تمایز نداشتن در میان مردم با وجود حکومت و خضوع نکردن برابر قدرتها
و من امیدوارم که شما همهتان همان طوری که سیره انبیا بوده است [باشید؛] که سیره انبیا برای این بوده است که در مقابل طاغوت محکم میایستادند و در مقابل ضعفا و فقرا و مستضعفین و مستمندان فروتن بودند؛ آن طوری که وقتی عرب وارد میشود در مسجد رسول الله، میگوید: کدام یکتان [رسول خدا] هستید؟ در وقتی که رسول الله آن وقت [در راس] حکومت بود، آن وقت در مدینه بودند، در مدینه تشکیل حکومت بود بساط، لکن وضعش این طوری بود. از آن طرف، در مقابل هیچ قدرتی خاضع نبود، برای اینکه او خدا را میدید. کسی که توجه دارد به اینکه قدرت هر چه هست مال خدای تبارک و تعالی است و دیگران هیچ نیستند، این دیگر نمیتواند خاضع بشود در مقابل یک قدرتمندی.
تمایز نداشتن با دیگران در مجلس و مسجد بودن مجلس
… میکنید که پیغمبر اکرم از همه بیشتر رنج کشید برای تربیت مردم؛ برای اینکه این مظلومین را از دست آن ظالمها نجات بدهد. و بعدش هم کسانی که متعهد بودند و به جای او بودند آنها هم همه رنج کشیدند، و همه- عرض میکنم که- زحمت کشیدند، و همه برای این بود که چه بکنند. خوب، میبینید که پیغمبر اسلام با آن وضعی که آن وقت داشت و بندههایی که همه خاضع او شده بودند، توی مجلس وقتی مینشست نمیفهمید کسی که کدام یک از آنها پیامبر است. عرب میگفت کدام پیغمبر است؟ آن با اسم پیغمبر میگفت این. وضعش این طور بود که مجلسش مسجد بود. در مسجد بود و همه کارهای بزرگ دنیا را هم مساجد انجام میدادند.