مسئلهی سوم مسئلهی ضمانت اجرا است؛ مصوبات اینجا بایستی اجرا بشود؛ حالا سازوکاری برای ضمانت اجرا تدوین میکنید، فبهاونعمة؛ اگر فرض کنیم که یک سازوکار خاصی هم برای ضمانت اجرای مصوباتِ اینجا تدوین نمیشود، خودِ حضور رئیس جمهور و رئیس قوهی مقننه برای قانونگذاری - آنجاهایی که احتیاج به قانونگذاری است - و وزرای محترم و مسئولان دستگاههای ذیربط، باید به معنای ضمانت اجرا باشد؛ یعنی وقتی که فرض بفرمایید نقشهی جامع علمی - که واقعا یکی از کارهای بزرگ شورا تدوین این سند نقشهی جامع علمی کشور بود که کار بسیار خوبی شد و سازوکار اجرایی خوبی هم برای آن تدوین شد که این جزو کارها است - تدوین میشود، دستگاههای اجرایی هر کدام به سهم خودشان بایستی اهتمام داشته باشند به اینکه این انجام بگیرد؛ یا مثلا فرض کنید سند مهندسی فرهنگی - که شنیدم کار آن نزدیک به اتمام [است] یا اتمام پیداکرده - [که] باید برای آن هم سازوکار اجرایی حتما تهیه بشود که تحقق پیداکند؛ یا سند دانشگاه اسلامی؛ یا سند تحول بنیادی آموزش و پرورش که وزیر محترم آموزش و پرورش خود را متعهد بدانند که این را عملی کنند و اجرایی کنند؛ یا سند راهبردی نخبگان کشور - که در آن جلسه خود بنده هم شرکت کردم که سند بسیار مهمی است - که این مسئله را خب معاونت محترم رئیس جمهور بایستی تعقیب کنند؛ و خلاصه باید خود اعضا و دستگاههای فرهنگی قبول کنند و باور داشته باشند که ما این جایگاه را بهعنوان یک قرارگاه مرکزی [قرار دادیم]. تعبیر "قرارگاه" ممکن است به بعضی گوشها سنگین بیاید - قرارگاه یک اصطلاح جنگی است، اصطلاح نظامی است - و بگویند آقا، قرارگاه مال مسائل نظامی است، شما در مسائل فرهنگی هم فکر نظامی را رها نمیکنید! واقع قضیه این است که کارزار فرهنگی از کارزار نظامی اگر مهمتر نباشد و اگر خطرناکتر نباشد، کمتر نیست؛ این را بدانید؛ یعنی میدانید هم شما، واقعا یک میدان کارزار است اینجا. و بخصوص در قرارگاههای نظامی اینجوری است؛ قرارگاه مسئولیت اجرای مستقیم به معنای اینکه یک واحدی متعلق او باشد، ندارد؛ اما واحدها در اختیار او قرار میگیرند، به تعبیر نظامی در کنترل عملیاتىِ او قرار میگیرند. وقتی ما یک قرارگاه نظامی تشکیل میدهیم، فرض بفرمایید سپاه میگوید این یگانهای من در کنترل عملیاتی آن تشکیلات [هستند]، پشتیبانی این یگان، متعلق به آن سازمان است - یا ارتش، یا سپاه، یا هر دستگاه دیگر - اما بهکارگیری این و هدایت این، به عهدهی قرارگاه است؛ یعنی یک چنین حالتی را در اینجا بایستی توجه داشت.شورای عالی انقلاب فرهنگیگروه و سازمان
نامهای دیگر: شورای انقلاب فرهنگی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
نهاد سیاستگذار فرهنگی و علمی کشور که امام خمینی (ره) پایهگذاری کرد.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:حکم انتصاب اعضاى جدید شوراى عالى انقلاب فرهنگى— ۱۳۶۸/۰۸/۲۳
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۲۱۳۶۸۱۴۰۲
فقط سال ۱۳۷۱همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
فلسفه وجودی شورای عالی انقلاب فرهنگی، فهم و تبیین و تثبیت و انفاذ ماهیت فرهنگی انقلاب اسلامی و بازآرایی مداوم جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی و پایش پیشرفتهای فرهنگی کشور متناسب با ظرفیتها و شایستگیهای عظیم ایران اسلامی و انقلابی است.شاهدها (۴ پاراگراف)
