از مسائلی که میخواستم تذکر دهم این است که نظم را کاملًا رعایت کنید. شجاعت غیر از تهور است؛ شجاعت در جنگ حرکتی است قهرمانانه روی نقشه و نظم و حساب، و حال آنکه تهور بیحساب و نظم بر دشمن تاختن است. کارها باید روی نظم و قاعده صورت گیرد. تکرار میکنم کار وقتی روی نظم و قاعده و برای خدا بود دیگر خوفی نیست چه کسی کشته شد و چه کسی کشت. ان شاء الله، شما موید به «جند الله» باشید و پیش بروید. دیشب وقتی دیدم عراقیها تعدادی زن را زیر خاک کردهاند، پیش خود گفتم ما هر چه فریاد بزنیم و بخواهیم به دنیا بگوییم که اینها چه میکنند، فایدهای ندارد؛ چون مظلوم هستیم و نمیخواهیم زیر بار کسی برویم، باید این فشارها را هم تحمل کنیم، ولی چون برای خدا کار میکنیم دیگر چه باک! هر چه میخواهند علیه ما تبلیغات کنند و هر چه میخواهند ما را بد جلوه دهند. امیر المومنین علی، علیه السلام، فرمودند تمام عالم اگر پشت به من کنند، من ابا ندارم. پس وقتی کار برای خدا باشد دیگر چه باک. هر کس برای خدا بیشتر کار کند بیشتر فحش میشنود، کما اینکه شما پاسداران از همه بیشتر توهین شدید. خداوند شما را موفق کند.شجاعت
نامهای دیگر: شجاعت انقلابی، شجاعت در بیان
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
نهراسیدن از خطر و ایستادگی در عمل و گفتار.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:سخنرانی در جمع بازاریان تهران (لزوم لغو لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی)— ۱۳۴۱/۰۸/۰۶
سیر زمانی
از ۱۳۴۱ تا ۱۳۶۷۱۳۴۱۱۳۶۷
فقط سال ۱۳۴۳همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۳ پاراگراف)
بیباکی در گفتن و پیگیری آنچه مصلحت اسلام اقتضا کند
… کنید؛ اگر چنانچه دین را ارتجاع میدانید، به قانون اساسی عمل کنید. خوب بگذارید بنویسند. [مدیر اطلاعات] به دست و پا افتاد و چه شد؛ و من به او پیغام دادم که من از آن آدمها نیستم که اگر یک حکمی کردم بنشینم چرت بزنم که این حکم خودش برود؛ من راه میافتم دنبالش. اگر من خدای نخواسته، یکوقتی دیدم که مصلحت اسلام اقتضا میکند که یک حرفی بزنم، میزنم و دنبالش راه میافتم و از هیچ چیز نمیترسم بحمد الله تعالی. و الله، تا حالا نترسیدهام [ابراز احساسات حضار]. آن روز هم که میبردندم، آنها میترسیدند؛ من آنها را تسلیت میدادم که نترسید. [خنده حضار]ترس در راه مقاصد اسلام نشانهٔ بیدینی
آخر اگر ما برای مقصد اسلامی، برای مقصدی که انبیا خودشان را به آب و آتش زدند، اولیای عظام خودشان را به کشتن دادند، علمای بزرگ اسلام را آتش زدند، سر بریدند، حبس کردند، تبعید کردند، حبسهای طولانی کردند، اگر چنانچه ما برای مقاصد اسلام بترسیم، دین نداریم. دیندار هم برای اینکه خرقه را از این عالم خالی کند میترسد؟ اگر ما ماورای این عالم را اعتقاد داشته باشیم، باید شکر کنیم که در راه خدا کشته بشویم و برویم در صف شهدا. بترسیم؟ از چه چیز بترسیم؟ آن باید بترسد که غیر این عالم جایی ندارد. خدای تبارک و تعالی وعده …لزوم بیباکی مبلّغ حتی در برابر چوبهٔ دار
مگر تبلیغ عوض میشود؟ تا حال هر نحوه به مردم تبلیغ میکردید همان نحوه تبلیغ نمایید. واقعیت را باید به مردم رسانید. شخص تبلیغکننده، ترس و واهمه نباید داشته باشد. از بالای دار هم نباید ترسی داشته باشد. آنهایی که در بندرعباس تبعید هستند، و آنهایی که کشته شدهاند، مگر باک از کشته شدن داشتند؟ در موقع چشم بستن، آنها داشتند میخندیدند و سر به سوی خدا بلند میکردند. آن نحوه باید مبارزه کرد.