نپذیرفتن کمترین انعطاف در تأویل دین برای همراه کردن دیگران
… ما که عرض میکنم، یعنى طبقهى ما. کسانى از معمّمین، روى ملاحظهى اینکه حالا اینها رَم نکنند، بدشان نیاید و مانند اینها، آمدند بیّنات شرعی را و اسلامى را از قرآن و حدیث تأویل کردند، توجیه کردند؛ براى خاطر اینکه با نظر آنها و فکر آنها تطبیق بکند! اینجورى بود. و خیلى خوب است که من همینجا بگویم، آن کسى که من دیدم انصافاً در این زمینه به سر مویى انعطاف ــ به همان «شَیئًا قَلیلًا» که در قرآن [میفرماید:] «وَلَولا اَن ثَبَّتنٰکَ لَقَد کِدتَ تَرکَنُ اِلَیهِم شَیئًا قَلیلًا»[10] ــ هم راضى نشد، مرحوم مطهّرى بود. یعنى هیچ! بقیّه، هر کسى کمى، زیادى، یک جورى [انعطاف نشان دادند]؛ به قول مرحوم حاج آقا حسین قمى[11] که به یک شخصى گفته بود: شنیدهام تو آدم رفیقبازى هستى؛ من هم رفیقبازم امّا من با رفیقم تا دم جهنّم میروم، جلوتر نمیروم؛ شنیدهام تو تا آن ته جهنّم هم میروى! حالا غرض، …
کتابهایش برآمده از سخنرانیها و تبلیغ به سبک رایج روحانیت
… بیشتر از آن در کشورهاى آفریقایى ــ انجام دادند. در خود اروپا و آنجاها هم وضع بدتر از این حرفها است که قابل ذکر نیست؛ لکن در شما این ممکن و واقع است و گذشتهى تبلیغىِ ما هم این را نشان میدهد که تبلیغ اوّلاً ناشى است از اندیشه و فکر و مطالعه و تدبّر و رسیدگى؛ که نگاه کنید به آثار تبلیغى، اغلب کتابهاى مرحوم آیتالله شهید مطهّرى (رضوان الله تعالى علیه) سخنرانىهاى او است؛ یعنى همین تبلیغات او است که با همین روش، با همین سبْکى که شما امروز دارید انجام میدهید، ابلاغ شده، تبلیغ شده و رسانده شده است. و ببینید چقدر پُرمایه و پُرمغز است! و از این قبیل الىماشاءالله چه در دوران انقلاب و چه قبل از آن [وجود داشته].
برکات خون شهید مطهری برای روز معلم و ملت
برادران و خواهران عزیز؛ خیلی خوش آمدید. امیدوارم این دو روز فرخندهای که در کشور ما به عنوان روز معلّم و روز کارگر شناخته شده است، برای شما و همه ملّت ایران و نیز مسؤولان، سر منشأ برکاتی باشد؛ همچنان که به برکت خون شهیدِ عزیز بزرگوارمان، مرحوم آیةاللَّه مطهّری رضوان اللَّهعلیه تا امروز بوده است.