مقایسهٔ دیدگاه رهبران دربارهٔ «شهادت رجایی و باهنر»
برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیانفجار دفتر نخستوزیری در شهریور ۱۳۶۰ و شهادت رئیسجمهور و نخستوزیر.
امام خمینی
تأسف از شهادت رجایی و باهنر و تقویت جمهوری اسلامی با آن
این راجع به این آقایان که واقعاً اسباب تاسف شد که یک همچو اشخاصی را اشخاص فاسد از بین بردند. ولی بحمد الله اینها در مماتشان هم تقویت کردند این جمهوری اسلامی را. آقای عراقی را هم من سالهای طولانی میشناختم، در همان اوایل امر که این مسائل پیش آمد، ایشان وارد بود در امر و با من دوستی داشت، او هم بسیار مرد صالح و بزرگواری بود، خداوند همه اینها را رحمت کند.
امید به آشکارشدن مظلومیت ایران برای جهانیان
پیام تسلیت شما را در مورد شهادت رئیس جمهور محبوب و نخست وزیر عزیز کشورمان دریافت داشتم. از اظهار محبت و همدردی شما متشکرم. و از خدای تعالی علوّ درجه شهیدان و رسوایی توطئه گران را مسالت دارم؛ و امیدوارم این جنایات هولناک که به دست مزدوران امریکا صورت میگیرد، مظلومیت ما را در برابر این غول خونآشام برای جهانیان آشکار سازد، و ما را از دفاع و پاسخگویی به تبلیغات دروغین و واهی که در سطح وسیعی علیه ما میکنند، بینیاز سازد.
امید به رسیدن فریاد مظلومیت ایران به گوش جهانیان
پیام تسلیت شما را در مورد فاجعه جانگداز شهادت رئیس جمهور محبوب و نخست وزیر عزیز کشورمان دریافت نمودم. از اظهار محبت و همدردی شما متشکرم. و امیدوارم این توطئههای ننگین که به دست مزدوران امریکای جنایتکار صورت میگیرد، فریاد مظلومیت ما را به گوش جهانیان برساند، و پاسخ دندانشکنی به یاوهسراییها و تبلیغات دروغی باشد که امریکای جهانخوار و عوامل مزدور و صهیونیستها هر روزه علیه ما و ملت رشید ما در رسانههای گروهی جهان میکنند. از خدای تعالی پیروزی کامل مستضعفان را بر مستکبران مسالت دارم.
امید به رسیدن فریاد مظلومیت ایران به گوش جهانیان
پیام تسلیت شما را در مورد شهادت رئیس جمهور محبوب و نخست وزیر عزیز جمهوری اسلامی ایران دریافت داشتم. از اظهار محبت و همدردی شما متشکرم. و امیدوارم این حوادث ناگوار فریاد مظلومیت ما را به گوش جهانیان برساند، و دشمنان خونخوار ما را که در راس آنها امریکای جهانخوار قرار دارد، و از هر گونه جنایت و تهمتی حتی خرید اسلحه از اسرائیل غاصب نسبت به ما دریغ ندارند بهتر معرفی کند. از خدای تعالی نابودی استعمارگران و پیروزی مستضعفان را مسالت دارم.
سستنشدن و مصممترشدن در راه و پاسخی به دشمنان
پیام تسلیت شما را در مورد شهادت دو تن از فرزندان متعهد و مسئول اسلام، رئیس جمهور محبوب و نخست وزیر عزیز ایران، دریافت داشتم. از اظهار محبت و همدردی شما متشکرم. این حوادث ناگوار گذشته از اینکه ما را در پیمودن این راه مقدس سست نکرده، بلکه مصممتر خواهد ساخت. و از طرفی، پاسخ دندان [شکن] و زبان گویایی در برابر دشمنان خونخوار ماست که از هر گونه جنایت و تهمتی نسبت به ما دریغ ندارند. و اینان، که در راس آنها امریکای جهانخوار قرار دارد، حتی بیشرمانه تهمت خرید اسلحه و ایجاد رابطه با اسرائیل غاصب را به ما نسبت داده و نقشه منزوی کردن ما و جدا ساختن برادران مسلمان و عرب زبان را با ما در سر میپرورانند. وَ اللهُ مِنْ وَرائهِم مُحیطٌ.[1]
… را میدید- بر روى این نکته تکیه کرد. عظمت حادثه تحتالشّعاع قوّت مردم قرار گرفت. [اگر] یک کشورى، رئیسجمهورش یا نخستوزیرش یا یک وزیرش یا یک رئیسش مورد تهاجم موفّق دشمن قرار بگیرد، این یک ضربه است براى این کشور؛ یک تکانى میدهد، یک مقدار تزلزل ایجاد میکند. در کشور ما این حادثه -که در آن رئیسجمهور و نخستوزیر با هم در آتش بغض و کینهی پلید دشمنان سیاهروى سوختند- نهفقط در مردم ضعف ایجاد نکرد، بلکه آنها را قویتر کرد، آنها را مصمّمتر کرد. این، آن نقطهی اصلى است: چون ایمان مردم قوى بود، تکان نخوردند؛ چون تکان نخوردند و ضعیف نشدند، توانستند راه را ادامه بدهند، متوقّف نشدند؛ چون راه را ادامه دادند و متوقّف نشدند، دشمن پشت در ماند و پشت دروازه باقى ماند. او منتظر بود که مردم دچار یک ضعفى و فتورى[5] بشوند؛ وارد بشود. وقتى دید مردم با قوّت دارند مبارزه را و حرکت را -و آن روز، جنگ را و کارهاى سازندگى را- ادامه میدهند، دشمن متحیّر …
آگاهی از انفجار نخستوزیری و نگرانی از سرنوشت رجایی و باهنر
… مرحوم رجائی شرکت کردم که در آن جلسه راجع به مسائل مهمّ مملکتی صحبت کردیم؛ بنابراین از محلّ حادثه دور بودم و بعدازظهر هم بود، من هم بیمار بودم و خوابیده بودم. از خواب که بیدار شدم، از برادرهای پاسدار که پهلوی من بودند، یک زمزمههایی شنفتم. گفتم [قضیّه] چیست؟ گفتند که یک بمب در نخستوزیری منفجر شده. من فوقالعاده نگران شدم. گفتم که چه کسی آنجا بوده؟ گفتند که رجائی و باهنر هم بودهاند؛ من فوقالعاده نگران شدم. با حال بسیار ضعیف و ناتوانی که داشتم، خودم را رساندم پای تلفن، بنا کردم اینجا و آنجا تلفن کردن، امّا خبرها همه متناقض و نگرانکننده بود. یکی میگفت که حالشان خوب است، یکی میگفت زنده بیرون آمدهاند، یکی میگفت جسدشان پیدا نشده، یکی میگفت …