوزین به عراق و مدال خونریزى نسبت به مردم مظلوم عراق؛ و دنیا هم دارد تماشا میکند. یک وقتى از سر فراغت یک چیزى میگویند، [امّا] به فکر مردم نیستند. درس اوّل این است که باید در مقابل استکبار ایستاد. با مقاومت به همهچیز دست پیدا خواهید کرد ــ همچنان که تا امروز دست پیدا کردید ــ نه با تسلیم.
هشدار به ویرانکنندهٔ اعتاب مقدس دربارهٔ دچار شدن به همان سرنوشت
… است، اشتباه بزرگتری است که میکنی. آنهایى که این بارگاهها را خراب کردند، امروز قبر خودشان مزبله است. آنهایى که جلوى دین مردم را میخواستند بگیرند، امروز جز در زبالهدان پسماندههاى یادهاى تاریخى جایى ندارند: رضاخان چه شد؟ محمّدرضا چه شد؟ متوکّلها چه شدند؟ [اى] کسى که با اعتاب مقدّس، با خانههاى اولیای خدا، با کعبهى دلهاى مردم روبهرو میشوى! شما هم به همان سرنوشت دچار میشوى. ما اینها را میگوییم؛ [آیا] اینها حرفهاى خلافى است؟ اینها دخالت است؟
ناگزیری کنار رفتن صدام و اطرافیانش در برابر خواست مردم عراق
… شد و سران آن ارتش در دست انتقام ملّت مجازات خواهند شد. نظایر این را همه تجربه کردند، ما هم تجربه کردیم. هم ارتشىهاى عراق، هم ملّت عراق بدانند که مبارزهى با مردم فایدهاى ندارد؛ باید در مقابل مردم عقبنشینى کنند؛ ببینند مردم چه میخواهند، همان عمل بشود. اگر مردم گفتند بروید کنار، بروند کنار؛ اگر مردم خواستند که نباشند، نباشند؛ رؤساى عراق ــ از شخص صدّام حسین گرفته تا دوروبرىهایش ــ چارهاى جز این ندارند؛ هر کدام هم که بیشتر مقاومت کنند، روسیاهتر خواهند بود؛ عذابشان هم در دنیا و آخرت شدیدتر خواهد شد؛ این یک چیز ناگزیرى است.
تبلیغات غرب علیه او و توقف آن پس از کوتاه آمدنش در برابر غرب
و یک جمله هم به شما مردم عزیز خودمان عرض کنم؛ ببینید دنیاى استکبار با اسلام، با ملّت مسلمانِ بیدارشده و با نهضت اسلامى چقدر بغض و عناد دارد، این را در وضع عراق مشاهده میکنید. این صدّام حسین که حالا با ملّتش روبهرو است، همان صدّامحسین است که دو ماه قبل از این، تمام مطبوعات غربى آنچنان علیه او تبلیغات میکردند و چهرهى خشنى از او ترسیم میکردند که براى ملّتهایشان سؤال ایجاد شده بود که اگر این آدم این است، چطور شما این چند سال با او همکارى کردید؟ حالا که این صدّام حسین در مقابل آنها کوتاه آمد و با ملّت خودش طرف است، همهى آن حرفها تمام شد.
