این جانب مصیبت وارده بر خواهران و برادران سراسر کشور را تسلیت میگویم و از خدای بزرگ، اجر و صبر برای آنان و رحمت واسعه حق تعالی را برای شهدای راه خدا مسالت مینمایم؛ و روز دوشنبه 17 محرّم الحرام[1] را به مناسبت هفتم شهدا، عزای عمومی اعلام میکنم.
غبطه به جوانانی که جان در راه دوست نثار کردند
… ایران که با قدرت اسلامی خویش، مشت محکم در دهان شاه و هواخواهان او زده و میزنند، دست صمیمیت و ارادت میدهم. من شهادت در راه حق و اهداف الهی را افتخار جاودانی میدانم. من به مادران و پدران جوانانی که در راه اسلام و آزادمنشی، خون دادهاند، تبریک عرض میکنم. من به جوانان عزیز و غیوری که جان خود را نثار راه دوست کردهاند، حسرت میبرم. آوای انقلاب بزرگ ایران در کشورهای اسلامی و دیگر کشورها طنینانداز و افتخارساز است. شما ملت شریف، به جوانان غیور ملتهای اسلامی هشدار دادهاید. امید است با دست توانای شما، پرچم پر افتخار حکومت اسلامی در تمام اقطار به اهتزاز در آید. این است مسالت من از خداوند …
پایمال نشدن خون جوانان کشتهشده با سازش با شاه
این مادری که دیروز با پنج نفر عائله اینجا نشسته و نهار خورده و امشب وقتی که میرود سر سفره دو نفر پیرزن و پیرمرد هستند و چند نفر جوانشان مرده، اینها هیچ دیگر؟! ایشان معذرت خواستند تمام شد؟ آدم مُسْلم میتواند این حرف را بزند؟ این جوانمُرده که میبیند جوانها دارند میروند به مدرسه و بچه او دیروز میرفت و حالا نیست توی این جمعیت، در مقابل اینها جواب چیست آخر؟ ما چه بگوییم به این ملت؟ ما بگوییم با «اعلیحضرت» ساختیم و خونهای بچههای شما هیچ؟ زیر پا؟ تمام؟ این خیانت نیست؟ چطور در ذهن یک آدم باید یک همچو چیزی واقع بشود! این چه غفلتی است! این چه غفلت شیطانی است! چه وسوسه شیطانی است که در ذهن آدم بیاید که حالا ما دیگر بگذریم، دیگر چه بکنیم! خوب است بگذریم دیگر! «بر همه رنج وارد شده، گذشتیم ما، شما هم بگذرید دیگر»! …
همهٔ کشتگان حادثهٔ شوال همچون فرزند امام
مع ذلک من به نیابت حضرت ولی عصر امام زمان به همه مسلمانان جهان مصیبت چهارم شوال سال 98 ه. ق (17 شهریور) را خاصه به خانوادههای داغدار تسلیت میگویم، و در عین حال تبریک. و خدا شاهد است مصطفای من تنها آن نبود که سالش نزدیک است، بلکه همه به خاک و خون کشیدههای حادثه شوال، مصطفاهای من بودهاند. من این استقامت را و این فیض شهادت را که خداوند متعال نصیب فرزندانم فرمود به پدران و مادران و همه بستگانشان تبریک میگویم. و چنین کشته شدنی که افتخار دارد، بزرگترین آرزوی من است و شاید نزدیک باشد.
یاد جوانان غیوری که خود را فدای اسلام و هدفهای آن کردند
پس از اهدای سلام و تحیت، من از یاد دوستان وفادار به اسلام و احکام آسمانی آن بیرون نمیروم. من از یاد جوانان غیوری که خود را فدای اسلام و هدفهای آن کردند، و از یاد عزیز شما که به ابدیت پیوست و در جوار لطف حق تعالی در ردیف فداکاران راه حق ثبت شد بیرون نمیروم. من از یاد شما و امثال شما که مردانه در مقابل ستمکاران ایستادهاید و مصیبتها را کوچک شمردهاید در مقابل هدف؛ خارج نمیشوم. من از دعای به آن مظلومان و به شما مجاهدان غافل نیستم. شماها در راه حق سوگمند شدید و با روح بزرگ با ناگواریها مواجه شده، اعصاب ظالمان را …
برانگیخته شدن جوانان با خون کشتهشدگان تا نابودی استعمار و عمال آن
… ملت غیور ایران را چنان تکان داد که در آستانه انفجار است. انفجاری که دست اجانب را به خواست خدای متعال برای همیشه قطع کند؛ انفجاری که انتقام مظلومان را از شاه بگیرد و دودمان سیاهروی پهلوی را برای همیشه از تاریخ ایران محو کند و این ننگ را از صفحه آن بزداید. ما کشته دادیم و رنج بردیم لکن هر قطره خون آنها خونهایی را در رگ جوانان غیرتمند ما به جوش آورد و آتشی در دل آنها روشن کرد که به خواست خداوند تعالی خاموش نشود مگر پس از سوزاندن درخت جهنمی استعمار و به آتش کشیدن عمال روسیاه آن.
