قدردانی از اشتغال تنها به تحصیل و دخالت نکردن در امور
الآن نامه بیتاریخ شما که ظاهراً اوایل محرّم نوشتهاید رسید. نامههای بعد از این نامه هم رسیده است. از سلامت شماها مسرور هستم. ماها بحمد الله تعالی سلامت هستیم. هوا بسیار خوب است. از اینکه نوشتهاید در هیچ امری وارد نیستید جز به تحصیل، ممنون هستم. خداوند تعالی به شما توفیق عنایت کند. حضرت آقا[1] را تنها نگذارید. البته به ایشان نباید بد بگذرد. از همه امید دعا دارم. حضور مبارک حضرت آقای عمو و به همه بچهها و به محترمه[2] خودتان سلام برسانید. و السلام علیکم.
تذکر دربارهٔ تاریخگذاری نامه و دستور فروش منزل به قیمت عادله
مرقوم بیتاریخ شما رسید. من نمیدانم چرا به این زودی از آخوندهای بیبند و بار شدی! پس از این اول فوق نامه را تاریخ بگذار، بعد شروع کن. راجع به منزل، وکالت برای آقای اعرابی[1] فرستادم. منزل را باید به قیمت عادله تقویم[2] کنند و وجه را دریافت نمایند و قباله بدهند. در دریافت وجه، آقای اعرابی هر نحو صلاح دیدند عمل کنند؛ یعنی اگر آقای صدوقی[3] به وعده مدت کم تقاضا کردند یا چک دادند به موعد کم، مانع ندارد. در هر صورت امر با آقای اعرابی است و وجه دریافتی را باید به نجف بفرستند. راجع به مُهر آن آقا؛ همان طور که نوشتهاید …
مأموریت تحقیق دربارهٔ منصرفکنندگان مردم از وکیل امام خمینی
… و مثل آنکه بناست دست ایشان را ببندند. این مطلب صحیح نیست و باید وجوه به ایشان برسد و اگر آقای عمو[7] تشریف دارند به هر دو و به وسیله آقایان در تهران یا قم مجتمع شود تا صرف حوزهها گردد. این نحو که نوشته شده است بسیار بد نحوی است و به مصارف غیر صحیحه میرسد. شما مامور تحقیق هستید که چه اشخاصی از وکیل این جانب مردم را منصرف میکنند و باید مرقوم دارید. و السلام.
سفارش به ادامهٔ پرهیز و تقویت تا برطرف شدن کامل بیماری سینه
به پرهیز سینه و تقویت او ادامه بده تا بکلی برطرف گردد.
امید به برخورداری او از کرامتهای اخلاقی خاندان همسر
… اجداد طاهرینتان خوش و خرم و سعادتمند باشید. ان شاء الله تعالی این وصلت، میمون، مبارک و سرشار از نیکبختی و سعادت دنیا و آخرت باشد. بحمد الله تعالی شما از کرائم اخلاق موروثه از پدر بزرگوار و اجداد پدری[2] و مادر محترمه و معظمه و اجداد مادری[3] برخوردار هستید. امید است ان شاء الله تعالی احمد نیز از این کرامتها برخوردار شود. این جانب از دعای خیر شماها را فراموش نمیکنم. خدمت حضرت مستطاب سید العلماء الاعلام و حجت الاسلام آقای سلطانی[4]- دامت برکاته- و علیا محترمه خانم والده[5]- دام عمرها- سلام برسانید. و السلام علیک و رحمه الله.
سبک شمردن رفتن ماهانهٔ او به تهران و توصیه به کاستن از آن
… جانب را نمیدانید که بنای تشبثات در این امور را ندارم و صلاح دین و دنیای من این کارها نیست. از قراری که بعضی نقل کردهاند شما برای گرفتن شهریه اصحاب هر ماه تهران میروید؛ خیلی تعجب کردم بلکه باور نکردم، این امر را شما انجام ندهید؛ یک نفر برود بگیرد بیاورد. برای شما خیلی سبُک است هر ماه برای این امر رفتن؛ بلکه قدری به تهران رفتن [را] تخفیف دهید. به آقای لواسانی[2] پیغام دهید که از قراری مرقوم داشتهاید صورت حساب ماه مبارک را فرستادهاید و آن به من نرسیده است[3] و باز پیغام دهید که مسافر مطمئن نیست که جواب مرقومات شما را بدهم و قبوض را برسانم؛ ان شاء الله هر وقت پیدا شد میفرستم. و باز به ایشان پیغام …