ما وظیفه داریم در کنار آن شعار و عمل وحدت ــ که یک برنامهى قطعى است، یک عمل قطعى است ــ شیعه را به عنوان یک مجموعهى متّصل و ملحق به جمهورى اسلامى، در همه جاى عالم جمع کنیم. وقتى ما داریم شعار وحدت اسلامى میدهیم، چگونه شعار وحدت شیعى ندهیم و در داخل شیعه به فکر ایجاد یک وحدتى نباشیم. البتّه شیعه در نگاه وسیعتر شامل میشود شیعهى اثنىٰعشرى را، شیعهى زیدى را، شیعهى اسماعیلى را، که اینها مشترکات زیادى دارند و در دنیا متفرّقند؛ هستند و تأثیرات سیاسى دارند. البتّه در بین اینها آدمهاى ناباب و بد هست ــ کما اینکه داخل جمهورى اسلامى آدمهایى هستند شیعهى دوازده امامى خاصّ خالص، منتها آدمهاى بدىاند؛ با انقلاب بدند، با نظام بدند، با سیاست بدند، با دشمن اسلام خوبند؛ خب او هر جا باشد، هر جور باشد، از ما نیست، آن بحث دیگرى است ــ لکن شیعه بِماهِىَشیعه باید در دنیا مرکزیّت خودش را پیدا کند. الان در هند میلیونها شیعه وجود دارد، در پاکستان میلیونها شیعه وجود دارد، در کشورهاى عربى میلیونها شیعه وجود دارد و غالباً اینها اقلّیّتهایى هستند که به آنها دارد فشار مىآید؛ چه آنجاهایى که مسلمین در فشارند، چه آنجاهایى که حتّى مسلمین در فشار نیستند، اینها در فشارند؛ یک جایى لازم است که از آنها حمایت بکند و آن اینجا است. ما اگر بخواهیم این مرکزیّت را تثبیت و تحکیم بکنیم، باید با شیعهى دنیا تعارف[4] داشته باشیم؛ بشناسیم، بیایند، بروند، بدانند و با یک جایى ارتباط داشته باشند و ما حقّاً از اوایل انقلاب از این غفلت داشتیم؛ این کارى که دارد انجام میگیرد، یک کارى است که خیلى دیر دارد انجام میگیرد.شیعهگروه و سازمان
نامهای دیگر: شیعیان، شیعیان جهان، شیعیان خارج از ایران
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
پیروان مکتب اهلبیت (ع)، جایگاه و روابط آنان در جهان اسلام.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:خطبههای نماز جمعه در مسجد آل الرسول(ص) ایرانشهر— ۱۳۵۷/۰۲/۲۲
سیر زمانی
از ۱۳۵۷ تا ۱۴۰۳۱۳۵۷۱۴۰۳
فقط سال ۱۳۸۶همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
این روزها متعلّق به امیرالمؤمنین علیهالصّلاةوالسّلام است؛ علاوه بر اینکه امسال هم به عنوان سال این بزرگوار نامگذاری شده است. یاد و نام و خاطرات امیرالمؤمنین علیهالسّلام برای چیست؟ در درجه اوّل برای این است که ما این فرصت را برای خود به وجود آوریم که از او تبعیت کنیم. شیعه، یعنی تابع. اگر تبعیّت و پیروی از او نباشد، نسبت دادن خود به او، ظلم به او خواهد بود. علاوه بر این، با معرفی چهره آن بزرگوار میتوانیم مسأله اصلی اسلام را که اداره جوامع بشری با نظام اسلامی و با دستور اسلامی است - در ذهن و دل مردمِ این زمان روشن کنیم. محور همه چیز، حکومت چند ساله امیرالمؤمنین است؛ لذا ما از آنچه که درباره آن بزرگوار میگوییم، باید قصدمان تبعیّت باشد. البته این را باید تأکید کنم که در روزگار ما که نظام اسلامی به پیروی از دستورات اسلام بر سرِ کار آمده است، آن کسانی که در درجه اوّل وظیفه دارند از امیرالمؤمنین پیروی کنند، مسؤولان و صاحبان مناصب در نظام اسلامیاند.