ستایش جانبازی شجاعانهٔ مدافعان لبنانی در راه عزت و شعائر خود
… دادن عزیزان خود و خراب شدن خانمان و فقدان اموال، بیسرپرست و بیپناه در این فصل سرما با آلام و دردهای ناگفتنی دست به گریبان هستند. کمکهایی که از اهل خیر خصوصاً ایران شده است گرچه موجب تقدیر و تشکر است لکن جبران گرفتاریهای نامحدود برادران عزیز ما را نمیکند. عزیزانی که سَلَف آنها مردانه برای عظمت و عزت و شعائر خود با جناحهای مختلف وحشیهای قرون وسطایی و آدمکهای استعمارزده جنگیدند، و خون خود را در راه شرافت و عزت خود ریخته جانبازی شجاعانه کردند؛ «شَکَّر الله سَعیَهم و جَزاهُمُ اللهُ خَیراً»[1]
دفاع شرافتمندانهٔ سرپرستان بازماندگان لبنانی از دین و سرافرازکردن اسلام و مسلمین
سرپرستان محترم آنها شرافتمندانه از دین و عظمت خود دفاع کرده و مردانه جان دادند و نام خود را برای همیشه پایدار گذاشتند و اسلام و مسلمین را سرافراز نمودند؛ «جزاهم الله عن الاسلام خیراً»[2]
امید به شمرده شدن شهدای ۱۵ خرداد در زمرهٔ شهیدان سیدالشهداء
[اگر این خانوادهها] احتیاج دیگری هم داشته باشند، بعداً تامین خواهم کرد؛ ناراحت نباشید. امیدوارم جزو شهیدان سید الشهداء محسوب شوند؛ خودم هم در این مصیبت شریک هستم. من هم مصیبت زده هستم. از همه مهمتر مصیبتِ دین است که دارد لطمه میخورد.
دعا برای محشور شدن شهدای اسلام با شهدای کربلا
خداوند تعالی همه شهدای اسلام خصوصاً شهید شما را با شهدای کربلا محشور فرماید، و به همه بازماندگان آنها بویژه شما اجر و صبر عنایت فرماید. ان شاء الله موفق باشید.
برخورداری از امنیت و آزادی و استقلال در سایهٔ برکات شهدا
در خاتمه ضمن تشکر از همه نیروهای مسلح خصوصاً نیروهای عزیز و مومن و فداکار ارتش، افسران، سربازان، درجه داران و کادرهای مختلف ستادی و غیر ستادی و فرماندهان عزیز، نمایندگان خود در ارتش و دفاتر مشاورت و همچنین وزارت دفاع و کلیه سازمانها و مراکز تابعه ارتش، از پیشگاه مقدس پروردگار میخواهم که هر روز بر قدرت و شوکت و صلابت این مدافعان راستین میهن اسلامی بیفزاید و شهدای گرانقدر آنان را که همه ما در زیر سایه برکات آنان به نعمت امنیت و آزادی و استقلال رسیدهایم، با شهدای بزرگوار اسلام محشور فرماید و به جانبازان عزیزشان شفا کرامت نماید و مفقودین و اسرای بزرگوارشان را به اوطان خود برگرداند و به خانوادههای معظم شهدا صبر و اجر مرحمت فرماید.
شهدای گمنام حوزه و روحانیت در مسیر نشر معارف الهی
… افضل از دماء شهیدان[6] است که بگذریم، آنان در هر عصری از اعصار برای دفاع از مقدسات دینی و میهنی خود مرارتها و تلخیهایی متحمل شدهاند و همراه با تحمل اسارتها و تبعیدها، زندانها و اذیت و آزارها و زخم زبانها، شهدای گرانقدری را به پیشگاه مقدس حق تقدیم نمودهاند. شهدای روحانیت منحصر به شهدای مبارزه و جنگ در ایران نیستند، یقیناً رقم شهدای گمنام حوزهها و روحانیت که در مسیر نشر معارف و احکام الهی به دست مزدوران و نامردمان، غریبانه جان باختهاند زیاد است.
