توصیه به گوش ندادن به حرف اشخاص و ترتیب اثر ندادن بدون تحقیق از خود نویسنده
… شما بدانید که مورد علاقه این جانب هستید و خواهید بود. یک جمله دیگر نیز در مرقوم شما بود که آن هم ناراحتم کرد و خیلی از شما تعجب کردم که چطور پس از آن همه سوابق، این جانب را نشناختهاید و گمان کردید اگر شما «درس» بروید من ناراحت میشوم. بسیار در اشتباه هستید! امید است ان شاء الله پس از این به حرف اشخاص گوش نکنید و تا تحقیق نفرمایید آن هم از خود این جانب ترتیب اثر ندهید.
باور کردن سخنانی که به مخاطب گفته شده و نویسنده از آن بیاطلاع است
مرقوم محترم واصل شد.[1] گمان میکنم مبادی مختلفه در قلب جنابعالی حکمفرما بوده است و مرقوم طولانی شما از آنها سرچشمه گرفته باشد: یکی عاطفه که از خواص لا ینفکّ[2] شماست؛ یکی محبت به این جانب که شک در آن ندارم؛ یکی هم ناراحتی اعصاب! این جمله باعث شده است که مطالبی که به شما گفته شده است و من به هیچ وجه از آنها اطلاع ندارم باور فرمودید و قضیه را مفروضه اخذ نموده و متفرع بر آن مطالبی که هیچ انتظار از شما نداشتم مرقوم نمودهاید: «دل شما از من خون است»! من اشخاصی که فرضاً به من بدیها کرده باشند دلم از آنها خون نیست، و اگر خدای نخواسته باشد، چنین اظهاری نخواهم کرد؛ شما که در دل من مقام مخصوصی دارید و همان طور که کراراً گفتهام در سختیها و خطرها، بالاتر از دیگران، شما مردانه خود را برای هدف من که هدف همه است …