رفتن به محتوای اصلی

سید احمد خمینیشخص

نام‌های دیگر: یادگار امام

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

فرزند امام خمینی (ره) و دستیار او در سال‌های پس از انقلاب.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات پس از حضور در بیت حضرت امام خمینى (قدّس سرّه الشّریف)— ۱۳۶۸/۰۳/۱۵

سیر زمانی

از ۱۳۶۸ تا ۱۳۹۷
۱۳۶۸۱۳۹۷

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

شاهدها (۴۹ پاراگراف)

سایهٔ غم فقدان وی بر عید و سال نو

امسال عید ما با غم بزرگی آمیخته شد و سایه غم فقدان فرزند عزیز امام راحل رضوان‌اللَّه تعالی علیهما در چهره عید و چهره بهار و سال جدید سنگینی می‌کند و مشاهده می‌شود. امیدواریم که خداوند این ملت رابه خاطر این رنجها و بخصوص آن خانواده بزرگوار و بخصوص مادر رنج کشیده و همسر محترم و فرزندان عزیز ایشان و بقیّه خانواده ایشان - خواهران و دیگران - و خانواده‌های وابسته به بیت محترم امام بزرگوار را در این رنج بزرگ مشمول رحمت و فضل و …

قدردانی از مواضع صادقانه و دلسوزانه و حرکت در راه امام

… ملتهاست. یک دولت دلسوز و علاقه‌مند و خدمتگزار، بسیار باارزش است؛ دولتی که اجزا و رئیس محترم آن، به منافع شخصی خودشان فکر نمیکنند و کار را برای خدا و به نفع ملت انجام میدهند. من در حضور امام بزرگوارمان و در پیشگاه خداوند متعال، باید ازاین عزیزان تشکّر کنم. از بیت معظّم این رجل ملکوتی و از فرزند عزیز ایشان، جناب آقای حاج سیداحمد آقا، لازم است به خاطر مواضع صادقانه و دلسوزانه‌ای که ایشان در این مدت سه سال داشتند، تشکّر کنم. ایشان همان چیزی را که امام میپسندیدند، آنچه را که امام از اهل و خانواده خود انتظار داشتند، همان را نشان دادند و ارائه کردند. در همان راه حرکت کردند؛ برای خدا سخن گفتند؛ برای خدا کار کردند و امیدواریم ان‌شاءاللَّه موفّق باشند.

یادگار امام و ابلاغ‌کنندهٔ سیاست جمهوری اسلامی به حجاج کشورها

حضور جنابعالى که یادگار عزیز و گران‌قدر امام‌المجاهدین و خود از شخصیّت‌هاى برجسته‌ى انقلاب اسلامى و داراى مواضع راسخ و روشن در مقابله با توطئه‌ها و ترفندهاى استکبارى میباشید، به حجّاج کشورهاى اسلامى این امکان را خواهد بخشید که سیاست الهى و بحقّ جمهورى اسلامى را بى‌واسطه از زبان یکى از برگزیدگان این نظام بشنوند و از رهنمود جمهورى اسلامى در حوادث پیچیده‌ى دنیاى کنونى و منطقه‌ى اسلامى مطّلع شوند.

اعلام تعلق وجوه بانکی امام به سهم امام و نه به ورثه

از آن‌جا که بنا بر مرقومه‌ی فرزند گرامی و عزیز حضرت امام خمینی (قدّس‌سرّه)، جناب حجةالاسلام آقای حاج سیّد احمد خمینی (دامت‌افاضاته)، کلیه‌ی وجوهی که در بانکها به نام آن حضرت می‌باشد، سهم مبارک امام (علیه‌السّلام) است و به ورثه‌ی معظمٌ‌له متعلق نیست و طبق وصیت ایشان باید به وسیله‌ی شورای محترم مدیریت حوزه‌ی علمیه‌ی قم، در مصارف حوزه‌های علمیه خرج شود، لذا به‌این‌وسیله ابلاغ می‌گردد که کلیه‌ی وجوه موجود در حساب حضرت امام خمینی(قدّس‌سرّه) در بانکها، در اختیار شورای محترم مدیریت حوزه‌ی علمیه‌ی قم گذارده شود.