نکتهای که با توضیح بالا میخواهم بر آن تأکید کنم، این است که تا روزگار مورد بحث، یعنی پس از شهادت امام حسین علیهالسلاام نام و اصطلاح شیعه، مانند دوران امیرالمؤمنین علیهالسلام، فقط بر کسانی اطلاق میشد که از نظر اندیشه و عمل، با امام راستین، دارای رابطۀ مستحکم و مشخص بودند. همین جمع بودند که پس از صلح امام حسن علیهالسلام به فرمان آن حضرت، تشکیلات پیوستۀ شیعی را بهوجود آوردند و همینها بودند که با تبلیغات دامنهدار و عمیق خود، کسانی را به درون مرز آن تشکیلات درآورده و کسان بیشتری را که ازلحاظ اندیشه و ایدئولوژی، همپا و همانند آنان نبودند، به ماجراهای شیعی کشانیده بودند. بیگمان روایتی که از امام صادق نقل کردیم ـ که جمع مؤمنانِ پس از حادثۀ عاشورا را به سه یا پنج نفر محدود میکرد ـ ناظر به کسانی از این دسته است؛ یعنی شیعیان و پیروان استوار ائمه؛ کسانی که در حرکت و سِیر تکاملپوی انقلاب علوی و هاشمی دارای نقشی آگاهانه و تعیینکننده بودند.شاهدها (۵ پاراگراف)
رد تصور تفرقهافکن بودن ندای پیروان اهلبیت
امروز دنیای اسلام به پیام اهلبیت نیازمند است. مسئلهی پیروان اهلبیت و مجمع اهلبیت و ندای اهلبیت در جوامع شیعی، ندای تفرقهافکنانه نیست؛ بر خلاف آنچه که بعضی تنگنظرها از یک طرف و بعضی مغرضها از یک طرف تصور میکنند و آن را در بوقهای تبلیغاتی خودشان دائم میدمند و تکرار میکنند. مسئله، مسئلهی نفی نیست؛ مسئله، مسئلهی اثبات است. مکتب اهلبیت حقایقی دارد، مطالبی دارد که امروز دنیای اسلام به اینها نیازمند است.اجتماع بر محور اهلبیت برای گشودن افقهای نو، نه جدایی از مسلمانان
ما اگر بر محور نام مبارک اهلبیت اجتماع میکنیم، برای این نیست که دیواری دور خودمان بکشیم تا ما را از بقیهی مسلمین جدا کند، بلکه بعکس، برای این است که افقهای جدیدی را در مقابل چشم متفکران اسلامی باز کنیم؛ پنجرههای جدید را بگشائیم تا حقایق جدیدی را ببینند. این، رسالت و مسئولیت ماست.لزوم شناخت هویت خود و جرأت عرضهٔ معارف اهلبیت به دیگران
در درجهی اول طبعاً خود پیروان اهلبیت باید اقرار و اعتراف به این هویت والا بکنند و خودشان این گوهر گرانبهائی را که در دستشان هست، بشناسند تا بعد بتوانند آن را عرضه کنند؛ این جرأت را پیدا کنند که در بازارِ متاعهای گوناگون، این گوهر گرانبها را در معرض قرار بدهند؛ در برابر چشم دیگران قرار بدهند.لزوم استحکام ارتباط برادران و صرف نیروها در اولویتها
در هرجای دنیا که هستیم، ارتباطات بین برادران روزبهروز مستحکمتر شود، کار آنها متراکمتر، اولویتهای آنها روشنتر و نیروها بیشتر مصروف اولویتها بشود. مطمئناً چشماندازِ فردای جامعهی مسلمین به طور عام و پیروان اهلبیت به طور خاص، از امروزشان بهتر خواهد بود و انشاءاللَّه به اهداف و آرمانهای والا نزدیکتر خواهند بود.لزوم انتخاب اولویتها با توجه به این واقعیتها
… دنیای اسلام، علیرغم آنها نفوذ کرده است؛ با همهی این تخریبها، با همهی این تبلیغات مخالف. البته اگر تبلیغات آنها نبود، وضع طور دیگری میشد. لذا امروز علیه نظام اسلامی و جمهوری اسلامی تبلیغات فراوانی میشود. از یک طرف علیه تشیع هم به همین جهت تبلیغات میشود. آن مجموعهای که به عنوان پیروان اهل بیت میخواهند وسط میدان باشند و کار کنند، باید به این چیزها توجه کنند و اولویتهای خودشان را با توجه به این حقایق انتخاب کنند.