رفتن به محتوای اصلی

شهریهٔ طلاب

نام‌های دیگر: شهریهٔ حوزه

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

مقرری طلاب حوزه‌های علمیه و تأمین و توزیع آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه [به آقای سید مصطفی خمینی؛ تذکراتی درباره وجوهات و شهریه طلاب]— ۱۳۴۲/۰۵/۰۱

سیر زمانی

از ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۷
۱۳۴۲۱۳۵۷

فقط سال ۱۳۵۴همهٔ سال‌ها

نپذیرفتن شهریهٔ زینبیه چون نوعاً اهل علم نیستند

به عرض مبارک می‌رساند، مرقوم مورخ 14 محرّم زیارت؛ سلامت و سعادت حضرت عالی را خواهانم. راجع به شهریه پاکستان و سوریه مدتها است از من تقاضا شده است ولی قبول نکرده‌ام چون آنها که در زینبیه جمع شده‌اند نوعاً اهل علم نیستند؛ علاوه بعضی اشخاص در آنجا کارهایی می‌کنند که مخالف مصلحت است لهذا عذر بخواهید. راجع به پاکستان باید به آقای شریعت در کراچی مراجعه شود اگر ایشان صلاح دیدند به وسیله ایشان عملی شود؛ بنا بر این حضرت عالی به ایشان بنویسید من هم نوشته‌ام که آنچه صلاح است عمل شود. بعضی از مطلعین می‌گویند اگر شهریه در آنجا داده شود جمعی بیکاره هجوم می‌آورند و …

در صورت پرداخت شهریه به سوریه، لزوم تقسیم به دست خود وکیل

اگر فرضاً بنا شد به سوریه شهریه بدهید این مقدار که مرقوم شده است کم است؛ طلاب آنجا حدود دویست نفر یا قدری بیشتر هستند و در این صورت باید مقسّم از خود شما باشد و به دیگری به هیچ وجه اختیار ندهید. ممکن است از آقای خلخالی[1] که در

لزوم کفیل مطمئن به سبب کارهای خلاف مصلحت با شهریه

آنجاست استفاده شود و یکی که مربوط به خود شما باشد کفیل باشد چون کارهایی با شهریه می‌شود که مصلحت نیست. از قراری که آقای آقا شیخ علی فاضل زاده به آقای رضوانی نوشته‌اند:

عذر از پرداخت شهریه به طلاب لبنان به سبب عمل خلاف مصلحت

… تحیت، مرقوم شریف واصل، سلامت و سعادت جنابعالی را خواستار است. اوضاع لبنان موجب تاثر و تشویش خاطر است، خصوصاً برای دوستان؛ ان شاء الله خداوند اصلاح فرماید. با این وضع[1] ایصال مناسک و رساله به بیروت صلاح نیست؛ اگر لازم است آدرس بدهید که به شام فرستاده شود. اما راجع به طلاب آنجا، من سابقاً به آقای خلخالی[2] نوشتم که در آنجا شهریه بدهند؛ معلوم شد طوری سلوک شده است که بر خلاف مصلحت بوده است. از این جهت معذور هستم. جنابعالی ممکن است باز عمق مطلب را نیافته باشید؛ شاید بعد برای شما ظاهر شود. از جنابعالی امید دعای خیر دارم. و السلام علیکم و رحمه الله.

نگرانی از بی‌احتیاطی و افزایش شهریه

نامه شریف واصل، سلامت و سعادت شما و بستگان را خواستارم. مثل اینکه قدری بی‌احتیاطی نموده بودید؛ امید است زیادی شهریه اشکالی نداشته باشد[1]. شهریه ما نیز با اشخاص کم و محصل بسیار کم، خیلی زیاد شده است؛ خودتان و آقا شیخ[2] به همان ترتیب سابق در ایصال عمل کنید، گر چه اگر به کویت برسد خیلی برای ما صرفه دارد و نماز و روزه[3] مردم به خوبی داده می‌شود. به آقای آقا رضا[4] هم اطلاع دهید که به همین نحو یا مثل سابق عمل کند.