حق بزرگ بر ملت با حفظ و نگهداری امام در سال‌های پایانی

… گفتیم، ایشان قبول نکردند؛ قرص و محکم گفتند نه، حالش را ندارم. چهار پنج روز بعد از آن، عید بود که من رفته بودم مشهد و آقاى هاشمى هم جبهه بودند، ماها هیچکدام تهران نبودیم؛ ظاهراً روزِ دوّم سوّم چهارم عید، ناگهان ایشان حالشان آن‌جورى شد، قلبشان مشکلى پیدا کرد. خب، آقاى حاج‌احمدآقا ‌-فرزند عزیز ایشان که واقعاً حقّ بزرگى بر گردن همه‌ی مردم، همه‌ی ملّت دارد؛ ایشان درحقیقت امام را این چندساله نگه داشت، حفظ کرد- همه‌ی وسایل را آماده کرده بود براى پیش آمدن چنین حوادثى. فوراً رسیدند[6] به ایشان و خطر برطرف شد. من وقتى رفتم [تهران] ‌-بعد از اینکه خطر مرتفع شد- و رفتم بالا سر ایشان در همین بیمارستانى که بعضى از آقایان دیدید،[7] به ایشان عرض کردم: آقا! چقدر خوب شد که شما آن شبى که ما اصرار میکردیم ملاقات داشته باشید، قبول …

درخواست کمک از او برای گرفتن اجازهٔ امام

… یک چیزِ این‌جوری به ذهن من رسید. خب، لازم بود از امام اجازه بگیریم؛ بدون اجازه‌ی ایشان که نمیشد من بروم؛ رفتم جماران. احتمال میدادم که امام مخالفت کنند، [چون] گاهی اوقات با بعضی از اقدامات این‌جوریِ ما -مسافرتها و مانند اینها- امام با تردید برخورد میکردند. به مرحوم حاج ‌احمدآقا گفتم من میخواهم بروم به امام این را بگویم و درخواست کنم که اجازه بدهند من بروم جبهه -بروم دزفول- و شما کمک کن که امام به من اجازه بدهد. حاج ‌احمدآقا هم قبول کرد، گفت باشد. آمدیم داخل اتاق. داخل اتاق دیدم چند نفر هستند، مرحوم چمران هم نشسته بود. من به امام گفتم به نظر من رسیده که اگر بروم منطقه‌ی جنگی، وجودم مؤثّرتر است تا که اینجا بمانم؛ شما اجازه بدهید من بروم. امام بدون تأمّل گفتند: بله، بله، شما بروید! یعنی برخلاف آنچه ما …

روایت تلاش ناکام او برای چاپ پیام امام در روزنامه‌ای آمریکایی

… خود را برآورده سازد. بنده بارها گفتم این‌که میگویند رسانه‌ها و روزنامه‌ها در دنیا آزادند، درست است؛ اما روزنامه‌ها مال چه کسانیاند؟ البته صاحبانِ روزنامه‌ها آزادند، هرچه میخواهند مینویسند، هرچه به صرفشان باشد، مینویسند و هرچه به صرفشان نیست، قطعاً نمینویسند. مرحوم «حاج احمد آقا» میگفت: به نظرم رسید یکی از پیامهای امام را - به گمانم پیام حج بود - در یکی از روزنامه‌های امریکا چاپ کنیم. ایشان خیال میکرد امریکا جای آزادی است و میشود این پیام امام را آن‌جا ترجمه کرد و در روزنامه‌ای به چاپ رساند تا امریکاییها بخوانند و بگویند «عجب! امامی که این‌قدر درباره‌اش میگویند، این حرفها را میزند!» میگفت هرچه پول خرج کردیم، نشد. به‌نظرم گفت حاضر شدیم حدود صدهزار دلار خرج کنیم که این یک یا دو صفحه پیام در روزنامه‌ای از روزنامه‌های امریکا چاپ شود؛ اما نشد که نشد! معلوم است که نمیشود.

