برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیمحمد مفتح، روحانی و استاد دانشگاه که در آذر ۱۳۵۸ ترور شد.
امام خمینی
شهادت او و دو پاسدار، مایهٔ افروختهتر شدن آتش نهضت اسلامی
… در هر شهادتی، پس از شهادتی که در پیش چشمان خیره آنان منعکس است نمیبینند. صُمٌّ بُکْمٌ عُمْیٌ فَهُمْ لا یَعْقِلُونَ[2] اینان میبینند که هزار و سیصد سال بیشتر از صحنه حماسهآفرین کربلا میگذرد و هنوز خون شهیدان ما در جوش و ملت عزیز ما در حماسه و خروش است. جناب حجت الاسلام دانشمند محترم آقای مفتح و دو نفر پاسداران عزیز اسلام- رحمه الله علیهم- به فیض شهادت رسیدند و به بارگاه ابدیت بار یافتند، و در دل ملت و جوانان آگاه ما حماسه آفریدند و آتش نهضت اسلامی را افروختهتر و جنبش قیام ملت را متحرکتر کردند. خدایشان در جوار رحمت واسعه خود بپذیرد و از نور عظمت خود بهره دهد. امید بود از دانش استاد محترم و از زبان و علم او بهرهها برای اسلام و پیشرفت نهضت برداشته شود؛ و امید است از شهادت امثال ایشان بهرهها برداریم. من شهادت را بر این مردان برومند اسلام، تبریک و به بازماندگان آنان و ملت اسلام تسلیت میدهم. سلام بر شهیدان راه حق.
بزرگ شمردن روز شهادت او به دست دشمنان اسلام
این روزهای بزرگ را بزرگ بشمارید و اربعینها را، عاشوراها را و امثال اینها را بزرگ بشمارید و در موارد شهادت عزیزان ما آنها را هم بزرگ بشمارید، مثل روز مفتح، رَحِمَهُ الله تعالی؛[6] اینهایی که در خدمت اسلام بودند و دشمنان اسلام آنها را شهید کردند. شما این همه شهید دادید تا آزادی و استقلال را به دست آوردید و باید با چنگ و دندان این آزادی و استقلال را حفظ کنید و کمک کنید همه به جبههها تا اینکه ان شاء الله، بزودی این غائله رفع بشود و دولت ان شاء الله مشغول بازسازی بشود. خداوند همه شما را حفظ کند و تایید …
تبریک و تسلیت به خانوادهاش و امید به خدمات بیشتر او
من نمیدانم اول باید به شماها؛ به شما که آقازاده ایشان هستید، به بستگان شما، به خانمها تبریک بگویم، برای یک همچه شخصیتی که داشتید، و افتخاری که برای شماها حاصل شد یا تسلیت بگویم. برای این که ما کسی را از دست دادیم که امید این بود که خدمت بیشتر از اینها بکند. و در هر حال این شهادتها دنباله آن شهادتهایی است که در اسلام از اول تا حالا واقع شده است. مذهب تشیع، مذهب شهادت است. از اول با شهادت تحقق پیدا کرده است، و با شهادت ادامه پیدا کرده است. و امیدوارم که ادامهاش تا آخر ابد باشد.
شهادت افراد ارزندهای که امید خدمت به اسلام از آنان بود
… طور پیشامدها که دنبال انقلاب است. مع ذلک این انقلاب از همه انقلابهایی که در دنیا واقع شده است آرامتر است. انقلابها ضایعاتشان؛ میلیون، دو میلیون، یک میلیون و نیم، و حبسیهایشان هم، همین طورهاست. و این انقلاب از باب اسلامی بودنش این طور ضایعات را نداشته است. البته افرادی که ما یکی بعد از دیگری از دست میدهیم، افراد ارزندهای هستند که ما امید داشتیم که اینها خدمت بکنند به اسلام بعدها. لکن مقدر این بود که به شهادت برسند[1].
