برجستگی، مردمی بودن و وفاداری به اسلام و انقلاب در دوران مسئولیت دشوار
… از مأموریّت و مسئولیّت عظیمى که بر دوش گرفتهاید و اقتران این مقطع را با پیروزىهاى بزرگ[2] ملّت ایران و سرور همگانى این ملّت عزیز و مظلوم و شایسته، و هم یاد شهداى گرانقدر و عزیزمان مرحوم شهید بزرگوار دکتر باهنر و شهید عالىقدر رجائى را گرامى میداریم. این دو بزرگوار حقّاً و انصافاً از عناصر برگزیده و برجستهى این کشور و این نظام بودند، امتحانداده بودند، دلسوز و مردمى بودند، و وجودشان آمیخته بود با آرمانهاى انقلاب، طعم سختىها را چشیده بودند، دوران مجاهدت و مبارزهى براى پیروزى اسلام را با توفیقات و با سربلندى پشت سر گذاشته بودند. اینها همه ارزشهایى بود که در وجود این عزیزان بود و در مدّت مسئولیّت هم ــ بخصوص شهید رجائى که دوران مسئولیّت طولانىترى در نخستوزیرى و بعد ریاست جمهور داشتند و مسئولیّت سختى هم بود، دوران دشوارى هم بود ــ واقعاً خوب عمل کردند، نشان دادند که وفادار به اسلام و انقلابند. شایسته است که یاد این عزیزان را ما همیشه گرامى بداریم.
نمونهٔ رئیسجمهور شایستهای که مجتهد نبود
مجتهد نبودن عیب نیست، نقص نیست. ما قبلاً رؤساى جمهورى [مثل] مرحوم شهید رجائى (رضوان الله علیه) داشتیم که مجتهد هم نبودند؛ نخستوزیرهایى داشتیم از بعد از دولت موقّت، نخستوزیرهاى خوب، خدوم، کارى، زحمتکش، مخلص که اهل اجتهاد نبودند، در این کارها نبودند؛ البتّه بعضى مثل شهید باهنر مجتهد هم بود. بنابراین مجتهد بودن یا نبودن در مجلس خبرگان شرط است، [امّا] در انقلابى بودن شرط نیست، در …