در این «هفته دولت»، ما تلخیها و شیرینیها داشتیم. تلخیها از دست دادن چند نفر اشخاص متعهد که قبل از هفته، مرحوم «عراقی»[1] بود که من مرحوم عراقی را از آن اولی که نهضت شروع شد و تماس با ما داشتند، میشناختم و انصافاً مردی بود که عمرش را صرف خدمت به اسلام کرد. و در این هفته هم که مرحوم آقای «رجایی»[2] که همه میدانید چقدر مرد متعهدی و خدمتگزاری بود، و واقعاً معلم اخلاق بود به اعمال خودش. و همین طور آقای «باهنر»[3] که مرد دانشمند متعهد و معلمی بود. این اسباب تاسف و تاثر ماست و شما. و این تلخی است که خوب، غیر از این هم ما در این طول مدت داشتیم. و شیرینی و شیرینیها آنچه بحمد الله در این هفته که «هفته دولت» است و واقعاً باید هفته دولت حساب کرد. …