به هیجان آمدن مردم در پی ترور او
… به سنگر اینها پیش میبرند و آنها خالی میکنند سنگر را. چه بکنند؟ حالا شخصیتها را ترور میکنند. خیال میکنند، در عین حالی که دیدند که یک شخصیتی را که ترور میکنند سرتاسر ایران تظاهر میکنند و قویتر میشوند، مع ذلک از بیعقلیشان باز این کار را انجام میدهند. الآن در ترور مرحوم آقای مفتح،- رَحِمَهُ الله- میبینیم که باز مردم به هیجان آمدند. اینها از اموری است که خدا وسیلهاش را فراهم میکند. منتها اینها خیال میکنند که اگر این کار بشود دیگر این ملت میترسد و عقب مینشیند. ملت از چی میترسد. ملت ما ترس دیگر ندارد. لکن این دو جهت را حفظ کنید. برادر باشید. در دهات متوجه باشید که این اشخاص فاسد …
توانایی ارتباط با جوانان و دانشجویان و بیان دین با زبان روز
مرحوم شهید مفتّح علاوه بر این که یک روحانی برجسته و فداکار و روشنفکر و آشنای به نیاز زمان بود، خصوصیتی داشت که در تعداد معدودی از فضلای آن زمان این خصوصیت دیده میشد. آن، قدرت ارتباطگیری با نسل جوان و دانشجویان و کسانی بود که مایل بودند پیام دین را با زبان روز از یک روحانی و یک عالم به دین بشنوند. لذا هم در دوران قبل از انقلاب و هم بعد از پیروزی انقلاب، میدان کار این مرد روحانی بزرگوار، غالباً منطقه جوانان - بخصوص دانشجویان - بود؛ هم در مساجدی که ایشان حضور پیدا میکرد و هم در سخنرانیهایی که در محیط کار و شغل معمولی خود داشت. تصادفی هم نیست که روز اتّحاد دانشجو و روحانی، یا حوزه و دانشگاه، روز شهادت ایشان قرار داده شد؛ چون انصافاً حلقه وصلی بود که متناسب با چنین خصوصیتی مینمود. خدای متعال پاداش این شهید عزیز را داد، و آن شهادت بود. شهادت پاداش بزرگ و اجر عظیمی است و خدای متعال …
کمتظاهری و آثار گسترده در دانشگاه و حوزه
… اساتید محترم و مسؤولین، این یاد را و این خاطره را با هم گرامی بداریم. بسیار بجاست که در وهلهی اوّل از شهید عزیزمان مرحوم آیتالله مفتح رحمةاللهعلیه یاد کنیم که این روز و این مجمع، از برکات خون آن شهید بزرگوار ماست. خود آن عزیز در زندگیش هم همینطور بود. کمنمود و کمتظاهر اما پرحضور و پرتحرک. اسمش کمتر برده میشد اما آثارش خیلی جاها بود. یکی از آنها دانشگاه بود و یکی از آنها حوزه. آنها که یاد آن عزیز را گرامی داشتند و با او انس گرفتند میدانند که حضور شهید مفتح در سالهای تاریک اختناق در پایگاههای مقاومت و معرفت و فرهنگ انقلابی، یعنی مساجد، یک حضور نمایان و کمنظیر بود، هر جا او بود پایگاه بود. همان وقتها مسجد قبا معروف بود، مسجد جاوید …
تلاش او و شهیدان مطهری، بهشتی و باهنر برای وحدت حوزه و دانشگاه
… که بحمداللَّه این دو، سه سال اخیر شروع کرده است، به سمت تحوّل در روشها و شیوهها و کیفیّت کار و حضور فعّال در مسائل عمدهی علمی جهانی پیش میرود. انشاءاللَّه این روشها را هر چه بیشتر تقویت کند. خدای متعال هم یقیناً کمک میکند و این راه را هموار خواهد کرد. من مطمئنّم انشاءاللَّه این بنای مبارکی که امام گذاشتهاند و مرحوم شهید عزیز ما، آقای مفتّح رضواناللَّهتعالیعلیه - که شهادت ایشان روز یادگارىِ این حادثه مهم است - و همچنین بقیهی عزیزانی که در حوزه و دانشگاه بودند - مثل مرحوم شهید مطهّری و شهید بهشتی و شهید باهنر که همه هم از شهدا هستند - برایش آن تلاش و زحمت را کشیدند، هر روز استوارتر خواهد شد. و چه راه بابرکتی است که این مشاعل عزیز و مشاعل درخشان، به شهادت هم رسیدند؛ برجستههایشان همه به شهادت رسیدند. این چند نفر شهید عزیز،همه مظهر تامِ حوزهای و دانشگاهی هستند. این راهی که این بزرگواران برایش زحمت کشیدند و امام آن سفارشها را کردند، انشاءاللَّه روزبهروز هموارتر، واسعتر و به هدف نزدیکتر شود.
از مطرحکنندگان اتحاد حوزه و دانشگاه و شهید این راه
اوّلاً از خداوند متعال علوّ درجات براى ارواح طیّبهى آن انسانهاى شایستهاى که مسئلهى نزدیکى و اتّحاد دانشگاه و حوزهى روحانیّت را مطرح کردند و بعضى در این راه شربت شهادت هم نوشیدند، مخصوصاً مرحوم شهید مفتّح و شهید مطهّرى و از این قبیل بزرگمردان را مسئلت میکنم. مسئلهى دانشگاه به خودىِ خود یک مسئلهى مهم است؛ همچنان که مسئلهى حوزهى علمیّه هم به خودىِ خود یک مسئلهى اساسى و مهم است. وقتى ما عنوان میکنیم وحدت حوزه و دانشگاه را، بدیهى است که مقصود این نیست که ما این دو نهاد را در عالم واقعیّت تبدیل کنیم به یک چیز؛ …
گرامیداشت یاد او در ایام وحدت حوزه و دانشگاه
اوّلاً به همهی برادران و خواهران، خوشامد عرض میکنم؛ چه کسانی که از راههای دور و شهرهای دیگر تشریف آوردید، و چه برادران و خواهرانی که از سازمانها و دستگاههای مختلف حضور به هم رساندید. و یاد شهید گرامی و عزیزمان، مرحوم آیتالله دکتر مفتّح را که این ایّام با نام ایشان ارتباط و پیوند پیدا کرده است، گرامی میداریم و از ایشان تجلیل میکنیم.مسئلهی این روزها حولوحوش دانشگاه و حوزهی علمیّه و وحدت دُور میزند؛ و اینها، سه واژه و سه مفهومِ بسیار مهمّند در انقلاب ما. عنوان وحدت حوزه و دانشگاه -که امام بزرگوارمان این تعبیر را و این مفهوم را از قلب حکیمِ عارف و مُلهَم[2] از ارشادات الهی صادر کردند-[3] متّکی است بر سه پایهی اساسی و این سه پایه یعنی حوزه، دانشگاه و …