شهدای بسیار پیش و پس از انقلاب در قیام برای خدا
و آن چیزی که من امروز خیال دارم عرض کنم قضیه اسفباری است که در مکه اتفاق افتاد. ما از اول قیام- ان شاء الله- برای خدا و برای نجات ملت، شهدا خیلی داشتیم. چه قبل از اینکه انقلاب واقع بشود- در زمان ستمشاهی- شهدای بزرگ داشتیم و چه بعدش که میبینید شهدای بسیار ارزشمند داشتیم، لکن مسئله حجاز مسئله دیگری است، غیر مسائل است. ما آن وقت هر چه بوده، این [بوده] که کتک میخوردیم یا گاهی میزدیم، گاهی میخوردیم، بعد هم همین طور، ما شهدا خیلی دادیم و در همه جا شهید دادیم. در زمان رضا شاه، آن همه رنج [دیدیم!] هر کس یادش است، میداند چه خبر بود. در زمان محمد رضا هم، که همه یادتان است، چه …
حق شهدای پانزده خرداد بر گردن ما و دعا برای آنان
… هم مسائلی که داریم صحبت کنیم. مسئله پانزده خرداد یکی از مسائلی است که شاید ما قبل و ما بعدش را کم کسی بداند. اینها در پرده ابهام تا آخر میماند، و من بسیاری از مسائل را که ما قبل پانزده خرداد رخ داد و بعض مسائل را که ما بعد او رخ داد مطلعم، لکن بیان نمیکنم. ولی پانزده خرداد به همت جوانهای کشور و جاننثاران اسلام مبدا شد از برای تحولات بعدی، و من شهدای پانزده خرداد را از خدای تبارک و تعالی میخواهم که غریق رحمت کند که به ما حق دارند. و بازماندگان شهدا که باز هم هستند و بعدها هم هستند ان شاء الله خداوند صبر و اجر به آنها عنایت بفرماید.
برخورداری از رحمت خدا و سعادت دنیا و آخرت
بیپایان خداوند، در جوار اولیای عظیم الشان، با سعادت در دنیا و آخرت قرینند، خدایشان رحمت و برکت دهد.
تسلیت شهادت فرزندان اسلام به حضرت بقیهالله و بازماندگان
این جانب این شهادت و شهادت سایر فرزندان اسلام را در جبههها و پشت جبههها به حضرت بقیه الله- ارواحنا لمقدمه الفداء- و به جنابعالی و سایر بازماندگان شهدا تسلیت میدهم، و از خداوند متعال برای شهید عزیزتان و سایر شهدا مغفرت و رحمت و برای بازماندگان عزت و صبر و سلامت میطلبم. و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.
امید به پیمودن راهی که شهیدان رفتند
من نمیدانم من به شما تسلیت بگویم یا شما به من. این آقایان[1] متعهد به اسلام و مفید برای جامعه بودند. آنچه که موجب تسلی است این است که کار برای خدا است و چیزی که برای خدا است محفوظ است. امید است راهی که آنها رفتند ما هم برویم.
