… دو شهید محراب[7] تقدیم انقلاب کرد؛ شیراز هم شهید محراب داشت، یزد هم شهید محراب داشت امّا یک شهید محراب؛ تبریز دو شهید محراب در راه اسلام و قرآن قربانى داد. فتنهى «خلق مسلمان»[8] را خود تبریزىها ــ همین جوانان حزباللهى مؤمن ــ توانستند در نطفه خفه کنند. آن وقتى که جنگ پیش آمد، جوانان لشکر عاشورا و سرداران شجاع تبریزى و آذربایجانى، شهید آقا مهدى باکرى و شهید حمید باکرى و شهداى متعدّد دیگر، از سرداران بزرگ لشکر اسلام از این سرزمین برخاستند و در میدانهاى نبرد جانشان را قربان اسلام و قرآن کردند؛ این آذربایجان است. و من در آن سفر قبلى که آمدم تبریز،[9] هر جاى این استان که قدم گذاشتم، دیدم مردم شعار واحدى را میدهند؛ همه میگویند: «آذربایجان اویاخدى، اینقلابا دایاخدى».[10] وقتى [بعد] از آن سفر رفتم تهران، خدمت امام راحل بزرگوارمان و استاد و مرشد …