رفتن به محتوای اصلی

سید علی‌اکبر ابوترابیشخص

نام‌های دیگر: ابوترابی، حجت‌الاسلام ابوترابی، شهید سید علی‌اکبر ابوترابی‌فرد

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

روحانی اهل قزوین و از چهره‌های شاخص آزادگان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار حجت‌الاسلام ابوترابی پس از آزادی از اسارت‌— ۱۳۶۹/۰۶/۲۵

سیر زمانی

از ۱۳۶۹ تا ۱۴۰۴
۱۳۶۹۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سال‌ها

انتصاب به نمایندگی ولی فقیه در امور آزادگان به سبب خدمات دوران اسارت

اینجانب با توجّه به خدمات جنابعالى در دوران ده‌ساله‌ى اسارت و آشنایى با مسائل آزادگان عزیز، شما را به نمایندگى خود در امور آزادگان منصوب میکنم تا با ایجاد رابطه‌اى مستمر و منضبط با آزادگان سرافراز، به تأمین نیازهاى معنوى و فکرى و حفظ روحیه‌ى انقلابى آنان بپردازید و در سایه‌ى همکارى با ستاد امور آزادگان و سایر مراجع و مراکزى که در امر آزادگان فعّالند، پیگیر نیازمندى‌هاى این عزیزان باشید.

خاطرات آشنایی پیش و پس از انقلاب و حضور در جبههٔ اهواز

واقعاً دایماً خدا را شکر میکنیم. دیروز وقتی این خبر بسیار بسیار خوشحال‌کننده را دادند که شما آمده‌اید، واقعاً برای من یک مژده بود. خیلی وقت است که شما را ندیده‌ایم؛ حدوداً ده سال میشود. از آن سالها تاکنون، محاسنتان سفید شده است. ما همیشه شما را دوست داشته‌ایم و خاطرات با شما را فراموش نمیکنیم؛ چه قبل از انقلاب در مشهد، و چه بعد در تهران و سپس در همین اهواز در آن تشکیلاتی که مرحوم شهید چمران به وجود آورده بود. ایشان با عده‌یی به آن‌جا آمده بودند و گویی همین دیروز بود که بیرون ساختمان پای پله‌ها با قبا نشسته بودند و در میان بر و بچه‌ها حضور داشتند و سپس به کوههای الله‌اکبر رفتند. من همان‌وقت در دلم گفتم که واقعاً خوش به حال این جوان؛ همیشه در راه جهاد و شهادت است. ایشان که رفتند، چند هفته‌یی هم بیشتر نشد که خبر شهادتشان آمد. گفته شد که آقای ابوترابی با آن جمع خودشان، دایماً در حال جلو رفتن هستند؛ سپس دشمن حمله کرده و همه‌ی آنها را …

صبر در همهٔ سختی‌ها و شناخت درست راه

به نظر من، کسی مثل شما که این همه توفیق الهی شامل حالش شده، حقیقتاً خیلی باید خدا را شاکر باشد. شما در همه‌ی مراحل سختی صبر کردید، خدا را در نظر داشتید، راهتان را خوب شناختید و درست حرکت کردید.

پناه همهٔ اسیران و دشواری درونی این نقش

آن‌وقت در چنین محیطی، این جوانان در سطوح مختلف فکری و روحیه‌یی، دایم جایی میخواهند که به آن پناه ببرند. آقای ابوترابی، همان کسی بوده که همه به او پناه می‌بردند. واقعاً از درون به انسان خیلی سخت میگذرد و خیلی کاهیده میشود؛ چون کسی که همه به او پناه میبرند، دلش میخواهد که او هم به جایی پناه ببرد. البته آن کسی که اهل تقوا و توجه به خدا باشد، به خدا پناه می‌برد و خدا را پیدا میکند؛ لیکن خیلی سخت است.

برخورد نرم و دلنشین با اسیران و تشبیه رفتارش به حضرت زینب (س)

من در همین چند روزه، خیلی به ایشان فکر میکردم و بخصوص این نکته برایم مطرح بود که ایشان واقعاً در این مدت چه میکرده است. آدم وقتی این جوانان را میبیند که با چه بیتابی این مدت را گذراندند و به ایشان مراجعه کردند و ایشان هم نرم و ملایم و دلنشین برخورد کرده و هر کسی را به فراخور حال خودش جواب داده و همه را به جای خود نشانده و ملاحظه‌شان را کرده است، متوجه میشود که به چنین انسان مسؤولی چه گذشته است. اگر بخواهیم تشبیه ناقصی بکنیم، باید بگوییم که بلاتشبیه مثل حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) رفتار کرده است. در دوران اسارت، آن بزرگوار واقعاً همین‌طور بوده است؛ یعنی رکنی بوده که همه به او پناه می‌بردند؛ خیلی سخت بوده است. الحمدلله شما این سختیها را تحمل کردید و خدا را شکر که پروردگار متعال تفضل کرد و با جسم و روح و فکر سالم برگشتید، تا ان‌شاءالله در بقیه‌ی مدت …

نمایان ساختن جوهر پاک در ده سال اسارت و افزودن فصلی درخشان به مجاهدات

با سلام و تحیّت. خدا را سپاسگزارم که دوران مرارت‌بار اسارت، آزادگان سرافراز عزیز ما را مستحکم‌تر و آماده‌تر و در مدارج کمال انسانى، برتر و والاتر ساخت و شما که قریب ده سال در کوره‌ى شداید گداخته و جوهر پاک خود را نمایان ساخته و بر افتخار مجاهدات خود در دوران اختناق و پس از پیروزى انقلاب، فصل جدید و درخشانى افزوده‌اید، بحمدالله‌ سهم وافرى از برکات برهه‌ى ده‌ساله داشته‌اید؛ و امید است همواره در صراط مستقیم حق و صدق که پوینده‌ى آن میباشید، به توفیقات الهى نائل گردید.

ملجأ جوانان اسیر در ده سال اسارت

من میدانم در این دوران دهساله‌ی اسارت، که شما ملجأ این جوانان بودید و به شما مراجعه میکردند، به شما چه گذشته است. واقعاً در زندان این‌گونه است. البته محیط اسارت، با محیط زندان خیلی فرق دارد؛ قاعدتاً بدتر از زندان است. زندانبانان کسانی هستند که مردن زندانی برایشان اصلاً اهمیتی ندارد. آن‌وقتها ما که در زندان بودیم، این زندانبان مأمور بود که نگذارد ما بمیریم. اگر هم …