شباهت صدام به حجاج در سنگدلی با ابزارهای پیشرفتهتر
خوارج تا بعد هم همینجور بودند. یک جریانى را من یادداشت کردم، اگر بشود اینجا بگویم، در برخورد خوارج با خلفاى بعد، [مثلاً] با حجّاجبنیوسف. میدانید حجّاج آدم خیلى سختدل عجیبى بود؛ قسىّالقلب! اصلاً نظیر ندارد؛ شاید شبیه همین حاکم فعلى عراق، صدّام ــ او هم حاکم عراق بود دیگر ــ به نظرم میرسد که صدّام شبیه حجّاج است؛ حالا منتها روشهاى این، روشهاى پیشرفتهترى است؛ وسایل کشتن و شکنجه کردن را دارد، او فقط یک شمشیر و مثلاً نیزه و تیغ و از این چیزها داشت؛ تقریباً یک جور هستند ــ من اینجور احساس کردم ــ البتّه حجّاج یک فضائلى هم داشت که حالایىها الحمدلله آن فضائل را هم ندارند؛ حجّاج فصیح بود و جزو بلغاى عرب است ــ خطبههاى حجّاج که در منبر میخوانده، جزو چیزهایى است که جاحظ در البیان و التّبیین آنها را نقل …
تمسخر ضدآمریکایی شدن ناگهانی پس از عمری وابستگی به آمریکا
آنهایى هم که حالا یکشبه ضدّآمریکایى شدهاند و راه افتادهاند این طرف و آن طرف و دم از ضدّیّت با آمریکا میزنند، مایهى مسخرهى هوشمندان عالمند؛ عمرى را سر سفرهى آمریکا نشستند و برخاستند و خوردند و چریدند و با پول آمریکا، با تفنگ آمریکا توانستند چهار صباح حکومت بکنند، حالا ناگهان دوروزه شدند ضدّآمریکایى![8] مىنشینند، پا میشوند، این طرف، آن طرف و دم از ضدّیّت با آمریکا میزنند؛ نخیر، ضدّیّت با آمریکا را، ضدّیّت با استکبار را و ضدّیّت با قلدرها را آن کسى دارد و آن کسى میتواند ادّعا بکند که با مواضع ثابت و روشن، با تجاوز و با قلدرى مخالف باشد. هیچ قلدرى نمیتواند بگوید من ضدّ آمریکایم؛ خب بله، قلدرها همه با هم بدند؛ گرگهاى بیابان وقتى …
هدف از تصرف کویت: توسعهٔ قدرت و گرفتن جای محمدرضا پهلوی
مدتهاست که امریکا در فکر آن بوده که در خلیج فارس، جای پای مستحکمترو حضور نظامی قویتری داشته باشد. البته در خلیج فارس و در بعضی از کشورهای کوچک و حقیر پایگاه دارد، ولی کمش است! این چیزی هم که حالا پیدا کند، باز کمش است! هرچه پیدا کنند، کمشان است! آن کسی هم که کویت را تصرف کرد، به فکر این است که ساحل و منبع نفتی و قدرت ظاهری و قلدری و زورگویی خودش را توسعه بدهد و بعد از گذشت ده، دوازده سال از گوربهگور شدن محمّدرضا پهلوی، جای او را بگیرد. او هم همینطور بود. تفسیر و تحلیل قضیه، واضح است و پیچیدگی ندارد.
شرط صداقت در ضدیت با آمریکا: خروج نیروهایش از خاک ایران
مواضع ما، مواضع ثابتی است. ما مثل کشورها و دولتهای دیگر، مواضع متغیر نداریم. شنیدید که دولتمردان عزیز و مسؤولان دلسوز و انقلابی و فداکار ما، مواضع جمهوری اسلامی را قاطع بیان کردند. ما تجاوز را، هم از صدام و هم از امریکا، بشدت محکوم میکنیم. ما این ادعاهایی را هم که امروز صدام و امثال او میکنند که ضد امریکا هستند، حرفها و شوخیهای بیمزه و بیتأثیری میدانیم. ما میگوییم اگر شما راست میگویید و ضد امریکایی هستید، بیایید این نظامیهای خودتان را از خاک کشوری که پایگاه مبارزه با امریکا بوده، بیرون ببرید. چرا تاکنون عقبنشینی نکردهاید؟
ضدیت با مسلمین و انقلاب اسلامی همانند آمریکا
ما میدانیم و اعتقاد ما این است که هنوز، هم امریکا و هم طرفش صدام، اگر بتوانند علیه اسلام و مسلمین با هم توافق کنند و منافع خودشان را تأمین نمایند، این کار را خواهند کرد. هر دو، ضد مسلمین و ضد انقلاب اسلامیند. این، مواضع ماست.
