اهمیت سیاستگذاری و تدوین چشمانداز ده یا بیست سالهٔ حوزه
… سیاستگذاری ابعاد گوناگونی دارد. ما مگر نمیگوئیم میخواهیم علم تولید بشود و پیشرفت کند، خوب کدام علم؟ معنای پیشرفت علم فقه چیست؟ معنای پیشرفت علم اصول مثلاً چیست؟ پیشرفت کند یعنی چه؟ سمت و سوی این پیشرفت به سوی چیست؟ اینها همه سئوالهائی است که پاسخ لازم دارد. سیاستهائی که در مرکز شورای عالی نهاده میشود، به این سئوالها پاسخ میگوید؛ سیاستگذاری. چشمانداز روشنی برای آیندهی حوزه علمیه باید ترسیم شود. همانطور که در مسائل کشور چشمانداز بیست ساله تدوین شد، بیائید یک چشم انداز بیست ساله، ده ساله برای حوزه تشکیل بدهید. این کارِ شورای عالی حوزهی علمیه است.
لزوم وقت گذاشتن اعضا و فرعی نبودن عضویت در آن
خوب، کِی میتواند شورای عالی این کار را انجام بدهد؟ وقتی که افراد محترم شورای عالی برای این کار فرصت کافی بگذارند؛ متفرغ باشند؛ یعنی عضویت در شورای عالی حوزه یک شأنی در کنار شئون اصلی به عنوان شأن فرعی نباشد. خوب شما ببینید یک دانشگاه مدیریتش، یا فرض کنید که دستگاه سیاستگذارش چه جوری عمل میکنند؟ حوزهی علمیهی به این عظمت - حالا چه حوزهی قم، چه حوزهی مشهد، چه حوزهی اصفهان - نمیتواند به صورت حاشیهای اداره بشود. باید وقت بگذارند؛ این یک.
لزوم بدنهٔ کارشناسی قوی از فضلای جوان حوزه
دوم اینکه باید یک بدنهی کارشناسی بسیار قوی داشته باشند. خوشبختانه در حوزه ما این بدنهی کارشناسی را - همین شماها؛ آقایانی که امشب صحبت کردند و بسیار دیگر از شماها که صحبت نکردید و شاید افراد زیادی در حوزهی علمیه از این فضلای جوان و خوشفکر - داریم. اینها یقیناً یک بدنهی کارشناسی خودکفا را تشکیل میدهند. ما از جهت مسائل حوزهای، هیچ احتیاجی به کس دیگری نداریم و میتوان از این فضلا استفاده کرد. البته این بدنهی کارشناسی باید کار کنند، تلاش کنند. اینها یکی از کارهائی است که شورای عالی میتواند انجام بدهد.