مقطع حساس شورا و نقش آن در سیاستگذاری فرهنگی و گسترش دانشگاهها
شورایعالی انقلاب فرهنگی که از مواریث و یادگارهای ارزشمند امام راحل بزرگوار(طاب ثراه) و یکی از مفیدترین نهادهای عالیرتبهی انقلاب است، اکنون در مقطع حساسی از عمر خویش است. سیاستگذاری مسائل فرهنگی در آستانهی تدوین برنامهی پنج ساله دوم و بخصوص هدایت حرکت سازمان یافته برای مقابله با تهاجم فرهنگی دشمن و نیز ادامهی گستردن کمی و کیفی دانشگاهها و مراکز تحقیق ازجمله چیزهایی است که شأن و نقش این شورایعالی را حساستر میسازد و تقویت آن با نیروهای تازهنفس را الزام می کند. از اینرو جنابعالی را که بحمدالله خود عنصری فرهنگی و معتقد و علاقمند به تلاشهای اصولی در عرصهی فرهنگ و دارای سوابق روشنی در این عرصه میباشید، به عضویت آن شورا منصوب میکنم. انتظار از جنابعالی و دیگر اعضاء محترم آن است که فرهنگ انقلاب و تحول فرهنگی را …ضرورت متولی دلسوز برای امور فرهنگی که در محاسبات دولتی جا نمیافتد
وقتی انسان فکر میکند، میبیند شورای عالی انقلاب فرهنگی یکی از صدقات جاریهی امام رضوان اللَّه تعالی علیه است و نعمت بزرگی برای امور فرهنگی کشور است. همانطور که جناب آقای هاشمی اشاره کردند، اگر امور فرهنگی، یک متولی و مجمع دلسوز و پیگیر و علاقهمند نداشته باشد، احتمال این هست که برنامههای فرهنگی، در محاسبات دولتی، جای خودش را پیدا نکند. مجموعهی دولت، طبعاً به مسائل کلی کشور میرسند و بدیهی است که بعضی از مسائل، به هر دلیل، خودش را بر مجموعهی دولت تحمیل میکند و چارهای نیست که راجع به آنها تصمیمگیری شود. لذا در این بین، مسائل فرهنگی به مرکزی احتیاج دارند که در آن، دلسوزانه و پیگیر در مورد آنها مطالعه شود. آن مرکز، همین مجمع است. شاید در ابتدای امر، عدهای خیال میکردند که برای یک مجموعهی فرهنگی، یک شورای فرهنگی دیگر ضرورت ندارد. اما امام تأکید کردند که «شورای عالی انقلاب فرهنگی باید باشد» و شورا، به این شکل جدید تشکیل شد و خود جناب آقای هاشمی هم یکی از پیگیرها و دلسوزهای این قضیه …متولی مسائل فرهنگی دستگاهها و جامعه و تداوم کار آن
شاید نظر حضرت امام به همین معنا بود که واقعاً مسائل فرهنگی کشور - چه آنچه که مربوط به ارگانهای فرهنگی است؛ مانند دانشگاهها و آموزش و پرورش و وزارت ارشاد؛ و چه آنچه مربوط به مسائل فرهنگی جامعه به طور عام است - یک متولی و مباشر داشته باشد. الحمدللَّه که این جلسه باقی ماند و نسبت به آن اهتمام میشود و آقایان مسؤولین رسمی و موظفین دولتی فرهنگ و صاحبنظران فرهنگی در آن شرکت دارند و کار پیش میرود.یکی از سطوح برنامهریزی برای مقابله با تهاجم فرهنگی
… «تهاجم فرهنگی» است که مکرراً از همهی مسؤولین فرهنگی و غیرفرهنگی، نسبت به این قضیه اظهار نظرها و مطالبی شنیده و گفته شده است. بنده میخواهم عرض کنم که مقولهی تهاجم فرهنگی را باید یک مقولهی حقیقی و جدی به حساب آوریم. یعنی نباید آن را چیز کمی محسوب کنیم. باید بر اساس اینکه حرکت و مبارزهی فرهنگیای علیه جمهوری اسلامی، در ساحتها و عرصههای مختلف وجود دارد، برنامهریزی کنیم و این برنامهریزی باید در سطوح مختلف انجام شود. یکی از سطوح، «شورای عالی انقلاب فرهنگی» است. یکی از سطوح، وزارتخانههای مربوط به این امور است. یکی از سطوح، مطبوعاتی است که منتشر میشود.