زندگی ساده در چند اتاق پشت حسینیهٔ منزل امام

او برای خودش هیچ چیز نمیخواست. برای تنها پسرش - که عزیزترین انسانها برای امام، مرحوم حاج احمد آقا بود و ما بارها این را از امام شنیده بودیم که میفرمود اعزّ اشخاص در نظر من ایشان است - در ده سال آن حکومت و آن زمامداری و رهبری بزرگ، یک خانه نخرید. ما مکرّر رفته بودیم و دیده بودیم که عزیزترین کس امام، در آن باغچه‌ای که پشت حسینیه منزل امام بود، داخل دو، سه اتاق زندگی میکرد. آن بزرگوار برای خود، زخارف دنیوی و ذخیره و افزون‌طلبی نداشت و نخواست؛ بلکه بعکس، هدایای فراوانی برایش میآوردند که آن هدایا را در راه خدا میداد. آنچه را هم که داشت و متعلّق به خود او بود و مربوط به بیت‌المال نبود، برای بیت‌المال مصرف میکرد. همان آدمی که حاضر …

گرامیداشت یاد وی در سالگرد رحلت امام

من در این مناسبت، یک بار دیگر هشتمین سالگرد این حادثه غم‌انگیز را به شما ملت بزرگ و باوفا تسلیت عرض میکنم و همچنین یاد فرزند ارجمند آن بزرگوار،مرحوم حاج سیداحمد آقا را که در مضجع پدر بزرگوار خود و در کنار آن عزیز ابدی خفته است، گرامی میداریم و از خداوند متعال برای روح آن بزرگوار و فرزندشان و همه شهدای انقلاب اسلامی، خواستار لطف و فضل و رحمت هستیم.

عزای مضاعف ملت با یاد او در جوار مرقد امام

سالگرد رحلت امام بزرگوار را به همه امت بزرگ اسلامی، ملّت شریف ایران و آزادگان عالم، تسلیت عرض میکنم. امسال این حادثه بزرگِ عاشورایی، با ایام عاشورای حسینی همراه است و اهمیّت این روزها، به این جهت مضاعف است. بخصوص چون پیکر مطّهر فرزند و پاره تن امام، مرحوم «حاج سیداحمد آقا»، در جوارِ مرقد مبارک امام بزرگوار است، ملت ما امسال عزای مضاعفی دارد: هم یاد امام است، هم تجدید خاطره فرزند دلبند و عزیز آن بزرگوار و این همه، در ایام عاشورای حسینی است.

عزیزترین فرد در نظر امام

بار دوم، همین اواخر بود که ایشان به مناسبتی در خلال صحبت گفتند - رسم امام این بود که حرفهایی را که میخواستند بزنند، گاهی مستقیم نمیگفتند؛ بلکه در خلال صحبت به شکلی وارد میکردند - احمد که اعزّ اشخاص در نظر من است، اگر مثلاً چنین کند، با او برخورد میکنم. به‌هرحال، اعزّ اشخاص بودند.

طلب رحمت و مغفرت برای ایشان و تنفیذ وصیتش

با طلب‌ رحمت‌ و مغفرت‌ برای‌ پدر گرامی‌ شما و برادر عزیز ما مرحوم‌ حجت‌الاسلام‌ والمسلمین‌ آقای‌ حاج‌ سید احمد آقا(طاب‌ ثراه‌) وصیت‌ مزبور را تنفیذ می‌کنم‌ و توفیقات‌ الهی‌ را برای‌ شما صمیمانه‌ مسألت‌ می‌نمایم‌.