سوءنیت صدام و کاهش اعتماد به استقرار صلح در منطقه
… آتشبس هستند براى اینکه بتوانند خودشان را نجات بدهند؛ حالا ثابت شد. طبیعى بود که آنها هم براى اینکه خودشان را مقبول و موجّه کنند، بگویند جمهورى اسلامى قبول نمیکند. لکن واقعیّات روشن است. افرادى که عاقلند، بدون حتّى اندکى تأمّل میتوانند بفهمند قضیّه چیست. صدّامحسین سوءِنیّت نشان میدهد، حسننیّت نشان نمیدهد. وضعیّتى که او به وجود آورده، اعتماد به استقرار صلح را در منطقه کم میکند. البتّه ما بعید میدانیم که آنها اینقدر ابله باشند که بخواهند مجدّداً آتش جنگ را شعلهور کنند -چون بیشتر به ضرر خودشان است- امّا اگر جنگ هم شروع نشود، صلح در منطقه استقرار پیدا نکرده است؛ آرامش نیست. این وضعیّتى است که آنها به وجود آوردهاند.راه آن هم عمل کردن به قطعنامه است. قطعنامه، وحى مُنزل نیست؛ امّا چیزى است که مورد اتّفاق واقع شده؛ آن که میخواهد زیرش بزند، درحقیقت قصد اخلالگرى و خرابکارى دارد. بهانههایى هم که عنوان میکنند، همه از این قبیل است و در …
تهاجم از سر شرارت، حماقت، تحریکپذیری از دشمنان اسلام و جاهطلبی
… میکند و در طول این هشت سال کدام آدم عاقل و مطّلعى باور کرده که تهاجم صدّامحسین و لشکریانش به مرزهاى جمهورى اسلامى، عکسالعمل یک چیزى یا یک حرکتى بوده؟ خب، از این حرفها گفتهاند و میگویند؛ امّا کدام آدم عاقل، کدام آدم مطّلع ممکن است که چنین چیزى را باور کند؟ از روى شیطنت بود، از روى شرارت بود، [اگر] به یک نظر نگاه کنید از روى حماقت بود، از روى تحریکپذیرى از دشمنان اسلام بود، از روى تهییج شدنِ حسّ جاهطلبى او بهوسیلهی بعضى از مرتجعین موذى منطقه بود؛ اینها بود.
مسئولیت خسارات ناشی از تعلل در اجرای قطعنامه
… آنان دیر یا زود مجبور به تخلیهی این اراضى خواهند شد و همه میدانند که ایران انقلابى حضور متجاوز غاصب پلید را در مرزهاى خود، زمان درازى تحمّل نخواهد کرد و بهطور حتم خسارتى که در این مرحله نصیب متجاوز و منطقه خواهد شد، مانند گذشته خسارتى سنگین خواهد بود. اگر یک سال پیش، صدّام به اجراى قطعنامه تن داده بود، اینک اسرا برگشته، اروند لایروبى شده و صلح مستقر گردیده و پیشرفت بازسازیها چشمگیر بود. آنچه از تعلّل رژیم عراق در عمل به قطعنامه تاکنون بر دو کشور وارد شده و آنچه از این پس وارد شود، مسئولیّتش بر دوش رژیم عراق و شخص صدّام است.
درماندگی صدام و اربابانش و ترور مسئولان برای شکست جبههها
من پیامم به همهی بچههایی که این دو سه روزه در رادیو و تلویزیون خبرهایشان را میشنیدم که فلانجا را گرفتند و فلانجا را کوبیدند، پیام من به همهی این بچهها این است که بدانند تمام این بازیها برای این است که آنها آنجا نجنگند. حواسشان جمع باشد، بجنگند. صدام حسین و پشت سر او اربابانش، درماندهاند سخت؛ برای این که آنجا را خراب کنند، بنده و امثال بنده را دارند میزنند. در حالی که شما سلامت باشید. بجنگید؛ با قدرت و مقاوم. تمام این مقدمات برای این است که شما در آن جنگها شکست بخورید. دنبال رو بگیرید. نظامیها طراحی کنند و افسران مباشر مشغول بشوند، نیروهای سپاه، پاسداران و جنگهای نامنظم و دیگران و دیگران با هماهنگی کامل یک …
تشبیه صدام به عمروبنعبدود که به میدان گور خود قدم نهاده
عمروبنعبدود امروز در میدان ایران است. ای سربازان مؤمن فداکار! این مغرورِ جاهلِ متعصب، امروز با پای خود به میدان مبارزهای که گور او در آن کنده شده است قدم نهاده است «قَد بَرَزَ الاِیمانُ کُلُّه إِلَی الکُفرِ کُلِّه» امروز ایمان مجسم -جمهوری اسلامی- در قالب رزمندگان شجاع مسلمان، در مقابل کفر و همهی کفر قرار گرفته است «قد کان لکم آیة فی فئتین التقتا» قرار است آیت خدا ظاهر شود، قرار است دروازهای که ما را به سوی کاخهای قیصر و کسرای امروز یعنی کاخهای ابرقدرتهای شرق و غرب روانه خواهد کرد باز شود. ای جنودالله قرار است به سراغ فتح منطقهی ابرقدرتها بروید.