نزاع بر سر میراث پس از خون جوانان شهید
… رفیق باشند. همه مسلمان هستیم. همه باید دوست با هم باشیم. مسلمین «ید واحده» باید باشند. این قدر در مجلس با هم اختلاف نداشته باشند، جهات شرعی را حفظ بکنند، جهات اخلاقی را حفظ بکنند. هی این به او بدگویی کند، او به این بدگویی کند، این اسباب ناراحتی مسلمانهاست. آقایان میگویند، مسلمانها میگویند، خوب ما خون بچههایمان [را] دادهایم، یک قبرستان اینجا پر است از جوانهای ما، قبرستانهای شهرستان پر از جوانهای ماست که در راه این مملکت و در راه این اسلام اینها کشته شدهاند. حالا که اینها کشته شدهاند، آقایان آمدهاند از خارج و از داخل، با هم نشستهاند دعوا میکنند. سر چه میراثی دعوا میکنید؟ میراث پدر کدامتان است؟ یک قدری آرام باشید. یک قدری توجه کنید به مسائل. هر وقت هر کدام صحبت [می] کنید به ضد دیگری نباشد که این خلاف آداب اسلام است، خلاف آداب مسلمین است، خلاف انسانیت است، خلاف مشی انبیا و مشی اولیاست. نکنید این کار را. یک قدری آرام باشید. یک قدری هوای نفس را کنار …
حدود پانزده هزار شهید و آسیبدیدگان بیشمار ۱۵ خرداد
… کنیم این جنایاتی که از 15 خرداد تا رفتن بختیار[1] از این مملکت به دست عمال شاه، و به دست عمال امریکا در این کشور واقع شد، قدرت اینکه احصا[2] کنیم آنها را نداریم. ما اجمالی از این جنایات را میتوانیم بگوییم یا تصور کنیم. تفصیل این جنایات اصلًا قابل احصا نیست. ما چطور میتوانیم 15 خرداد، معلولینش را بفهمیم چقدر بود، معدومینش و شهدا میگویند پانزده هزار بوده است. لکن مصدومین و معلولین، کسانی که اعضای خودشان را در آن گیرودار از دست دادند ما چطور میتوانیم بیان کنیم یا تصور کنیم. لکن در عین حالی که 15 خرداد یک مصیبتی بود برای ملت ما، لکن مبدا جنبش بود. از همان وقت و جلوتر از آن وقت روحانیون قیام کردند و به دست روحانیون نهضت شروع شد، از قم شروع شد و 15 خرداد یک انعکاسی بود از همان قیام. روحانیت را گرفتند قریب تمام علمای تهران را …
تأثر امام از عکس جوانان شهید و تسلی با بازگشت به سوی خدا
این عواطفی که من از اقشار ملت میبینم، عواطفی که آنها را وادار میکند از راههای دور؛ از بختیاری، از شمال اینجا آمدند، تحمل زحمات کردند در این هوای سرد، در این راههای دشوار، این عواطف، یک باری است بر دوش من. من نمیدانم چطور از زیر بار این عواطف بیرون بیایم. امروز یک عکسی پیش من از یک جوانی فرستادند که او نزدیک دانشگاه شهید شده است و وصیت کرده بوده است که اگر من، فلانی[1] را ندیدم، این عکس را برای او بفرستید، و من از دیدن این عکس و باز عکسهای دیگری که از جوانهای ما در این راه شهید شدند باز احساس یک سنگینی میکنم. بر دوش من سنگین است این عواطف و آن چیزی که همه سنگینیها را سبک میکند، این است که ما از خدا هستیم و به سوی او میرویم.[2] راه، راه خداست. شما از بختیاری که حرکت کردید تا اینجا برای خدا بوده است. من مطرح نبودم، خدا مطرح بوده. و آن آقایان که از شمال آمدهاند، آنها هم راه را که طی کردهاند، راه خدا بوده است، برای خدا بوده است. آن چیزی که سهل میکند مشکلات را، این است که ما برای اسلام تحمل زحمت …
تسلیت به خانوادههای شهدای سردشت
… این امری است که بسته به نظر خودتان و باید با تمام قوا جدیت کنید که سرنوشت اسلام و مسلمین را به دست کسی که لایق برای این مقام نباشد، ندهید. و من امیدوارم که با اتکال به خدا این مطلوب هم حاصل بشود. و از خدای تبارک و تعالی سلامت و توفیق و رفاه ملت را خواستارم. و از قراری که تذکر دادند خانوادههای شهدای سردشت در اینجا هستند. من به آنها تسلیت عرض میکنم. من در غم ملت شریک هستم. خداوند شهدای شما را رحمت کند و شما را برکت و خیر و صبر عنایت کند و ملت ما را و اسلام را عظمت.
سفارش به فرزندان شهید به پیمودن راه پدر و راه خدا
… و پیش برد، این دیگر نمیترسد از اینکه یک کسی بیاید و بخواهد- فرض کنید که- قتل عام کند. این خوفی نیست. اصلش شعر است این حرفها. و من امیدوارم که خداوند به شماها سلامت بدهد. و من تسلیت را به شما عرض میکنم، و هم همین طور تبریک را. و خداوند همه شما را حفظ کند. و شما هم همان راهی که پدر بزرگوارتان رفته است و همان طریقه را ان شاء الله تعقیب کنید. و همه ما هم باید همین راهی که راه خداست، و صراط مستقیم است، همهمان ان شاء الله طی بکنیم. و من به خانمها تسلیت عرض میکنم. به آقایان، همهتان، به دوستان ایشان و به ملت اسلام.
