بیان فکر قوی بدون ناهنجاری در برابر بیان خراشندهٔ سخن سست
… ناهنجارى و ناهموارى نمیکند؛ نرمى به این معنا؛ هنجار درست؛ این معناى رفق است. گاهى هم ممکن است یک چیزى باشد، دست میزنید، دست را بخراشد و زخم کند، در حالى که جنسش هم آنچنان فولادى نیست [بلکه] از یک تکّه چوب است مثلاً؛ چوب را ممکن است کسى ناهموار بتراشد. بعضىها حرف ناحق را، حرف سست را، سخن کممحتوا را جورى میگویند که همه را میخراشد. ممکن هم هست یک فکر بامحتوا، یک فکر درست، یک فکر قوى را جورى بیان کرد که با همهى استحکام هیچ ناهنجارى نداشته باشد. ما اینجور هستیم؛ اسلام این است؛ قرآن این است.