… مردمی نداشتند. تا یک نخستوزیر میآمد کلمهای بگوید که بوی اصطکاک با منافع خارجیها را داشته باشد، از کار برکنارش میکردند. تا یک رجل دولتی میآمد قیافهای بگیرد و حرفی بزند که بوی اعتراض به امتیازات خارجی بدهد، فوراً از قدرت ساقطش میکردند و به دنبال کارش میرفت! اگر کسی هم مثل مرحوم مدرّس رضواناللَّهعلیه، سرسخت بود، کتکش میزدند، محبوسش میکردند، تبعیدش میکردند و بعد هم به دست قلدری مثل رضاخان، با دهان روزه، در ماه رمضان، شهیدش میکردند. رجالی که جرأت و ایمان مدرّس را نداشتند، تا یک کلمه حرف میزدند، با چشم غرّهای از طرف اربابان خارجی مواجه میشدند و فوراً سکوت میکردند. لذا امتیازات خارجیها در ایران، روزبهروز بیشتر شد.
سپردن ادارهٔ آرامگاه شهید بزرگ اسلام به واعظ طبسی
با سلام و تحیت و تشکر و قدردانی از خدمات ارزشمند و اقدامات بزرگ جنابعالی و سپاس از قبول زحمت تولی امور مرقد مطهر حضرت حسین بن موسی علیه و علی آبائه الکرام الف التحیه و اکرام و نیز آرامگاه شهید بزرگ اسلام مرحوم آیتالله مدرس طاب ثراه جنابعالی را به تولیت امور آن دو آستانه مبار که منصوب و اداره امور آن را به دست با کفایت جنابعالی محول مینمایم. با این امید که خدمات شما بتواند وضع شایستهی آن مراقد منوره را برای آنها فراهم سازد.
مردمی شدن مجلس اولیه در سایهٔ حضور مردان مستقل و مؤمنی چون مدرس
… خارجی نبود، مجلسی بود که با وجود ابتدایی بودن، تأثیر خود را در اوضاع کشور میگذاشت. هر جا که اندکی نشانه سلطه خارجی بود، آن مجلس، باقدرت تمام میایستاد. اولتیماتوم روس بود، مجلس ایستاد. استقراض از خارجیها بود، مجلس ایستاد. قرارداد وثوقالدوله بود، مجلس ایستاد. امثال مدرّسها در آن مجلس، کم و بیش بودند. آنهایی هم که گذشتِ زمان نشان داد نمیتوانند همیشه مدرّس باقی بمانند و مثل مدرّس باشند، در سایه حضور مردانِ مستقلِّ با ایمانی از قبیل مدرّس، خیابانی و امثال آنها، یک حالت واقعىِ مردمی به آن مجلس دادند.