رفتن به محتوای اصلی

شهریهٔ طلاب

نام‌های دیگر: شهریهٔ حوزه

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

مقرری طلاب حوزه‌های علمیه و تأمین و توزیع آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه [به آقای سید مصطفی خمینی؛ تذکراتی درباره وجوهات و شهریه طلاب]— ۱۳۴۲/۰۵/۰۱

سیر زمانی

از ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۷
۱۳۴۲۱۳۵۷

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

شاهدها (۳۴ پاراگراف)

پرسش از چگونگی و عنوان پرداخت شهریه

… از اینکه من راجع به منزل چیزی گفتم گله کرده‌اید، حق با شما است ولی من چون از شماها توقع دارم که همیشه ملاحظه جهات را بکنید، گاهی از روی ناراحتی اگر چیزی بر خلاف صلاح گفته شده است، باید پدر پیر را ببخشید. آنجا را به دست طلاب بدهید هر طور صلاح می‌دانید. از اینکه شهریه را چطور دادند و کی داد و به چه عنوان داده شد، مرقوم نداشتید. خانم[2] بحمد الله با سلامت وارد، و مشغول مهمانداری است. از کیفیت درس و بحث و اشتغالات خودتان مرقوم دارید. خدمت مکرمه عروس محترمه[3] سلام می‌رسانم. ان شاء الله تعالی سلامت باشند.

طبیعی بودن کمک نکردن دیگران در شهریه با وجود سختی‌ها

… غرض اینجانب جز حفظ حیثیات سرکار نبوده و نیست. به طوری که مرقوم شده است این موسسه موافق صلاح است و یَری‌ الشاهد مالایَری‌ الغایب. و ممکن است بعضی‌ها که مطالبی گفتند یا بی‌اطلاع بوده یا غرض در کار بوده است. در هر صورت جنابعالی هرطور صلاح می‌دانید عمل فرمایید. راجع به کمک نکردن دیگران در شهریه، مرقوم شده بود گرچه مبهم بود، لکن به‌حسب قواعد همین نحوها باید باشد و تاکنون هم انتظار نمی‌رفت ادامه داشته باشد با این سختیها و گرفتاریها. از نظر اینجانب هم مطلب مهم نیست. مقصود ادای وظیفه است هر وقت میسور نشد شاید بهتر باشد و مسئولیت کمتر.