تبریک و تسلیت شهادت و زندگی جهادی او از دفاع از میهن تا دفاع از حریم اهلبیت
شهادت سردار سرافراز، شهید حسین همدانی را به خانوادهی گرامی و بازماندگان و دوستان و همرزمانش و به مجموعهی پر افتخار سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تبریک و تسلیت میگویم. این رزمندهی قدیمی و صمیمی و پر تلاش، جوانی پاک و متعبّد خود را در جبهههای شرف و کرامت، در دفاع از میهن اسلامی و نظام جمهوری اسلامی گذرانید و مقطع پایانی عمر با برکت و چهرهی نورانی خود را در دفاع از حریم اهلبیت علیهمالسلام و در مقابله با اشقیای تکفیری و ضد اسلام سپری کرد، و در همین جبههی پر افتخار به آرزوی خود یعنی جان دادن در راه خدا و در حال جهاد فی سبیل الله نائل آمد و فضل و رحمت الهی بر او گوارا باد.
حیف بودن رفتن امثال همدانی به غیر شهادت، امّا نه اکنون
… اوضاع برگشت به همان حالت. تصوّر نمیشد که باب شهادت مفتوح بماند برای بندگانش. الحمدلله بندگان خالص خدا در این مدّت عدّهایشان به شهادت رسیدند، به آرزویشان رسیدند. من البتّه خوشحال نیستم؛ هر کدام از اینها پیش من میآیند گاهی درخواست میکنند، التماس دعا میکنند؛ من میگویم من مایلم شماها با شهادت از دنیا بروید؛ واقعاً هم حیف است امثال همدانی، امثال کاظمی، امثال صیّاد و مانند اینها به غیر شهادت از دنیا بروند، امّا نه حالا. آدم دلش میسوزد که اینها، با آن همه زحمتی که کشیدند همین طور مثل مردم معمولی بمیرند. آدم دلش میخواهد که سالها اینها زنده باشند، لکن خب تقدیرات الهی این است.
تشییع باشکوه او در همدان ناشی از اخلاصش
… خدا جواب میدهد؛ این جواب اخلاص است؛ جواب اخلاص را خدا در همین دنیا میدهد؛ این در همین دنیا بود دیگر؛ یعنی هنوز جنازه دفن نشده، در حالی که جسم هنوز در همین دنیا است، خدای متعال اوّلین پاداش اخلاص را همین جا میدهد؛ این جمعیّت عظیم! این دلها را خدا [جمع کرد]؛ با هیچ اطّلاعیّهای، با هیچ سفارشی، این جور جمعیّتی جمع نمیشود. این یک مغناطیس است؛ این ناشی از همان اخلاص این مرد بود. الحمدلله ربّ العالمین و خب مردم قدرشناسی کردند، قدردانی کردند؛ الحمدلله ربّ العالمین. اینها اسوهاند برای همه؛ اینها نمونهاند؛ انشاءالله اسوهاند.
تشییع پیکر او به دست همهٔ مردم همدان نشانهٔ قدردانی
این تواناییها را، [این] «هر کاری میتوانید بکنید» را از انقلاب و نیز از تأمینکنندگان امنیّت کشور بدانید. این شهید همدانی که چند روز قبل شهید شد،[5] شما دیدید وقتی [پیکرش] رفت به همدان، همهی شهر آمدند و تشییع جنازهاش کردند؛ این قدردانی است. اینها اسمی هم ندارند؛ یک تعدادیشان معروف میشوند و شناخته میشوند، اکثرشان معروفیّتی هم ندارند امّا اینها دارند امنیّت را برای من و شما حفظ میکنند. اگر امنیّت نباشد، دانشگاه نیست، تحقیق نیست، پژوهش نیست، نخبهسازی نیست. آنجایی که امنیّت نیست، در واقع هیچچیز …