تلاش برای چاپ پیام حج امام در مطبوعات غربی

من یک وقت عرض کردم که فرزند عزیزِ درگذشته امام بزرگوار، به فکر افتادند تا پیام حجّ امام بزرگوار را با پرداختن بهای زیادی، در مطبوعات یکی از کشورهای غربی چاپ کنند. اما آنها حاضر نشدند چاپ کنند. آنها با این‌که بنده پولند و پول برایشان دین و ایمان و ناموس و غیرت و همه چیز است، حاضر نشدند درج کنند. چون حواس دستگاههای اطّلاعاتیشان جمع بود که پیام امام، مثل بمب در آن‌جا منفجر میشد. آنها با حرفهای ما مخالفند و از حرفهای ما …

درخواست قرائت حمد و سوره برای روح او در روز هفتم درگذشت

قبل از آغاز صحبت، از همه برادران و خواهران خواهش میکنم که چون امروز برابر است با روز هفتم فرزند عزیز و یادگار گرامی امام بزرگوارمان، و این جلسه و دیدار هر ساله ما و شما در چنین روزی تشکیل شده است، برای این‌که آن عزیز از دست رفته ما، از این جلسه فیض بیشتری ببرد، همه حضار - چه کسانی که در داخل صحن تشریف دارید و چه کسانی که در بیرون صحن هستید - هر کدام یک «حمد» و «قل هواللَّه» برای روح ایشان بخوانید.

اندوه از حوادث تلخ روزهای درگذشت ایشان

… سال جدید اقتضائات جدید دارد و شماها هم برنامه‌ها و کارهای خودتان را دارید. لکن امسال این برنامه انجام گرفته و من هم یکی از مستمعین این برنامه بودم - البته در بسیاری از روزها، نه در همه‌ی روزها - و لازم بود که ما همین امسال عرض تشکر از شماها را به شما بکنیم. البته این حوادث تلخی که این روزها اتفاق افتاده،[2] برای ما خیلی همّ و غم آفرین و حقیقتاً اندوهبار است؛ ولی این قراری بود که گذاشته شده بود و چه بهتر که انجام شد. به هر حال مقصود من تشکر از شما آقایان و خانمهائی بود که این برنامه را تهیه کرده‌اید و به وجود آوردید.

تسلیت به فرزند امام به‌عنوان یادگار ارزندهٔ ایشان

… و همه مستضعفان جهان است. بنده اوّلاً لازم میدانم این مصیبت بزرگ را، که گذشت زمانْ از عظمت آن نمیکاهد، به محضر منوّر ولىّ‌عصر، امام زمان ارواحناله‌الفداء، تسلیت عرض کنم. همین‌طور به ملت مسلمان ایران و همه دوستداران و ارادتمندان این بزرگوار در سراسر عالم. همچنین تسلیت عرض کنم به فرزند بزرگوار ایشان، جناب حجةالاسلام آقای حاج سید احمد آقا، که یادگار ارزنده آن بزرگوار هستند. به مناسبت این اجتماع عظیم شما، مطالبی را عرض میکنم.

درخواست او از مردم برای پایان عزاداری در چهلم امام

… نمازگزار و به همه‌ی ملّت ایران و به همه‌ی مسلمانان جهان تبریک عرض کنم. تقدیر الهى این بود که پایان چهل روز عزادارى ملّت ایران، روز عید قربان باشد. این هم نگاه روشنى به آینده [است]. البتّه یاد امام از دل ما هرگز نخواهد رفت. عزاى امام در دل ما تمام نخواهد شد. امّا همان‌طورى که دیروز فرزند عزیز و یادگار گران‌مایه‌ی امام بزرگوارمان ‌-حجّت‌الاسلام آقاى حاج سیّداحمد آقا- بر سر مزار پدر بزرگوارشان به شما مردم گفتند و از شما خواستند،[11] عزادارى در چهل روز تمام شد؛ مردم لباسهاى سیاه را خواهند کند تا لباس کار و تلاش بر تن کنند.