پرهیز از تجاوز به دیگران و کوتاهنیامدن در برابر هیچ متجاوزی
ما به پیروی از تعالیم اسلام، اهل تجاوز و تعرض به این و آن نیستیم؛ اما اهل کوتاه آمدن در مقابل هیچ متجاوزی هم نیستیم. ملت ایران و نیروهای مسلح آنچنان آماده هستند که گمان و خیال و توهّم تجاوز و تعدی را از سوی دشمنان هم اجازه نمیدهند و با آمادگی خود، با روحیهی همیشه حاضر و پابهکار خود، آنچنان هیبتی از خود در دل دشمن به وجود آوردهاند که آنچه شما در دنیا میبینید از این …
پرهیز جمهوری اسلامی از آغاز تجاوز و پاسخ بیدرنگ به تهدید
دشمنان جمهوری اسلامی این را باید به تجربه فهمیده باشند که نظام جمهوری اسلامی، اهل تعدی و تجاوز و شروع درگیری نیست. در این سی سال هیچ همسایهای و هیچ ملت و دولتی از سوی جمهوری اسلامی تهدید نشده است، اما همین ملت بزرگ و همین نظام مقتدر در پاسخگوئی به تهدید دیگران لحظهای درنگ نمیکند. این آمادگی نه فقط در نیروهای مسلح، در آحاد مردم - با روحیهی شادابی که دارند - بحمداللَّه وجود دارد. این آمادگی را شما عزیزان روز به روز باید افزایش دهید.
تهدید نکردن دیگران همراه با آمادگی روزافزون و ایستادگی در برابر تهدید دشمنان
… و براى تجهیز نیروهاى مسلّح به نحو شایسته و براى اینکه ما در این روزگار باید بتوانیم نیروهاى مسلّحمان را نیرومند کنیم، این بازوها باید قدرتمند بشود و این مشتها باید گره بشود. [البتّه] ما کسى را تهدید نمیکنیم، از اوّل هم تهدید نکردیم؛ دنیا هم این را میداند. نروند بگویند که جمهورى اسلامى ایران ما را تهدید میکند و دارند خودشان را آماده میکنند. آماده بله؛ ما روزبهروز خودمان را انشاءالله بیشتر آماده خواهیم کرد و باید بکنیم -وظیفهی مردم هم هست که پشتیبانى کنند- امّا نخیر، تهدید نمیکنیم؛ ما در مقابل تهدیدهاى دشمنان -که ثابت شده به هیچ اصلى از اصول انسانى پابند نیستند- ایستادگى خواهیم کرد.
آغازگر حمله نبودن و ورود به دفاع فقط در صورت لزوم
… این جنگ وجود دارد، بر ما تحمیل شده -ما درحال جنگیم، منتها جنگ نظامی نیست؛ جنگ معنوی است، جنگ اعتقادی و ایمانی است، جنگ سیاسی است- همچنانکه در دفاع مقدّس هشت سال بر ما جنگ را تحمیل کردند. ما که دنبال جنگیدن با همسایهمان نبودیم، بر ما تحمیل شد؛ حمله کردند. ما ابتدا حمله نمیکنیم؛ حتّی در جایی که دفاع لازم نباشد، دفاع هم نمیکنیم؛ لَئِن بَسَطتَ اِلَیَّ یَدَکَ لِتَقتُلَنی مآ اَنَا بِباسِطٍ یَدِیَ اِلَیکَ لِاَقتُلَکَ اِنّی اَخافُ اللهَ رَبَّ العلَمین؛[2] ما اینجوری هستیم. آنجایی که دفاع لازم است، چرا، وارد عرصهی دفاع میشویم. و خدا را شکر که ملّت ایران، نیروهای انقلاب، رهبر بزرگ و عزیزِ فقیدِ ما -که بحمدالله نامش، یادش، راهش زنده است- نشان دادند که در زمینهی دفاع، توانا هستند. ما در حال یک چنین نبردی هستیم؛ ما در حال یک چنین جهادی هستیم. به ایمان مردم ما حمله میکنند، به بصیرت …
آغازگر جنگ نبودن ایران و جنگ تنها با معارضان و تهدیدکنندگان
… انقلاب بودن و هشیاری و بیداری دائمی است؛ همانی که در نامهی امیرالمؤمنین هست؛ وَ اِنَّ اَخَا الحَربِ لَاَرِق؛[5] برادرِ جنگ، بیدار است. لازم نیست این جنگ، جنگ موجود و حاضری باشد؛ نه، آن کسی که خود را برای جنگ آماده کرده، باید بیدار باشد. جنگ با چه کسی؟ ما شروعکنندهی جنگ که هیچوقت نبودیم و نخواهیم بود؛ با آدمها یا ملّتها یا دولتهای بیطرف و بیاذیّت که ما جنگی نداریم؛ جنگ ما با مزاحمین و با معارضین و با تهدیدکنندهها است. «لَاَرِق»؛ اَرِق یعنی بیدار؛ دائم بیدار است. پس یک بُعد از معنای کلمهی پاسداری، بیداری و کمربستگی دائمی است.
آغازگر تجاوز نبودن همراه با بیداری و آمادگی
امروز هم مسأله برای ملت ایران و نظام جمهوری اسلامی، همان است. ما به هیچ کشوری و به هیچ ملتی قصد تجاوز نداریم؛ اما در همسایگی مرزهای شرقی و غربی ما، کشورهای بیثبات و نظامهای بیثبات حضور دارند. ملت ایران باید هوشیار باشد. نیروهای مسلّح باید پابهرکاب باشند. ما ابتدا کننده نیستیم؛ اما باید بیدار باشیم. یک ملت بزرگ، با هدفهای بزرگی که برای خود تعریف کرده است، نیاز به تلاش و کار در محیطی امن و آرام دارد. اگر دشمنانی از بیرون این مرزها بخواهند این محیط امن و آرام را به هم بزنند، همه ملت علیه آنها قیام خواهد کرد و در صف مقدّم، نیروهای مسلّح هستند.