لزوم جلوگیری از هدر رفتن خون شهیدان
برادرهای عزیز من، برادرهای روشنفکر، برادران نویسنده و صاحب قلم، برادران دانشگاهی، دانشجویان محترم، روحانیان معظم، بازاریان محترم، کارگران عزیز، کارمندان محترم! بیایید به هم بپیوندیم. بیایید تمام قلمها و تمام قدمها و تمام گفتار ما بر منافع این قشر مستضعف باشد. نگذارید خون این شهیدان هدر برود. نگذارید زاغهنشینان ما باز ادامه بدهند به زاغهنشینی. نگذارید ابرقدرتها باز به طمع بلعیدن ما بیفتند. نگذارید توطئههای ابرقدرتها و خائنین رشد پیدا کنند. ای قشرهای روشنفکر و ای قشرهای نویسنده! قلمها و گفتار خودتان را در راه این مستضعفین صرف کنید. ای دانشمندان …
امید به پیوستن شهدای نهضت به شهدای کربلا
نهضت برای اسلام است؛ و شهادت هم برای اسلام. و آنچه که برای اسلام است شرف است و عزت است. و من امیدوارم که شهدای ما به شهدای کربلا ملحق بشوند. و بازماندگان آنها خداوند به آنها صبر عنایت کند؛ و به شما برادرها و همه ما قدرتِ مقاومت. در مقابل مشکلات باید مقاومت به خرج داد. اگر بنا باشد که ما در مشکلات عقبنشینی و سستی کنیم، نهضت ما نمیتواند پیش برود لکن در مقابل مشکلات باید مردانه قیام و مردانه مقاومت …
شاد شدن روح شهدای راه آزادی و استقلال با کیفر دژخیمان
با توجه به اینکه روسای ادارات کشوری و امنیتی و نظامی، جنایاتی علیه ملت ایران بر طبق شواهد و دلایل متقن و مستند انجام دادهاند که قانوناً و شرعاً مستحق مجازاتاند، بنا بر این در اسرع وقت از طریق دادگستری، با تشکیل یک دادگاه انقلابی، بر طبق مقررات اسلامی محاکمه، و به کیفر اعمال جنایتآمیزشان برسانید تا روح شهدای راه آزادی و استقلال، که در انتظار کیفر دژخیمان این قرن میباشد، تا حدی شاد گردد. و السلام علیکم.
خون جوانان در راه تحقق کشوری مستقل با عدل اسلامی
… روحانی رفت آن طرف شروع کرد باز آن حرفهای سابق را زدن؛ دانشگاهی هم رفت آن طرف شروع کرد آن حرفهای سابق را زدن. این دو تا با هم مخالف. بازاری هم به تبع اینها یک دسته با این موافق و با آن مخالف؛ یک دسته با آن مخالف؛ یا همه هم با هم [مخالف] همه نتیجه این میشود. ما این قدر خون جوانهایمان از بین رفت برای اینکه یک مملکتی داشته باشیم مال خودمان، این قدر مردم جانفشانی کردند و زنها جوانهاشان را دادند برای اینکه یک مملکت عدل اسلامی پیدا بشود؛ مخالفین اسلام نمیتوانند ببینند این مطلب را. میبینند با قدرت اسلام است که میشود جلوی آنها را بگیرد، نمیتوانند این معنا را ببینند، حالا در صدد این برآمدهاند که باز از هم جدا کنند اینها را. وقتی جدا کردند اینها را از هم، باز همان مسائل پیش میآید.
افتخار به کشتهشدگان ملت و رحمت فرستادن بر آنان
ما باید اقامه عدل بکنیم. عذر نیست که ما قوه نداریم؛ این ملت قوه ماست. این ملتی بود که با مشت جلوی تانک و توپ را گرفت؛ کشته هم داد. البته افتخار میکنیم به آنها؛ رحمت میفرستیم. ما هم کشته میشویم ان شاء الله. روز سکوت نیست، روز فعالیت است. هر کس در هر منصبی که هست، در هر مقامی که هست نباید ساکت باشد. این فریادی که اینها میزنند- زنها را شما ببینید چه فریاد میزنند، مردها چه فریاد میزنند[10]- اینها پشتوانه شما هستند «شَکَّرَ اللهُ …