رفتن به محتوای اصلی

سلاح

نام‌های دیگر: اسلحه، سلطهٔ نااهلان

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

جنگ‌افزار و اینکه در دست چه کسانی و برای چه هدفی به کار رود.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع روحانیون و طلاب درباره جنایات رژیم پهلوی‌— ۱۳۵۶/۱۰/۲۹

سیر زمانی

از ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۱
۱۳۵۶۱۳۶۱

فقط سال ۱۳۶۱همهٔ سال‌ها

بی‌اشکال بودن سلاح فی‌نفسه و میزان بودن به‌کارگیرنده

اسلحه دست سپاه پاسداران ما و همین طور ارتش ما هست، دست صدامیها هم هست، دست اردنیها- یعنی حکومتش- هست و دست امریکا و شوروی هم هست. همه اینها اسلحه دارند. ما اسلحه‌های کوچک داریم، آنها اسلحه‌های بزرگ دارند. این اسلحه‌ها وقتی به کار می‌رود، خود اسلحه- فی نفسه- اشکالی ندارد؛ چیزی نیست، خود شمشیر- فی نفسه- چیزی نیست.شمشیر حضرت علی بن ابی طالب با شمشیر ابن ملجم یک شمشیر، یک جور بودند- شاید شمشیر او تیزتر هم بود- لکن او که این شمشیر را به کار می‌برد، آن میزان است.

میزان بودن واردکنندهٔ ضربت نه خود سلاح

آنکه یک ضربت را با عبادت ثقلین مساوی می‌داند و افضل، با آن ضربتی که همین موجودی [را] که یک ضربتش افضل از عبادت ثقلین است به خاک و خون می‌کشد، این میزان است؛ آن که ضربتها را وارد می‌کند میزان است.