رفتن به محتوای اصلی

سیزدهم آبانرویداد

نام‌های دیگر: ۱۳ آبان

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

سالروز تبعید امام خمینی (ره)، کشتار دانش‌آموزان و تسخیر لانهٔ جاسوسی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار جمعى از دانش‌آموزان و دانشجویان سراسر کشور به‌مناسبت روز ملّى مبارزه با آمریکا— ۱۳۶۸/۰۸/۱۰

سیر زمانی

از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۳
۱۳۶۸۱۴۰۳

فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

این جلسه به مناسبت سیزده آبان که در آستانه‌ی آن هستیم، تشکیل شده. و سیزده آبان روز بسیار مهمی است؛ به یک معنا روز دانش‌آموز است، به یک معنا روز دانشجوست، به یک معنا روز استواری ملت ایران در مقابل ترفند استکبار است. دو سه مطلب را من به این مناسبت به شما عزیزان عرض میکنم.
مناسبتهای تاریخی غالباً حکم یک نماد و یک سمبل را دارند. روز سیزده آبان به خودی خود با روزهای قبل و روزهای بعد تفاوتی ندارد؛ اما یک نماد است. نماد یعنی چه؟ یعنی یک رمزی که پشت سر خود، در دل خود، معانی فراوانی نهفته دارد. انسان یک کلمه بر زبان میآورد، معانی و حقایق بسیاری در دل این کلمه هست؛ سیزده آبان از این قبیل است. این روز یک نماد است و عقبه‌ی وسیعی دارد از مطالب مهم، مسائل مهم؛ مسائلی که به هیچ وجه تاریخی نیستند، بلکه مسائل امروز ما هم به حساب میآیند. یک نگاهی بکنیم به مناسبتهای این روز.

یادآور درگیری ملت ایران با آمریکا به‌عنوان مظهر استکبار جهانی

امروز و این ایّام، مناسبت بسیار مهمّى براى ملّت ایران است؛ یعنى خاطره‌ى درگیرى ملّت ایران با استکبار که مظهر استکبار جهانى و استبداد جهانى، همان دولت آمریکا است. عجیب این است که در این سه حادثه‌اى که در روز سیزدهم آبان مجتمع شده‌اند[1] که هر سه حادثه، درگیرى این دو طرف است بعضى از این سه حادثه جورى است که طرف ملّت ایران، مظلوم و مضروب و مورد ستم قرار گرفته است و در بعضى دیگر، کیفیّت حادثه آن‌جورى است که طرف آمریکایى …

کشتار دانش‌آموزان در خیابان‌های تهران به‌عنوان نخستین ضربهٔ آمریکایی‌ها

… نشست و لذّتهایش را برد، بعد هم با حالت سرمستى ایستاد و اعلان کرد که ایران بهترینِ حکومتها است، امن‌ترینِ جاها است[4] و اینها بهترینِ حکّامند که بر سر کارند؛ انگارنه‌انگار که این آقا[5] دستش تا مِرفَق به خون این ملّت آلوده است. این کار را آمریکایى‌ها کردند. بعد از مدّتى هم در مثل چنین روزى، یک ‌مشت دانش‌آموز ما را، نوجوان‌هاى ما را، این گلهاى هنوز درست بازنشده‌ى ما را پَرپَر کردند، ریختند در این خیابانهاى تهران. این ضربه را اوّل آنها وارد آوردند.