اوّلاً گذشتهى این شهر و این استان از لحاظ علمى و دینى، گذشتهى خوبى است. علمائى در اینجا بودهاند، بزرگانى نیز بودهاند؛ چه مرحوم سیّدعبدالله بلادى ــ که من آن سفر[2] هم از ایشان اسم آوردم و از بزرگان علماى ایران در زمان خود است ــ و چه علماى دیگر و چه خانوادههاى علمىِ معروفى که در اینجا بودهاند و کتابهایى تألیف کردهاند در فقه و حدیث و دیگر دروس. و از وضع دینى مردم هم میشود این را فهمید. اگر در شهرى شجرهى علم دین، مستحکم و بارور و سایهافکن نباشد، روح دینى در مردم آن منطقه رشد نمیکند و دشمن زمینهاى براى نفوذ پیدا میکند و چون مردم این شهر و این استان متدیّنند و انقلابىاند و در خدمت هدفهاى دینند، پس …