رفتن به محتوای اصلی

شعر عاشقانه

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

شعر عاطفی و غنایی و حدود پرداختن به آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار شاعران در ماه مبارک رمضان— ۱۳۸۷/۰۶/۲۵

سیر زمانی

از ۱۳۸۷ تا ۱۴۰۳
۱۳۸۷۱۴۰۳

فقط سال ۱۳۸۹همهٔ سال‌ها

غیرواقع‌بینانه بودن انتظار پرهیز شاعر از بیان عواطف و عشق

… بالاخره شاعر دلی دارد، آن هم دل آنچنانی که خود شماها دیگر از همه بهتر میدانید - نازک و زودرنج و نمیدانم پِرپِری و به اندک چیزی تکانی - بالاخره آدم طبع شعر هم دارد؛ نمیگویم یک وقتی گله‌ای دارد، نکند؛ دردی دارد، نگوید؛ شوقی دارد، عشقی دارد، میلی دارد، نگوید؛ اینها را نمی‌شود توقّع داشت؛ یعنی واقعاً اگر کسی چنین چیزی از شاعر توقّع کند، این غیر واقع‌بینانه است. البته شعرایی داشته‌ایم که از آن روحیه‌ها نداشته‌اند؛ مثل ناصر خسرو - ناصر خسرو تمام‌مکتبی است - یا واعظ قزوینی در شعرای سبک هندی. واعظ قزوینی شاعر خوب و برجسته‌ای هم هست، حد شعریاش با حد شعری کلیم و اینها پهلو میزند؛ یعنی کمتر از کلیم و کمتر از حاج محمّدجان …

لزوم حدنگه‌داشتن دختران جوان در سرودن شعر عاطفی

غرض این است که دخترهای جوان تصوّر نکنند که حالا اگر چنانچه بخواهند برای دلشان، برای عواطفشان، برای حسّشان یک شعری بگویند، پس دیگر بروند تا آن تهِ ته؛ نه، بالاخره خوب است که آدم یک حدّی را نگه دارد.