یکی از نکات در خطبهها این است که بتواند با شبههپراکنیهای دائمیِ دشمن مقابله کند. ببینید، عرض کردم امروز میدان رزم میدان رزم قدرت نرم است و قدرت نرم دشمن شبههپراکنی است. «شبههپراکنی» یعنی چه؟ یعنی ما یک ملّتی داریم که این ملّت آمدند با اعتقاد و ایمان کامل پای انقلاب ایستادند، جان دادند، زحمت کشیدند، خودشان را به زحمت انداختند، انقلاب را به پیروزی رساندند، بعد هشت سال در یک جنگ تحمیلی ایستادگی کردند، بعد هم در مقابل فتنههایی که تا امروز وجود داشته ایستادهاند، هر جا لازم بوده حضور پیدا کردهاند؛ مردم این جوری هستند دیگر؛ خب حالا اگر چنانچه دشمن بخواهد این دژ مستحکم را از بین ببرد یا رخنه در آن ایجاد کند، باید چه کار کند؟ باید در این ایمان خدشه کند، باید در این ایمان مناقشه کند؛ این با شبههافکنی به وجود میآید. شبهه را دستِکم نباید گرفت. بودند افرادی که در مقابل نیزه و شمشیر ایستادند، در مقابل شبهه و تردید زمین افتادند، نتوانستند بِایستند؛ دیدیم ما افراد این جوری را. در میدانهای نبرد با قدرت، با شجاعت ایستادگی کردند امّا یک شبههای برایشان پیش آمد، نتوانستند حل کنند، زمین خوردند؛ شبهه این جوری است.شبههافکنی
نامهای دیگر: شبهه، شبههپراکنی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
القای تردید در باورهای دینی و مبانی انقلاب و نظام.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار جمعی از روحانیون کهگیلویه و بویراحمد— ۱۳۷۳/۰۳/۱۷
سیر زمانی
از ۱۳۷۳ تا ۱۴۰۴۱۳۷۳۱۴۰۴
روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۳۲ پاراگراف)
آسانی القای سوءظن و دشواری پاک کردن آن از ذهن
جناح معاویه تبلیغات گوناگونی داشتند، همینی که حالا امروز به آن جنگ روانی میگویند. این جزو اختراعات جدید نیست، شیوهاش فرق کرده، این از اول بوده. خیلی هم ماهر بودند در این جنگ روانی، خیلی. آدم نگاه میکند کارهایشان را، میبیند که در جنگ روانی ماهر بودند. تخریب ذهن هم، آسانتر از تعمیر ذهن است؛ واردکردن سوءظن به ذهن، آسان است، پاککردنش از ذهن، سخت است. لذا آنها شبههافکنی میکردند، سوءظن وارد میکردند؛ کار آسانی بود. (88/5/5)اشاعهٔ شبهه از سوی کسانی که به آدم آگاه مراجعه نمیکنند
… وقتیکه پیروزی یکخرده دیر میشود؛ آدمهایی که یکذره سستترند، دچار تزلزل میشوند؛ اگرنه، زدن و رفتن و پیشرفت و موفقیت باشد، غالباً دلها قرص است، وقتیکه یکذره، یکخرده اوضاع و احوال تکان میخورد، آنهایی که یکذره سستتر هستند، برایشان سؤال پیش میآید. (67/2/17) چند نفری در اینها، از این آدمهای شبههدار ـ که یک فکری میآید به ذهنشان، نمیتوانند خودشان حل کنند، به یک آدمحسابی هم مراجعه نمیکنند، همان را بنا میکنند مرتب اشاعهدادن، یک مجموعهای و یک دایرۀ نادرستی درستکردن پیرامون خودشان ـ دچار تردید شدند، گفتند ما چرا باهم میجنگیم؟ آنها هم نماز میخوانند، ما هم نماز میخوانیم؛ آنها هم قرآن میخوانند، ما هم قرآن میخوانیم؛ آنها هم اسم پیغمبر را میآورند، ما هم اسم پیغمبر را میآوریم. دچار تردید شدند. (68/2/2)