به نظر ما ضروری است که بر نقض مقررات بینالمللی در روابط بین اعضای جنبش یک نظارت دائمی اعمال شود و شیوهای برای اتّخاذ سیاستهای تنبیهی علیه هر نوع تجاوز پیشبینی گردد. دیگر اینکه خلأهای حقوقی موجود بخصوص در زمینههای منع استفاده از زور، منع تجاوز و رعایت مقررات انساندوستانهی زمان جنگ یا صلح، رعایت حقوق بشر و منع کاربرد سلاحهای ضد بشرىِ دستهجمعی از قبیل سلاحهای شیمیایی، به ابتکار غیرمتعهّدها پر شود. اجلاسها فرصت مغتنمی برای این کار است.
کاربرد گستردهٔ سلاح شیمیایی از سوی عراق پس از محکومیت شورای امنیت
… یکی از این جرمها برای اخراج یک رژیم از جنبش کفایت میکند. اعلامیّههای باندوگ و بلگراد صریحاً شروع جنگ را، جنایتی علیه بشریّت اعلام میدارند. در این صورت چگونه میتوان ادامهی عضویّت عراق در جنبش را توجیه کرد؟ آیا ما از مواضع باندوگ و بلگراد عقبنشینی کردهایم؟ در حالیکه اعلامیّهی بلگراد صریحاً تولید و کاربرد سلاحهای شیمیایی را بیقید و شرط منع کرده، عراق حتّی پس از محکومیّتش از جانب شورای امنیّت در ۲۱ مارس ۱۹۸۶، بیش از سه بار در سطح وسیع دست به استفاده از این سلاح زده است. نقض اصول غیرمتعهّدها، تا کجا میتواند ادامه داشته باشد؟
اوجگیری تهدید هستهای و تولید سلاحهای امحای جمعی
روشهای آشکار استعمار کهن جای خود را به شیوههای پنهانتر، پیچیدهتر و مؤثرتری بخشیده است. نظامیگیری، استفاده از زور در مناقشات بینالمللی، نقض حقوق واقعی بشر، نقض مقررات انساندوستانه و حقوق بینالمللی، تضعیف نظام چندجانبه، عدم تحمل نظامهای مستقل از جانب دو قطب موجود، تهدید هستهای جهان، تولید و کاربرد سلاحهای امحای دستهجمعی و متعارف و تخریب محیط زیست انسانی و منافع طبیعی، اوج تازه و مخاطرهانگیزی یافته است.