و این حال اختناقی که الآن پنجاه سال در ایران حکومت کرده است دیگر امَد[1] آن سر آمده است به حَسَب ظاهر؛ برای اینکه ملت ما دیگر آن ملت بیست سال پیش از این نیست. ملت ما الآن یک ملت بیداری است که همه قشرهایش قیام کردهاند به ضد سلطنت این خاندان و اصل سلطنت؛ اصل سلطنت هم از اول یک چیز مُهْمَل بود، از اول معنا نداشته است، که سلطنت مساوِق[2] با استبداد و قلدری و دیکتاتوری است؛ و این ممالک کوچک، این ممالک بزرگ هم، همین طورهاست. آنهایی که سلطنتی بودهاند، چنانچه هر جایش را نگاه کنید ... زیادش همین قلدریها و همین دیکتاتوریها هست. این اختصاص به ایران و سلاطین ایران ندارد. سلاطین و تزار روسیه و اینها، بدتر از اینها بودهاند.سلطنت
نامهای دیگر: پادشاهی، سلاطین، سلطنت طاغوتی، سلطنت مشروطه، سلطنت بدون حکومت
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
حکومت پادشاهی در تاریخ ایران و جهان و ویژگیهای آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در حضور سه تن از اهالی لرستان (افشای توطئههای رژیم شاه)— ۱۳۴۲/۰۲/۲۹
سیر زمانی
از ۱۳۴۲ تا ۱۳۶۴۱۳۴۲۱۳۶۴
فقط سال ۱۳۴۲همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
غصبی بودن سلطنت شاه و زوال زودهنگام هر امر غصبی
اتفاقاً اکثر شهرستانها طومارهایی به همین منظور نوشته و به قم آوردهاند. البته ما خیلی ممنون شدیم که مردم شهرستانها درباره دین، این طور با ما همکاری میکنند. تمام اینها تقصیر شاه مملکت است که نمیتواند مملکت داری کند. حق هم دارد نتواند مملکت داری کند؛ چون سلطنتش غصبی است؛ و هر چیز غصبی زود از بین خواهد رفت. حالا ما کاری به این موضوع نداریم؛ سلطنت هم مال خودش! ما میگوییم: چرا کارهایی را که بر خلاف دین است انجام میدهد؟ شاه میخواهد مثل پدرش بیدینی را رواج دهد. چقدر ما نصیحت کردیم که این کارها نتیجه خوبی ندارد؛ کسی گوش نداد. اکنون که به گفته ما گوش نمیدهند، ما …